stefanakidis

Ο κορωνοϊός έπληξε και την παντοδυναμία της ελεύθερης αγοράς

Βασίλης Στεφανακίδης

Πέραν του γεγονότος ότι ο κορωνοϊός δεν κάνει διακρίσεις ούτε σε ηλικίες ούτε σε πλούσιους και φτωχούς, σε άνδρες και γυναίκες, η επέλασή του άλλαξε και παραδοσιακές ιδεολογικές αξίες.

Και πρώτα απ’ όλα κατέρριψε τον μύθο πως τα δημόσια συστήματα υγείας υπολείπονται των ιδιωτικών στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών. Η πανδημία ανέδειξε τον καταλυτικό τους ρόλο στην αντιμετώπιση αυτού του καταστροφικού ιού και πως ακόμα και με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουν τα περισσότερα παγκοσμίως, όπως και το δικό μας, υπερέβαλαν εαυτόν και έδωσαν τη μάχη υπέρ της ανθρώπινης ζωής. Και σε αυτά κατέφυγαν πλούσιοι και φτωχοί.

Οι γιατροί του δημόσιου συστήματος (κυρίως ειδικότητες σχετιζόμενες με την αντιμετώπιση του COVID-19) αναδείχθηκαν πραγματικοί λειτουργοί και συμπαραστάτες στον ανθρώπινο πόνο, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα περάσουν στη λήθη όταν το κακό περάσει.

Εκτός του υγειονομικού τομέα, όμως, παρατηρούμε ότι έσπασαν και ιδεολογικά πρότυπα στον τομέα της οικονομίας, αλλά και σε σχέση με τον ρόλο του κράτους στις σύγχρονες κοινωνίες.

Τα τελευταία χρόνια -ειδικά στις λεγόμενες δυτικές δημοκρατίες- είχαν κερδίσει μεγάλο πολιτικοϊδεολογικό μερίδιο η λεγόμενη «οικονομία της αγοράς» και η φιλελεύθερη πολιτική που έδινε τον πρώτο ρόλο ρυθμιστή στην ίδια την αγορά, περιορίζοντας το κράτος στα στοιχειώδη. Σήμερα, όμως, τρεις μήνες μετά την πανδημία, η οποία βρίσκεται ακόμα εν εξελίξει, τι διαπιστώνουμε;

Οτι όλοι οι πολίτες αλλά και οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν κρεμάσει τις ελπίδες τους στο κράτος, το οποίο όλοι μαζί βρίζαμε ως άχρηστο και αναποτελεσματικό.

Επιχειρήσεις-κολοσσοί όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον πλανήτη, σπεύδουν στα κρατικά ταμεία για επιδοτήσεις, ρυθμίσεις δανείων, διευκολύνσεις υποχρεώσεων και επιδοτήσεις των εργαζομένων τους προκειμένου να μην κλείσουν. Απαιτούν νομοθετικές ρυθμίσεις για την προστασία και τη στήριξή τους, αφήνοντας στην άκρη τον ακρογωνιαίο λίθο του φιλελευθερισμού πως η ελεύθερη αγορά αυτορρυθμίζεται και επιβιώνουν οι καλύτεροι.

Ξεχνούν ότι το επιχειρείν ενέχει ρίσκα και απρόβλεπτα γεγονότα, όπως αυτό που ζούμε, και απαιτούν τώρα τις ζημίες τους να τις μοιραστούν με το κράτος, δηλαδή με τους φορολογούμενους, χωρίς να κάνουν το ίδιο με τα κέρδη τους.

Ολοι οριζόντια θέλουν να μπουν πίσω από την ασπίδα του κρατικού ταμείου με το επιχείρημα ότι γι’ αυτό πληρώνουν φόρους στο κράτος, για να τους στηρίξει στα δύσκολα. Στην αναμπουμπούλα, βέβαια, επωφελούνται και αυτοί που το μόνο που τους ενδιαφέρει διαχρονικά είναι πώς θα ρίξουν το κράτος και πώς θα αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους. Καταρρίπτεται παράλληλα σε μεγάλο βαθμό και ο ρόλος του κράτους στην ελεύθερη αγορά, και μάλιστα από έναν κατεξοχήν θιασώτη του επιτελικού κράτους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ποιος το περίμενε ότι θα αναθεωρούσε σε τόσο σύντομο διάστημα τις απόψεις του για το δημόσιο σύστημα υγείας, θα του απένειμε τα εύσημα και θα δήλωνε ότι θα το στηρίξει πάση δυνάμει.
Ποιος το περίμενε πως η κυβέρνησή του θα παρενέβαινε ακόμα και ανάμεσα στις εμπράγματες σχέσεις και συμφωνίες μεταξύ ιδιωτών προκειμένου να μοιράσει τη συνολική ζημία όσο, κατά την άποψή του, πιο δίκαια γίνεται.

Το πιο τρανό παράδειγμα, η κυβερνητική παρέμβαση στη μείωση των ενοικίων με καταφανή πριμοδότηση των ενοικιαστών έναντι των ιδιοκτητών. Παρεμβαίνει δηλαδή σε μια συμφωνία που έχουν συνυπογράψει δύο ιδιώτες, και που κανονικά οι ίδιοι έπρεπε να επαναδιαπραγματευτούν με βάση τα νέα δεδομένα, και επιβάλλει μείωση ενοικίου κατά 40%.

Σε μια ελεύθερη διαπραγμάτευση, όμως, χωρίς τη μεσολάβηση νόμου, ενδεχομένως ο εκμισθωτής μπροστά στον κίνδυνο να χάσει διά παντός τον μισθωτή του, είτε πρόκειται για κατάστημα είτε για κατοικία, να δεχόταν μεγαλύτερη από την επιβληθείσα μείωση για όσο διάστημα κρατούσε η κρίση. Τουλάχιστον αυτά τα ζητήματα η αγορά μέσω της προσφοράς και της ζήτησης τα ρύθμιζε μόνη της, όπως έγινε και στο πρόσφατο παρελθόν στα χρόνια των μνημονίων.

Με άλλα λόγια, όταν με το καλό εκλείψει ο κορωνοϊός θα πρέπει να αρχίσει η κουβέντα για πολλά ιδεολογικά και αξιακά θέματα, με πρώτο και κύριο τον ρόλο του κράτους στην οικονομία, σε παγκόσμιο επίπεδο, στον 21ο αιώνα. Οι θεωρητικοί οικονομολόγοι θα έχουν πολλή δουλειά!
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (4)

Τα πράγματα είναι κάπου στη μέση

Είναι κάπου στη μέση ως συνήθως. Κλασσικά χτυπιούνται δύο ακραίες ιδεολογίες για να τα βρουν κάπου στη μέση και να προχωρήσει το σύστημα. Η οικονομία είναι δυναμική και ό,τι δουλεύει σήμερα είναι παρωχημένο αύριο. Ο κορωνοιός ευνοεί κομμουνιστικά και καθολικά καθεστώτα και αρρώστιες όπως ο καρκίνος την ιδιωτική ασφάλιση. Τι να κάνουμε τώρα. Είχα ασθενή συγγενή που στην Ελλάδα θα πέθαινε γιατί η έρευνα σε θέματα καρκίνου ήταν, εθνικά και πανευρωπαικά πίσω. Έζησε χάρη σε ιδιωτικό πανεπιστημιακό νοσκομείο της Αμερικής. Ναι η ίδια χώρα που τα κανε σκατά για τους πολλούς με τη γριπούλα, διαπρέπει για τους λίγους με ασθένειες ανήκουστα σπάνιες. Κοινώς να μη σου τύχει να πάθεις κάτι κοινό και να ζεις Αμερική ή να πάθεις κάτι σπάνιο και να ζεις Ευρώπη. Το θέμα είναι να υπάρχουν σε ισορροπία και αρμονία και οι δύο επιλογές...

Με αυτό το πλευρό

να κοιμάστε. Η αγορά υπαρχει και δουλεύει απο τότε που υπάρχουν άνθρωποι. Η αγορά δούλευε και στη σοβιετική ένωση και στη κίνα. Για αυτό η πρώτη τιμωρήθηκε και η δεύτερη θα δούμε.

SPARTA.

Ό κωρονοιός είναι στοιχείο της παγκοσμιοποίησης καθώς όλες οι χώρες του πλανήτη, στοιχίστηκαν η μία μετά την άλλη, πίσω από σκληρά μέτρα καραντίνας και καταστολής. Στους πιό παλιούς από εμάς αυτά τα μέτρα με τις ουρές στα Σούπερ Μάρκετ και την καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας, θύμισαν Σοβιετική Ένωση και μάλιστα στην διάλυση της.

Νικος

Αντεεεεε πάλιιιι ο μύθος περί ανταγωνισμού ιδιωτικού τομέα και δημόσιου. Ποιος είπε ποτέ βρε βλιτο ότι τα ιδιωτικά νοσοκομεία είναι εξ ορισμού καλύτερα από τα κρατικά; Το θέμα αφορά οικονομική αποδοτικότητα ώστε να παρέχεται περισσότερη και καλύτερη υπηρεσία υγείας ΟΛΙΣΤΙΚΑ με οικονομικά βιώσιμο τρόπο. Δεν υπάρχει κάποιος διάολος στα ιδιωτικά ή δημόσια νοσοκομεία. Άμα είσαι σαβλακωμενος σε νοιάζει αν η ΜΕΘ είναι ιδιωτική ή δημόσια; Αυτός ο δήθεν ιδεολογικός ανταγωνισμός υπάρχει μόνο στα ρηχά μυαλά των αριστερών.

κωστας

Στα'λεγα εγω οτι κατα βαθος εισαι αριστερος κρατιστης αλλα που να ακουσεις. Η αγορα ανεβοκατεβαινει. Και επειδη ακριβως ανεβοκατεβαινει βρισκει καινουργια πραγματα και προχωραει μπροστα. Τα εμβολια δεν θα τα βρεις απο τα κρατικα εργαστηρια. Καινουργιες δουλειες θα ανοιξουν. Ελευθερη οικονομια δεν σημαινει καθολου κρατος. Εξ αλλου, ενα σκασμο λεφτα πληρωνουν ολοι σε φορους, γιατι να μην μπορει το κρατος να κανει το μαξιλαρι σε τετοιες συνθηκες; Ομως το προβλημα δεν ειναι εκει. Ειναι στις γνωμες σαν την δικια σου που τωρα κλασαν μαλλι και θελουν τον μπαμπα να τους σωσει. Και τα δινουν ολα να μεγαλωσει το κρατος (τα νοσοκομεια ειναι ο λιγωτερο αμφισβητουμενος τομεας) να τους κρατησει "ασφαλεις". Και μετα απο ενα χρονο θα εχουμε πηξει στους αργοσχολους που θα τρωνε ξανα με χρυσα κουταλια.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία