tsamopoulos_minas

Όταν ο παίκτης είδωλο γίνεται τοξικός για την ομάδα

Μηνάς Τσαμόπουλος

Οι μεγάλοι παίκτες κάνουν μία ομάδα ή η ομάδα κάνει τους παίκτες μαζί με τις συγκυρίες; Ερώτημα που αφορά όλες τις μεγάλες μορφές που εμφανίζονται κατά καιρούς. Κοιτώντας όμως τον αθλητισμό μπορείς να μιλήσεις πιο ...χαλαρά.

Έχουμε ζήσει την έλευση προπονητή που άλλαξε την ιστορία μίας ομάδας. Τον βοήθησαν οι συνθήκες εκείνης της εποχής που ταίριαζαν στη φιλοσοφία του και στον τρόπο που ενεργούσε.


Έχουμε δει παίκτη να έρχεται σε μία ομάδα και να γίνεται ο ηγέτης της, να την παίρνει στους ώμους της και να είναι εκείνος που εμπνέει τους συμπαίκτες του και τους βοηθάει να κάνουν τη διαφορά. Καλά μέχρι εδώ. Το θέμα είναι αν έχει το “δικαίωμα”, ας πάρουμε για παράδειγμα τον παίκτη-είδωλο, στη δύση της καριέρας του να πάρει μαζί του στον γκρεμό την ομάδα που βοήθησε να ανέβει στην κορυφή.


Δικαιούται ο παίκτης-είδωλο να έχει τον πρώτο λόγο σε αποδυτήρια και γήπεδο ενώ δεν έχει τις δυνάμεις πλέον να προσφέρει όσο προσέφερε στο παρελθόν; Καλή η προσωπολατρεία αλλά αν δεν κινηθεί εγκαίρως η διοίκηση της ομάδας ώστε να πείσει το αστέρι της πως πρέπει όλοι μαζί να πάνε ένα βήμα παρακάτω, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι όλα θα οδηγήσουν στον γκρεμό.


Το κακό είναι ότι η παρουσία του ειδώλου, που είναι εγωϊστής για αυτό και έφθασε ψηλά εκτός από τις ικανότητες του, αποσυντονίζει την ομάδα, δεν αφήνουν να εξελιχθούν άλλοι συμπαίκτες του. Με λίγα λόγια λειτουργεί τοξικά. Στην εξίσωση μπαίνουν και οι φίλαθλοι και τα ΜΜΕ. Γιατί το “είδωλο” έχει τους επικοινωνιακούς συνοδοιπόρους του οι οποίοι πάντα βρίσκουν δικαιολογίες για να τον στηρίξουν και συνάμα να ρίξουν το ανάθεμα δεξιά και αριστερά. Ταυτόχρονα επηρεάζουν και μέρος της φίλαθλης γνώμης. Στο τέλος την πληρώνει η ομάδα. Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των άλλων αλλοφύλων....

ΣΧΟΛΙΑ (4)

σακης

Το λέγαμε πολλοί, ότι με την επιστροφή του θα αρχίζανε τα λάθη και οι ήττες. Αποσυντονίζει όλη την ομάδα δυστυχώς.

kai fisika

τα πράγματα είναι πολύ δυσκολότερα αν ο παίκτης-είδωλο είναι συγγενικό πρόσωπο του προπονητή ή του αρχηγού της ομάδας.

Jo

Δε φαντάζομαι να αναφέρεστε στο Σπανούλη... Γιατί αν συμβαίνει αυτό, να σας πω τη γνώμη μου ως απλή τηλεθεάτρια αθλητικών και φίλαθλος , ότι χωρίς το Σπανούλη ο Ολυμπιακός δε θα ήταν ο ίδιος ούτε θα είχε καταφέρει όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Όταν λείπει, η ομάδα δείχνει ότι μπορεί να κάνει νίκες χωρίς αυτόν, έχει και άλλο φυσικό ηγέτη τον Πρίντεζη που δίνει το "παρών" όταν χρειάζεται και σηκώνει την ομάδα στις πλάτες του. Όταν όμως λείπει για πολύ καιρό, ΠΡΕΠΕΙ να τον βοηθήσεις ψυχολογικά, προπονητικά ή οτιδήποτε άλλο, γιατί : α) σε βοήθησε κι εκείνος, β) θα τον χρειαστείς ΣΙΓΟΥΡΑ στο β' γύρο και στο φ4, και γ) ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ, γιατί έχει ακόμα άλλα 17 παιχνίδια μέχρι τα πλει οφ και δεν τρέχει τιποτα να του χαρίσεις ένα. Τοξικός?? Χαρακτηρισμός άκυρος και άκαιρος για τον παίκτη με τις ασίστ - ζωγραφιά (assist=βοηθάω)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου...απλα όπως εσύ είπες...χωρίς το σπανούλη ο ολυμπιακός δε θα ήταν ο ίδιος...χρησιμοποιείς πολύ σωστά το...ήταν''...και όχι το ''είναι''!!! Πρέπει λοιπόν και αυτός και ο σφαιρόπουλος ότι είναι 36 και ότι προέρχεται από τραυματισμό 4 μηνών...πρέπει να παίζει όσο μπορεί και να προσαρμοστεί αυτός στο παιχνίδι της ομάδας και όχι το αντίθετο...αλλιώς θα ερθουν χειρότερα....

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία