Calliope, η φωτογράφος που δημιουργεί τα fashion trends

Η Καλλιόπη Καρβούνη, ή Calliope όπως είναι πασίγνωστη στο εξωτερικό, ανήκει σε εκείνες τις γυναίκες που δεν ακολούθησαν τη μόδα - τη βίωσαν. Από πολύ μικρή ηλικία είχε μια σχέση πάθους με το στυλ. Η μόδα δεν ήταν για εκείνη παιχνίδι αλλά ένστικτο. Ξεχώρισε από νωρίς για την αισθητική της, για τον τρόπο που συνδύαζε ραφές, σχέδια και χρώματα, αλλά και για το πώς στεκόταν μέσα στον χώρο. Το προσωπικό της στυλ υπήρχε πριν ακόμη η ίδια αποκτήσει «όνομα».

«Είμαι παιδί της Διασποράς. Από πολύ μικρή ηλικία είχα έντονη σχέση με την εικόνα και τη μόδα. Δεν ήταν κάτι που το σκεφτόμουν ή το ανέλυα, απλώς το ένιωθα. Ηξερα πάντα τι με εκφράζει και η δημιουργία ήταν αναπόσπαστο κομμάτι μου από παιδί», ομολογεί. «Ξεκίνησα πολύ νέα την επαγγελματική μου διαδρομή ως στυλίστρια στην ιταλική “Vogue”, έχοντας μέντορα τη φοβερή Φράνκα Σοτσάνι, αρχισυντάκτρια του περιοδικού. Ηταν μεγάλο σχολείο για μένα! Η Φράνκα μού έδωσε φτερά και άπλετη εμπιστοσύνη, θα την ευγνωμονώ για πάντα».

Η ζωή οδήγησε την Calliope σε αμέτρητα ταξίδια σε όλο τον πλανήτη. Γνώρισε σπουδαίους ανθρώπους, μεγάλες προσωπικότητες, διαφορετικούς πολιτισμούς. Ολα αυτά τα κουβαλά μέχρι σήμερα και φαίνονται διακριτικά αλλά ξεκάθαρα στην παρουσία της, στον τρόπο που μιλά, που κινείται, που δημιουργεί. Ως γυναίκα, ως φωτογράφος, ως άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα και ξεκάθαρη αισθητική ταυτότητα. «Το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου γράφτηκε στη Νέα Υόρκη. Μια πόλη που ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή. Κεραυνοβόλος έρωτας! Εκεί έζησα 25 χρόνια, εργάστηκα ως φωτογράφος, υπέγραψα καμπάνιες και συνεργάστηκα με περιοδικά από όλο τον κόσμο. Ηταν μια περίοδος μαγική, γεμάτη δημιουργικότητα, χαρά, ελευθερία έκφρασης, σπουδαίες συναντήσεις και άπειρα ταξίδια. Επίσης, δημιούργησα δύο φωτογραφικά άλμπουμ.

Το πρώτο, με τίτλο "Παραδοσιακές Φορεσιές", υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος - ένας φόρος τιμής στις ρίζες!». Ακολούθησε το «Children of the Light», που κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο του Μιλάνου Skira. «Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο στα ελληνικά νιάτα που τα αγαπώ πολύ. Πάντα πίστευα ότι η ελληνική νεανική ομορφιά είναι συγκλονιστική - και αυτό ήθελα να αποτυπώσω».

Πριν από περίπου δέκα χρόνια, ωστόσο, η Καλλιόπη πήρε μια συνειδητή απόφαση ζωής: να επιστρέψει στην Ελλάδα μαζί με τον σύζυγό της για να μεγαλώσουν εδώ τις δίδυμες κόρες τους. Σήμερα δηλώνει απόλυτα γεμάτη.

Εχει δημιουργήσει έναν πολύ προσωπικό χώρο που την εκφράζει σε όλες της τις εκφάνσεις. Εκεί επιλέγει να συγκεντρώσει μοναδικά κομμάτια -ρούχα, κοσμήματα, αντικείμενα-, όλα με ιστορία, χαρακτήρα και ψυχή. Πράγματα που δεν βρίσκεις αλλού. «Πήρα την απόφαση για ένα νέο κεφάλαιο. Να επιστρέψω στη χώρα μου την Ελλάδα μαζί με τον σύζυγό μου για να μεγαλώσουμε εδώ τις δίδυμες κόρες μας. Εχω δημιουργήσει έναν πολύ προσωπικό χώρο στο Κολωνάκι, όπου δέχομαι κατόπιν ραντεβού».

Τι βρίσκει όμως κανείς στην μπουτίκ «Calliope»; «Εκεί συγκεντρώνω όσα με εκφράζουν: αυθεντικές πασμίνες από το Κασμίρ, μαλακές σαν χάδι, πανωφόρια κεντημένα στο χέρι, vintage κοσμήματα και διάφορα ακόμη ιδιαίτερα κομμάτια. Ολα είναι επιλεγμένα ένα προς ένα. Δεν υπάρχει ποσότητα, δεν υπάρχει επανάληψη. Είναι ένας χώρος οικείος, μυστικός, που τον μοιράζομαι με γυναίκες που ξέρουν τι ψάχνουν. Δεν με ενδιέφερε ποτέ το μαζικό. Με συγκινούν μόνο όσα έχουν ουσία και χαρακτήρα, ψυχή και ιστορία».

Από τους στυλιστικούς θησαυρούς που έχει συγκεντρώσει στο νέο της εγχείρημα, η Καλλιόπη ξεχωρίζει «μια εσάρπα μεταξένια, υφασμένη σε αργαλειό στη νότια Ινδία, ένα μεταξωτό φόρεμα κομμένο από τον πατρονίστ μου τον Γιάννη, αγαπητό συνεργάτη, και ραμμένο από την κυρία Δήμητρα, μεγάλη βιρτουόζα της μοδιστρικής, με υφάσματα από το Κόμο της Ιταλίας, βελούδα από το Ουζμπεκιστάν και μπροκάρ από το Μπενάρες και πολλά άλλα… Για μένα το στυλ είναι έκφραση και τρόπος ζωής».

Ο φακός δεν είναι κάτι που έχει αφήσει πίσω της για πάντα. «Η μεγάλη μου αγάπη βέβαια παραμένει πάντα η φωτογραφία. Δεν την ξεχνώ. Στα επόμενα σχέδιά μου υπάρχει ένα τρίτο βιβλίο, καθώς και μια συνεργασία με ένα μεγάλο όνομα στο Μιλάνο. Για την ώρα σωπαίνω, είναι νωρίς ακόμα». Για τον δικό της ορισμό της πολυτέλειας, πάντως, απαντά πολύ συγκεκριμένα: «Η αληθινή πολυτέλεια είναι το μοναδικό. Αυτό που δεν αντιγράφεται και εμπεριέχει μέσα του τέχνη αιώνων».