LIVE

Κορωνοϊός

melas02

Μήπως επωάζεται μια νέα διαμάχη μεταξύ νέων και ηλικιωμένων;

Κώστας Μελάς

Η πανδημία προκαλεί πολλαπλές και πολυποίκιλες επιπτώσεις σε όλες τις στιγμές του σημερινού ανθρώπου: πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, ψυχολογικές.

Τα πρώτα πλήγματα είναι οικονομικού χαρακτήρα. Οι κρατικές πολιτικές αντιμετώπισης της πανδημίας συνίστανται σε διοικητικά μέτρα περιορισμού (lockdown) της οικονομικής δραστηριότητας τόσο από την πλευρά της προσφοράς όσο και από την αντίστοιχη της ζήτησης. Τα μέτρα περιορισμού που εφαρμόζονται έχουν δημιουργήσει μια πρωτόγνωρη κατάσταση αρνητικών επιπτώσεων στις διάφορες κατηγορίες του πληθυσμού.

Ωστόσο τα πλήγματα που δέχονται από την πανδημία οι επιμέρους κατηγορίες του πληθυσμού δεν είναι ομοιόμορφα και έχουν προφανώς διαφορετικές συνέπειες σε καθεμία από αυτές. Για τον ίδιο λόγο και οι αντιδράσεις προς τα λαμβανόμενα μέτρα είναι διαφορετικές και ανάλογες του μεγέθους των αρνητικών επιπτώσεων που επιφέρουν.

Σε συνάρτηση με το κατά πόσον επηρεάζεται η κάθε κοινωνική ομάδα από τα λαμβανόμενα διοικητικά μέτρα διαπιστώνεται (ή μπορεί να διαπιστωθεί σωστότερα) ο βαθμός αποδοχής (ή μη) των μέτρων και κατά συνέπεια και ο αντίστοιχος βαθμός αντίδρασης σε αυτά. Επειδή δεν υπάρχει ακόμη ενδεδειγμένη ιατρική αντιμετώπιση της νόσου, ο φόβος του θανάτου (ίσως σωστότερα του ξαφνικού θανάτου), καταλαμβάνει τη θέση του βασικού κριτηρίου για την αποδοχή ή όχι των περιοριστικών μέτρων.

Με βάση αυτό το κριτήριο, θα μπορούσαμε να προβούμε στον ακόλουθο διαχωρισμό:

Σε όποιες κοινωνικές κατηγορίες εργαζομένων απολαμβάνουν ένα εισόδημα που δεν επηρεάζεται ή δεν χειροτερεύει από την πανδημία ο φόβος του θανάτου φαίνεται ότι αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της ψυχολογίας τους. Καταλαμβάνει μία από τις πρώτες θέσεις στην ιεράρχηση των κινδύνων από τους οποίους αισθάνονται απειλούμενοι. Με βάση την αντίληψη αυτή διάκεινται ευμενώς σε όλα τα μέτρα περιορισμού που εφαρμόζονται ή που συζητούνται προς εφαρμογή. Είναι περισσότερο υπάκουοι και δεν εκφράζονται αρνητικά για κάθε μέτρο που λειτουργεί αποτρεπτικά προς τους κινδύνους. Η βασική κοινωνική ομάδα που ανήκει σε αυτή την κατηγορία είναι οι συνταξιούχοι. Στη στάση τους αυτή συμβάλλει προφανώς και το ηλικιακό κριτήριο, που τους κατατάσσει στις εξόχως ευαίσθητες κατηγορίες που κινδυνεύουν περισσότερο από τον ιό COVID-19. Μια άλλη κατηγορία πληθυσμού που δεν έχει υποστεί απώλειες εισοδήματος είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Εδώ η συμμόρφωση προς τα μέτρα περιορισμού είναι και συνάρτηση της ηλικίας.

Διαφορετικά τίθενται τα πράγματα για όποιον έχει πληρώσει ήδη ένα υψηλό κόστος λόγω της οικονομικής κρίσης που δημιουργεί η πανδημία και πιθανότατα κινδυνεύει να συνεχίσει να καταβάλει περαιτέρω κόστος με οποιοδήποτε περιοριστικό μέτρο αποφασιστεί. Ο κίνδυνος να τεθεί εκτός της όποιας οικονομικής δραστηριότητας που ασκούσε πριν από την πανδημία, και να βρεθεί οικονομικά μετέωρος , προκαλεί ποικίλα συναισθήματα στα οποία κυριαρχούν η απογοήτευση, η απελπισία, η παραίτηση, η διάψευση, η ανυπακοή και τελικά η εξέγερση. Η ματαίωση των ονείρων (όποια και αν είναι αυτά) προκαλεί οργή η οποία μεταφράζεται σε ανεξέλεγκτη διαφυγή, σε βίαιη άρνηση να αντιληφθούμε την ανικανότητά μας να κρίνουμε την πραγματικότητα.

Ο ιδιωτικός τομέας είναι αυτός που έχει θιγεί σοβαρά από τα μέτρα περιορισμού που λαμβάνονται προκειμένου να αναχαιτιστεί η πανδημία. Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων που ανήκουν στην κατηγορία του λιανεμπορίου, οι εργαζόμενοι σε αυτά και οι ελεύθεροι επαγγελματίες σίγουρα έχουν υποστεί σημαντικότατες απώλειες. Η όλη τους προσπάθεια κατατείνει στην ελάφρυνση των μέτρων περιορισμού που θα επιτρέψει την επανέναρξη της οικονομικής τους δραστηριότητας έστω υπό προϋποθέσεις.

Οπως τα στοιχεία καταδεικνύουν, οι νέοι και οι γυναίκες είναι οι κατηγορίες του πληθυσμού που επλήγησαν στον μέγιστο βαθμό. Οι νέοι, για παράδειγμα, έχουν συνήθως προσωρινές συμβάσεις εργασίας και είναι ευκολότερο να απολυθούν. Παράλληλα σημαντική μερίδα των γυναικών απασχολούνται σε επαγγέλματα που απαιτούν φυσική επαφή και τα οποία έχουν δεχθεί συντριπτικό πλήγμα από την πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι υλικές συνθήκες που καθορίζουν το πλαίσιο εντός του οποίου η κάθε κοινωνική κατηγορία διάγει την καθημερινότητά της επιδρούν βαθιά στην αντίληψη που διαμορφώνουμε για την πραγματικότητα και καθορίζουν και τις αντιδράσεις προς αυτή. Δεν είναι οι μόνες, αλλά χωρίς να τις λάβουμε υπόψη δύσκολα είμαστε σε θέση να ερμηνεύσουμε τις αντιλήψεις μας για αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Αυτό είναι αρκετά εμφανές την περίοδο της πανδημίας COVID-19, η οποία έχει κυριολεκτικά καθορίσει τις πρόσφατες εξελίξεις στον πλανήτη.

Παράλληλα, όμως, αναδεικνύεται ως σημαντικό και το κριτήριο της ηλικίας λόγω του ότι ο κίνδυνος του θανάτου είναι σαφώς υψηλότερος στις ομάδες του πληθυσμού με μεγάλη ηλικία σε σχέση με τις υπόλοιπες. Τούτο το τελευταίο πιθανότατα να δημιουργεί υποδορίως και μια ακόμη ρωγμή στον ήδη διασπασμένο κοινωνικό ιστό: μεταξύ νέων που υφίστανται μεγάλο κόστος λόγω των μέτρων και των ηλικιωμένων που ως επί το πλείστον, ως συνταξιούχοι, έχουν πολύ λιγότερες εισοδηματικές απώλειες. Η ανάγκη των νέων για δράση και η εντύπωση ότι ο κίνδυνος του θανάτου δεν τους αφορά πολλές φορές τούς οδηγεί να μην είναι αλληλέγγυοι με τους ηλικιωμένους, αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις στην πλήρη αδιαφορία για αυτούς. Οι μελλοντικές εξελίξεις θα δείξουν αν θα αντιμετωπίσουμε μια νέα αμφίδρομη διαμάχη μεταξύ των νέων και των ηλικιωμένων η οποία θα έχει τη ρίζα της στην πανδημία COVID-19.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (20)

Σε λίγα χρόνια θα συνατηθούν 3 πορείες

Μία μεγάλη πορεία δημόσιων, ΔΕΚΟτζήδων παιδιών της Αλλαγής και των ΜΚΟ. Άλλη μια μεγαλειώδης πορεία συνταξιούχων από τα 45. Και μία τρίτη, η μεγαλύτερη, μερικών εκατομμυρίων λάθρο. Θα έχουν να πληρωθούν συντάξεις κι επιδόματα δυό μήνες και θα έχουν βγει στους δρόμους για να απαιτήσουν τα επιδόματά τους από τους σιχαμερούς νοικοκυραίους breeder ρατσιστές Έλληνες του ιδιωτικού τομέα. Αλλά θα έχουν φύγει όλοι. Τότε θα αρχίσει το γλέντι. Εγώ θα βλέπω τα πλάνα από την Κύπρο.

Σε λίγα χρόνια θα συνατηθούν 3 πορείες

Μία μεγάλη πορεία δημόσιων, ΔΕΚΟτζήδων παιδιών της Αλλαγής και των ΜΚΟ. Άλλη μια μεγαλειώδης πορεία συνταξιούχων από τα 45. Και μία τρίτη, η μεγαλύτερη, μερικών εκατομμυρίων λάθρο. Θα έχουν να πληρωθούν συντάξεις κι επιδόματα δυό μήνες και θα έχουν βγει στους δρόμους για να απαιτήσουν τα επιδόματά τους από τους σιχαμερούς νοικοκυραίους breeder ρατσιστές Έλληνες του ιδιωτικού τομέα. Αλλά θα έχουν φύγει όλοι. Τότε θα αρχίσει το γλέντι. Εγώ θα βλέπω τα πλάνα από την Κύπρο.

Μεσήλικας προς το τέλος του εργασιακού του βίου.

Βρε νέοι, πώς κάνετε έτσι; Οι συντάξεις στο μέλλον θα μειωθούν, αλλά όχι των τωρινών συνταξιούχων ούτε αυτών που θα βγούμε σε λίγο στη σύνταξη. Θα μειωθούν οι μελλοντικές συντάξεις οι δικές σας, των σημερινών νέων, πολύ απλά γιατί θα έχετε πληρώσει λιγότερες εισφορές. Ότι η σημερινή και μελλοντική κοινωνία της Ελλάδας θα μετατραπεί σε μία κοινωνία «κόντρας» μεταξύ συνταξιούχων και νέων το γνωρίζουμε, αλλά δεν πρόκειται να το πληρώσουμε εμείς το μάρμαρο. Με την παγκοσμιοποίηση όπου οι κοινωνίες μετατράπηκαν σε πολυεθνικές πραγματικότητες ισχύει όπως σε κάθε πράγμα της οικονομίας ο κανόνας της προσφοράς και της ζήτησης. Η φθηνή εργασία που προσφέρεται από τους μετανάστες οδηγεί τους εργοδότες στο να τους προτιμήσουν από τους ακριβούς Έλληνες νέους εργαζόμενους γιατί έτσι πέφτει το κόστος παραγωγής. Αυτό πλέον γίνεται σε όλες τις χώρες του κόσμου. Σε κάθε χώρα και κάθε γενιά υπάρχουν οι «τυχερές» και οι «άτυχες» γενιές πολιτών. Και στη Γερμανία μετά το Β´ ΠΠ οι γενιές που επωμίστηκαν την ανοικοδόμηση της χώρας μετά την ολοσχερή καταστροφή της ήταν οι γενιές που «θυσιάστηκαν» για να ζήσουν σήμερα τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους καλύτερα. Στην πατρίδα μας, οι δικές μας γενιές του Πολυτεχνείου και της Αλλαγής ήταν οι «τυχερές» γενιές. Οι σημερινές γενιές νέων είναι οι «άτυχες». Δυστυχώς.

Μακης

Οπως τα λες ειναι οι γενιές μετα τον Β παγκόσμιο πόλεμο « θυσιάστηκαν » για να ζήσουν καλύτερα τα παιδιά και τα εγγόνια τους και κάθε γενιά έβαζε πλάτη γιατι καλύτερο σε όλες σχεδόν τις χώρες , εκτος απο την Ελλάδα που η καταραμένη γενιά του Πολυτεχνείου έφαγε τους κόπους των γωνιών και των παππούδων τους και υποθήκευσαν το μελών των παιδιών τους και των εγγονιών τους .

ΛΟΛ

Ένας εργαζόμενος για να πάρει 1.000 ευρώ κοστίζει στον εργοδότη του 2.500. Δηλαδή πληρώνει ΤΡΕΛΕΣ εισφορές σε σκληρό νόμισμα, όχι δραχμές με 17% πληθωρισμό. Ταυτόχρονα, από τα 1.000 που θα πάρει, πρέπει να φορολογηθεί και να θρέψει οικογένεια, αλλά τα 1.000 ευρώ είναι η ΜΕΣΗ σύνταξη σε μια χώρα με βασικό μισθό ...500. Αντιλαμβάνεσαι ακόμα κι εσύ που είσαι της Αλλαγής, ότι Κ Α Ν Ε Ν Α Σ δεν θα μείνει εδώ, να δουλεύει σαν είλωτας για να δίνει το 70% σε συνταξιούχους της παντρειάς ετών 45 , επειδή κάποτε έσφιξαν το χέρι του Κατσιφάρα και τρούπωσαν. Θα πάμε ΟΛΟΙ στον ελεύθερο κόσμο και βρείτε τα με τους Σομαλούς.

Μπάρμπα-δημόσιε φύγαμε για χώρες που δεν κάνουν τα παιδιά μας τεκμήριο

Βρες τα με τα ταξικά σου αδέρφια που κουβάλησες, Έλληνες λαλάκες τέλος.

Οι πολυεθνικές χώρες δεν έχουν σοβαρές κρατικές συντάξεις

Κι άλλες χώρες έχουν 50% αφρικανούς, Πακιστανούς και Άραβες. Αλλά τότε δεν έχουν αδρά επιδοτούμενες κρατικές συντάξεις, οι εκεί κρατικές συντάξεις είναι συνήθως σε επίπεδο λογαριασμού ρεύματος. Το καλό που έκανε η αριστερά είναι που μας έκανε πολυεθνική κοινωνία. Πλέον δεν υφίσταται ηθική νομιμοποίηση κρατικών συντάξεων. Να κάνουν τα κουμάντα τους οι άεθνοι γέροι, όπως τα κάνουν στις ΗΠΑ λοιπόν.

3 κρατικές χρεωκοπίες (μνημόνια) λόγω υπερσυντάξεων

Και δεν έχετε διδαχθεί τίποτα.

Η μέση κρατική σύνταξη είναι πάνω από τον κατώτατο μισθό

Και οι συνταξιούχοι είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους. Η διαμάχη σας δεν είναι με τους νέους, είναι με την αριθμητική.

Ο ελληνισμός πέθανε οριστικά το 2015

Μη Σύνορα για τους λάθρο και τα παιδιά των Ελλήνων έξτρα τεκμήριο στην εφορία! Οι γέροι νίκησαν. Ας απολαύσουν την σύνταξή τους στο Αφγανιστάν των Βαλκανίων και καλά σιδερώματα.

Η διαμάχη επωαζόταν το 1984-89. Κρίθηκε το 1990.

Το 2009 επαναβεβαιώθηκε το Μ Ί Σ Ο Σ της ΓτΠ για την νέα γενιά, όταν έκαναν τα παιδιά ...τεκμήριο στην εφορία.

Αυτά έγιναν ήδη το 2009. Ο πόλεμος κρίθηκε, οι νέοι χάσαμε και φύγαμε.

Η χώρα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ για συντάξεις στον πλανήτη. Την μεγαλύτερη φορολογία στην εργασία στην ΕΕ (80%). Οι συνταξόφρονες γενιές του πολυτεχνείου και της Αλλαγής όμως θα λάβουν αυτό που ψήφισαν. Σομαλία ψήφισαν τον 2015 και ήδη μας έκαναν τέταρτο κόσμο. Έχει άραγε κρατικές συντάξεις και κρατικά νοσοκομεία στη Σομαλία;

Frixos

Οι συνταξεις του δημοσιου ειναι πλασματικες ... αντε να μην πω χρονιαρα μερα για καποιους που εφυγαν στα 50 και τους πληρωνουμε μια ζωη ... Οχι κυριοι, δεν ειναι ολες οι συνταξεις τιμια δουλεμενες ... Οι πιο πολλες ειναι μουφα και οφειλονται σε συναλλαγη των συντεχνιων με τα κοματα

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία