Ζένια Καπλάν: Η Ρωσίδα femme fatale του ελληνικού σινεμά

Μιλάει λίγο. Ντρέπεται ή φοβάται μήπως κάνει κάποιο λάθος; Δεν είναι τα ελληνικά η μητρική της γλώσσα και θα απολογηθεί -προκαταβολικά- για τη χρήση τους. Είναι το τρίτο πράγμα που θα προσέξεις όταν δώσεις -για πρώτη φορά- το χέρι σου στη Ζένια Καπλάν. Ναι, η εξωτερική της εμφάνιση είναι το πρώτο. Ολα τα χαρακτηριστικά που κάνουν τις Ρωσίδες ευλογημένες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες κοινές θνητές που δεν ξεπερνούν το 1,70 είναι εκεί: τα πλούσια φυσικά ξανθά μαλλιά, τα γεμάτα σαρκώδη χείλη, τα μεγάλα στρογγυλά ανοιχτόχρωμα μάτια, τα εντυπωσιακά λεπτά άκρα. Οι καλοί της τρόποι είναι το δεύτερο. «Με λένε Ευγενία. Η φιλοσοφία μου είναι πως, αν σε χαστουκίζουν, πρέπει να γυρίζεις και το άλλο μάγουλο», λέει.
Είναι ο ορισμός της «ξανθιάς του Χίτσκοκ»: σοφιστικέ, μυστηριώδης, εγκεφαλική. Κι όμως, ξεκίνησε την καριέρα της ως κορίτσι του μήνα σε περιοδικό της πόλης της. «Ημουν δεκατεσσάρων. Περπατούσα στον δρόμο στο κέντρο της πόλης. Με πλησίασε ένας κύριος και μου είπε ότι θέλει να με φωτογραφίσει ως κορίτσι του μήνα για το περιοδικό του Βιτσέμπσκ. Πήγα και ξεκίνησα να δουλεύω ως μοντέλο». Μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο γυναίκες: την αδελφή της και τις 14 ξαδέλφες της. «Είμαστε σαν την οικογένεια Κόπολα - αναρίθμητοι», συμπληρώνει. Επαιζε βόλεϊ ως έφηβη στην εθνική ομάδα εφήβων Λευκορωσίας. Ηρθε στην Ελλάδα πριν από δέκα χρόνια. «Για διακοπές. Δεν είχα σκοπό να μείνω. Ερωτεύτηκα. Και άλλαξε η ζωή μου. Το πιστεύεις ότι νιώθω χωρίς πατρίδα; Ηρθα πριν καλά-καλά γίνω 20 και τώρα θα γίνω 30 και νιώθω ανάμεσα σε δύο πατρίδες. Χωρίς να ανήκω πουθενά», απαντά.
Καταλαβαίνεις ότι δεν την ενδιαφέρει να ανήκει σε μια συγκεκριμένη πατρίδα όταν αρχίζει να σου περιγράφει τα ταξίδια που έκανε σε κινηματογραφικά φεστιβάλ με τη «Λιούμπη», την ταινία που έφτασε μια ανάσα από το βραβείο της Ευρωπαϊκής Ταινίας 2006 με συμπρωταγωνιστές της τον Αλέξη Γεωργούλη και τη Λένα Κιτσοπούλου. «Λιούμπη σημαίνει αγάπη στα ρωσικά. Για μένα είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή. Να μπορείς να μοιράζεσαι με κάποιον την καθημερινότητά σου», λέει το κορίτσι που έφτασε στο Μόντρεαλ, στο Σιάτλ, στη Μόσχα, στο Χιούστον, στη Σανγκάη, στην Γκόα, στο Νέο Δελχί, στο Κάιρο και τη Βαλένθια με την ταινία.



Δεν λέει απλά κλισέ κουβέντες. Το αποδεικνύει έμπρακτα. «Δεν μπορώ να κρύψω ότι μου άρεσε το κλίμα της Ελλάδας. Είχα συνηθίσει τους χειμώνες των -20°C. Είστε τυχεροί οι Ελληνες και δεν το αντιλαμβάνεστε πάντα. Δεν είχα αποφασίσει τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Βρέθηκα για διακοπές και γνώρισα τον άνδρα που μου άλλαξε τη ζωή. Εχω έναν γιο 3,5 ετών. Ηθελα να γίνω μητέρα σχετικά μικρή. Ναι, αρχικά ήταν δύσκολα. Δεν ήξερα τη γλώσσα». Θυμάμαι μια γυμνή φωτογράφησή της, έγκυο, διά χειρός Σπύρου Στάβερη. Τη ρωτώ αν την ενοχλεί να το αναφέρω στο κείμενο αυτό. «Οχι, καθόλου», απαντά.

Υπήρξε μοντέλο στο πρακτορείο της Ελενας Κουντουρά. Δεν ήθελε να συμμετέχει σε πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές. Στόχος της ήταν να κάνει επιλεκτικά δουλειές. Εκανε διαφημιστικά. Τότε πήγε για μαθήματα υποκριτικής στο Θέατρο των Αλλαγών. «Μου αρέσει ο κινηματογράφος.

Στη “Λιούμπη” αντιλήφθηκα ότι αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου». Το μοναδικό παράπονό της είναι ότι οι Ελληνες σκηνοθέτες τής δίνουν ρόλους δραματικούς - είναι η Ρωσίδα μετανάστρια Αγάπη, η Ολγα που δουλεύει στη νύχτα στο «Illusion», η ναρκομανής τραγουδίστρια στην επόμενη ταινία της. «Θέλω να με πάρει τηλέφωνο ο Γούντι Αλεν και να μου προτείνει έναν κωμικό ρόλο επιτέλους», λέει χαμογελώντας. Της αρέσει ο ελληνικός κινηματογράφος. Θέλει να παίξει σε ταινία του Οικονομίδη: «Να βρίζω συνέχεια». Δηλώνει ότι θα έπαιζε με ευχαρίστηση και σε ταινία του Λάνθιμου. Μπορεί να σου μιλήσει για ώρες για την ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ στο «Blue Jasmine» ή για την Κάρεϊ Μάλιγκαν. Κυρίως, θέλει να μιλήσει για την τελευταία της ταινία, το «Illusion» του Σάββα Καρύδα, μια σκοτεινή ταινία, με τους Δημήτρη Ημελλο, Γιάννη Στάνκογλου και πρωταγωνιστή τον Σήφη Πολυζωίδη.

Μαγειρεύει καθημερινά (είναι απόφοιτος της σχολής υψηλής μαγειρικής Chef d’Οeuvre). «Το φαγητό ενώνει. Λατρεύω τα ελληνικά προϊόντα. Στην καθημερινότητά μου δεν είμαι femme fatale. Κυκλοφορώ με τζιν και αθλητικά». Μου λέει ότι έχει παίξει σε ελληνικά τηλεοπτικά σίριαλ, μικρούς ρόλους στα «Ιχνη», στα «Αγρια παιδιά», στις «Ιστορίες από την απέναντι όχθη». «Αλλά ο μεγαλύτερος ρόλος της ζωής μου είναι εκείνος της μητέρας».

Την αποχαιρετώ βιαστικά γιατί πρέπει να τρέξει στην πρεμιέρα της προβολής του «Illusion» στις Νύχτες Πρεμιέρας. Εχει λίγο άγχος γιατί έχει καλέσει φίλες της. Είναι όμορφη αλλά αν της το πεις θα σου πει μια παραδοσιακή παροιμία της πατρίδας της: «Να μη γεννηθείς όμορφη, να γεννηθείς ευτυχισμένη». Είναι ευτυχισμένη; «Ναι, πολύ».


Info
Δείτε τη Ζένια Καπλάν στο «Illusion» του Σάββα Καρύδα. Μια γυναίκα-αράχνη υφαίνει την απόλυτη νουάρ ψευδαίσθηση



Σε ρόλο γυναίκας-αράχνης στο φιλμ νουάρ «Illusion»