Σπυρίδων Τσαγκαράκης, o designer της νίκης

Η Ελλάδα κυριάρχησε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, με τη φτερωτή θεά Νίκη -μαρμάρινο γλυπτό αγνώστου καλλιτέχνη της ελληνιστικής εποχής που βρέθηκε στο Ιερό των «Μεγάλων Θεών» ή Καβείρων στη Σαμοθράκη και εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου- να κλέβει όλα τα φώτα.

Το Stade De France μεταμορφώθηκε σε αρχαίο στάδιο και η εντυπωσιακή είσοδος της Νίκης της Σαμοθράκης στο επίκεντρο του σκηνικού, αιωρούμενη, φωτεινή και λιτά ντυμένη, ανέδυε συμβολισμούς και μηνύματα. Ο γαλλικός Τύπος ανέφερε ότι η εικόνα της, μια ένταση αφηρημένη και ταυτόχρονα καθηλωτική, αναβίωσε το Ολυμπιακό ιδεώδες. Δημιουργός της, ο Ελληνας σχεδιαστής μόδας Σπυρίδων Τσαγκαράκης.

«Αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή που προσκλήθηκα από τους βοηθούς του εμπνευστή των τελετών έναρξης και λήξης Τομά Ζολί να συνεισφέρω. Η Νίκη της Σαμοθράκης ήρθε να υπενθυμίσει τις αξίες του Ολυμπισμού - και αυτό έγινε αντιληπτό παγκοσμίως», αναφέρει. «Βέβαια, θα ήθελα το ύφασμα να είναι πτυχωτό και ίσως με περισσότερο μήκος. Την οραματίστηκα να αιωρείται στο κέντρο του σταδίου, που θύμιζε αρχαίο στάδιο, να περιφέρεται κυκλικά και σιγά-σιγά να απομακρύνεται προς τον ουρανό με το φόρεμα να της χαρίζει μια επιπλέον κίνηση. Να υπάρχει δηλαδή μια ενδιαφέρουσα συνομιλία μεταξύ του χιτώνα και των φτερών της».

Οι «New York Times» τον έχουν χαρακτηρίσει «σύγχρονο Φειδία της μόδας». Τα αέρινα υφάσματα και τα πλισαρίσματα στις δημιουργίες του παραπέμπουν στην αισθητική τελειότητα του 5ου π.Χ. αιώνα. Ο ίδιος ζει μόνιμα στο Λονδίνο, όπου δουλεύει ακατάπαυστα αποτίοντας φόρο τιμής στην ελληνική αρχαιότητα. «Η δουλειά μου παρουσιάστηκε το 2008 στον μουσειακό χώρο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου και η αλήθεια είναι ότι κέρδισε τις εντυπώσεις ώστε στη συνέχεια να φιλοξενηθεί σε σημαντικά μουσεία».

Ηταν η πρώτη φορά που ένας άνθρωπος της μόδας υμνούσε την αρχαία Ελλάδα παίρνοντας σαφή θέση για τα δίκαια ελληνικά αιτήματα της επιστροφής των Γλυπτών στη χώρα τους. Το CNN μετέδωσε πλάνα από τη συγκεκριμένη έκθεση διαδίδοντας το όνομα του Τσαγκαράκη και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. «Η προβολή της δουλειάς μου από ένα τέτοιας εμβέλειας Μέσο πρόσφερε ιδιαίτερη δυναμική.

Αδραξα την ευκαιρία για να εξελίξω την τεχνική μου και να προχωρήσω μπροστά».
Καθοριστικό ρόλο για την εξέλιξη του Σπυρίδωνα Τσαγκαράκη έπαιξε ο αείμνηστος Αλεξάντερ ΜακΚουίν, ο οποίος ήταν ο πρώτος από τον χώρο της μόδας που ξεχώρισε και επαίνεσε τη δουλειά του. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στη φημισμένη σχολής μόδας St. Martins στο Λονδίνο, όπου ο Βρετανός σχεδιαστής δίδασκε και ο Τσαγκαράκης φοιτούσε.

«Μπήκα στη σχολή παραδίδοντας μια δουλειά που αφορούσε στα αρχαία ελληνικά μάρμαρα, ένα project που αποτέλεσε σταθμό για την πορεία μου, αφού καθόρισε τη μετέπειτα οπτική και αισθητική μου», αναφέρει. «Το portfolio μου, που είχε σαφείς επιρροές από τον Παρθενώνα, άρεσε, αφού οτιδήποτε ελληνικό συγκινεί τους ξένους».

Ο Σπυρίδων Τσαγκαράκης δουλεύει το ρούχο με μοναδική μαεστρία. Οι πτυχές, η κίνηση και ο αέρας που αποπνέουν οι δημιουργίες του παραπέμπουν στους υπέροχους χιτώνες των Καρυάτιδων. Γοητευμένος από την τεχνική και το ταλέντο του, ο ΜακΚουίν δηλώνει ότι αυτός ο νεαρός σχεδιαστής μπορεί να καταφέρει τα πάντα με τα χέρια του.

Οταν η δουλειά του νεαρού σχεδιαστή θα δει τα φώτα της δημοσιότητας, έγκυρες εφημερίδες και περιοδικά -«Guardian», «Vogue», «Fault» κ.ά.- κάνουν λόγο για ένα πολύπλευρο ταλέντο που ανατέλλει στον χώρο της μόδας. Σήμερα, ρούχα του παρουσιάζονται από το Victoria & Albert και το Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο μέχρι το MoMΑ στη Νέα Υόρκη. Ετσι, μόνο τυχαίο δεν ήταν που η Lady Gaga φωτογραφήθηκε με έξι δικές του δημιουργίες όταν επισκέφτηκε το 2014 την Ελλάδα.

«Ιδιαίτερο σταθμό στην πορεία μου αποτελεί η παρουσίαση της δουλειάς μου στον εκπληκτικό χώρο του Ναού του Ηφαίστου στο Θησείο», επισημαίνει. «Είναι ένας από τους καλύτερα διατηρημένους αρχαίους ναούς. Ξεκίνησε να χτίζεται το 449 π.Χ. και ήταν αφιερωμένος σε δύο θεούς, στον Ηφαιστο, προστάτη της μεταλλουργίας, και στην Αθηνά Εργάνη, προστάτιδα των τεχνών.

Ο αρχιτέκτονάς του επηρεάστηκε σημαντικά από το μεγάλο οικοδόμημα της πόλης που χτιζόταν την ίδια περίοδο, τον Παρθενώνα. Τα στοιχεία που παίρνουμε από όλο τον χώρο είναι τόσο πολλά και τόσο δυνατά και ιδιαίτερα που έρχονται και επηρεάζουν όλο το φάσμα της δημιουργικότητάς μου. Κάπως έτσι ξεκινά ένας ενδιαφέρων διάλογος που φέρνει την αρχαία Ελλάδα στο σήμερα.

Γυρίσματα και φωτογράφηση έχω κάνει και στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Στην εποχή της αποτελούσε το διοικητικό, φιλοσοφικό, εκπαιδευτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και, κυρίως, το οικονομικό κέντρο της πόλης. Την Αρχαία Αγορά διέσχιζε η Οδός των Παναθήναιων από όπου διερχόταν η μεγάλη πομπή προς την Ακρόπολη κατά τις πανηγυρικές εκδηλώσεις της ομώνυμης γιορτής που θέσπισε ο Πεισίστρατος και τελούνταν το τρίτο έτος έπειτα από κάθε Ολυμπιάδα.

Χάρη στη βοήθεια της εφόρου Αρχαιοτήτων Αθηνών Ελένης Μπάνου, παρουσίασα μια σύγχρονη τεχνική ελεύθερης και γεωμετρικής πτύχωσης προσαρμοσμένη σε φυσικό πρόσωπο, τη Ροζάνα Γεωργίου. Επέλεξα μεταλλικό χρυσό 18Κ στην τεχνική μου, αφού ο Ηφαιστος ήταν προστάτης της μεταλλουργίας, και λευκές περίτεχνες πτυχώσεις στα ενδύματα. Ολες αυτές οι δημιουργίες φωτογραφήθηκαν από τον καταξιωμένο φωτογράφο Γιώργο Κατσανάκη και βιντεοσκοπήθηκαν από τον ταλαντούχο Παναγιώτη Αυγερινόπουλο (Panoverino). Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι κανένα ένδυμα από αυτά που παρουσιάστηκαν τότε δεν είναι εμπορεύσιμο.


Ωστόσο, η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα μου μέχρι σήμερα είναι η τιμή που μου έκαναν οι Γάλλοι καλώντας με να συμμετάσχω στην τελετή λήξης δίνοντας μορφή στη φτερωτή θεά Νίκη. Το να γίνω εγώ ο σύγχρονος δημιουργός της μόνο συγκίνηση και ανατριχίλα μου προκαλεί».