LIVE

Κορωνοϊός

Nikolopoulos

Οι διευθυντές πληρώνουν τις φορολογικές ρυθμίσεις των εταιρειών

Γρ. Νικολόπουλος

Οι ρυθμίσεις που ανακοινώνει ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας για τα χρέη στην Εφορία δίνουν μια ανάσα στο πρόβλημα ρευστότητας των φορολογούμενων πολιτών και επιχειρήσεων, αλλά δημιουργούν πρόβλημα σε όλους τους μάνατζερ επιχειρήσεων, χωρίς καν αυτοί να το γνωρίζουν. Καλό θα είναι λοιπόν -και αναγκαίο- για να μπει μια τάξη στα οικονομικά όλων, τόσο του κράτους όσο και των φορολογουμένων, να προχωρήσουν και άλλες αλλαγές με την κατάργηση διατάξεων οι οποίες όχι μόνο είναι άδικες, αλλά και εμποδίζουν τις συναλλαγές και τη λειτουργία της αγοράς.

Μια καραμπινάτη στρέβλωση προκαλείται από τη διάταξη περί συνυπευθυνότητας των διευθυντών μιας εταιρείας για τα χρέη της προς την Εφορία. Η λογική του νόμου είναι ότι ο διευθύνων την εταιρεία ευθύνεται να εξασφαλίσει την εξόφληση αυτών των χρεών. Και αυτό είναι σωστό. Ωστόσο, με νόμο της κυβέρνησης Σαμαρά -τον οποίο αξίωσε και πέτυχε η τρόικα- ο διευθύνων την εταιρεία θα πρέπει να εξοφλήσει ο ίδιος τα χρέη της για να πάρει φορολογική ενημερότητα για πώληση ιδιωτικού ακινήτου του. Δηλαδή στην περίπτωση που ο διευθύνων μια εταιρεία θέλει να πουλήσει το σπίτι του δεν μπορεί να πάρει φορολογική ενημερότητα για την πώληση αν η εταιρεία δεν εξοφλήσει το σύνολο των χρεών της προς την Εφορία. Αν τελικά αποφασίσει να το πουλήσει, το συνολικό ποσό των χρεών της εταιρείας παρακρατείται από το τίμημα - το κρατάει ο συμβολαιογράφος και το αποδίδει. Αυτό ισχύει ακόμη και για τα ρυθμισμένα χρέη της εταιρείας που πληρώνονται κανονικά και όχι μόνο για τα ληξιπρόθεσμα.

Η διάταξη αυτή είναι εντελώς παράλογη. Καταρχάς, καταργεί την έννοια της Ανωνύμου Εταιρείας εμπλέκοντας τα οικονομικά της με τα οικονομικά των διευθυντών της ακόμη κι αν δεν είναι καν μέτοχοι, αλλά στελέχη. Δεύτερον, εισπράττει από έναν εργαζόμενο το χρέος μιας εταιρείας, και ένας Θεός ξέρει με ποιον τρόπο ο εργαζόμενος θα μπορέσει να πάρει πίσω τα λεφτά του... Τρίτον, καταργεί την έννοια του ρυθμισμένου χρέους που πληρώνεται κανονικά και το εξομοιώνει με το ληξιπρόθεσμο. Τέταρτον, εμποδίζει μια συναλλαγή για χρέη τρίτων (της εταιρείας εν προκειμένω) για τα οποία δεν ευθύνονται οι συναλλασσόμενοι. Πέμπτον, επειδή συνήθως οι διευθυντές δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος των φορολογικών χρεών μιας επιχείρησης, έστω και μικρής, δεν γίνεται να πραγματοποιήσουν μια δική τους συναλλαγή, την οποία πολλές φορές έχουν ανάγκη να εκτελέσουν, όπως η πώληση του σπιτιού τους.

Σε περίπτωση δε που ο διευθύνων την επιχείρηση δεν θέλει να πουλήσει το σπίτι του, αλλά απλώς θέλει να το μεταβιβάσει με γονική παροχή στο παιδί του, πάλι καλείται να πληρώσει το σύνολο των φορολογικών χρεών της εταιρείας στην οποία εργάζεται, παρόλο που δεν εισπράττει τίμημα από την πώληση. Αν τύχει και ο διευθυντής έχει και ένα άλλο ακίνητο του οποίου η αξία υπερκαλύπτει τα χρέη της εταιρείας -κάτι πολύ δύσκολο για μεγάλες εταιρείες-, οφείλει τότε να παρακαλέσει τον έφορο (είναι στη διακριτική του ευχέρεια - αν είναι δυνατόν!) να του επιτρέψει τη γονική παροχή δίνοντάς του φορολογική ενημερότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, δε, ο έφορος του ζητάει να προσημειωθεί το άλλο ακίνητό του ώστε να είναι η Εφορία εξασφαλισμένη, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη κι αν παραιτηθεί ο διευθύνων ή απολυθεί το ακίνητό του θα είναι προσημειωμένο από την Εφορία για τα χρέη της εταιρείας.

Η δικαιολογία της εξωφρενικής αυτής και ανεπίτρεπτης διάταξης είναι ότι η Εφορία πρέπει να εξασφαλιστεί για το χρέος της εταιρείας και το κάνει δεσμεύοντας την περιουσία του διευθυντή.

Τι νόημα έχει υπό αυτές τις συνθήκες η έννοια της Ανωνύμου Εταιρείας, τι νόημα έχει η ρύθμιση των χρεών της εταιρείας προς την Εφορία και η πληρωμή τους σε δόσεις, ποιον λόγο έχει κάποιος ικανός μάνατζερ να αναλάβει τη διεύθυνση μιας επιχείρησης αν δεσμεύεται με τόσο βαριές προσωπικές «ποινές»;
Είναι φως φανάρι ότι οι ρυθμίσεις που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών προχθές, και οι οποίες αναμφίβολα δίνουν ανάσα ρευστότητας σε όλες τις επιχειρήσεις που πλήττονται από τα απόνερα της δεκαετούς κρίσης και τις επιπτώσεις του κορωνοϊού, δημιουργούν παράλληλα αξεπέραστα προβλήματα σε στρατιές διευθυντών, οι οποίοι, χωρίς ίσως να το έχουν αντιληφθεί, προσπαθούν να διαχειριστούν τη ρευστότητα της εταιρείας στην οποία εργάζονται επιβαρύνοντας τελικά τη δική τους οικονομική θέση.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ

SPARTA.

Ο Διευθύνων σύμβουλος η ο μάνατζερ κάποιας μεγάλης εταιρείας είναι βάση νόμου υπεύθυνος για τα χρέη της και βαρύνεται και η προσωπική του περιουσία με αυτά. Δεν είναι υπεύθυνοι οι μάνατζερ των ξένων πολυεθνικών που στην χώρα μας λειτουργούν σαν υποκαταστήματα. Επίσης δεν είναι υπεύθυνη οι διευθυντές των ΔΕΚΟ. Τρανό παράδειγμα ο διορισμένος από τον ΣΎΡΙΖΑ πρώην πρόεδρος της ΔΕΗ που άφησε την επιχείρηση ένα βήμα πριν από την χρεοκοπία και δεν έπαθε το παραμικρό.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία