vasilis-dalianis1

Πέντε μύθοι για τις ευρωπαϊκές εκλογές και την ΕΕ

Βασίλης Δαλιάνης

Από το 1979 όταν οι Ευρωπαίοι πολίτες ψήφισαν για πρώτη φορά για τη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (οι Έλληνες ψήφισαν το 1981) μέχρι τις τελευταίες ευρωεκλογές του 2014, το ποσοστό συμμετοχής έχει μειωθεί από το 61,99% στο 43%. Από τα εννέα πρώτα κράτη – μέλη μέχρι τα είκοσι οκτώ σήμερα, οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιμετωπίζονταν στα περισσότερα κράτη ως μια «βαρετή» διαδικασία και η ψήφος εθεωρείτο παραδοσιακά «χαλαρή».

Ο λόγος μπορεί να εντοπιστεί στο γεγονός ότι από τις εν λόγω εκλογές απουσίαζαν τα βασικά χαρακτηριστικά μιας «εθνικής» εκλογικής διαδικασίας. Δεν υπήρχαν γνωστοί πολιτικοί ηγέτες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τη «λατρεία του προσώπου» από το εκλογικό κοινό. Απουσίαζαν οι σκληρές πολιτικές αντιπαραθέσεις για την ευρωπαϊκή πολιτική. Όλα αυτά όμως συγκαλύπτουν την εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι απλές αφηγήσεις μιας πολύπλοκης διαδικασίας στην οποία κυριαρχεί ο συμβιβασμός και όχι η σύγκρουση καθιστούσαν ανέκαθεν την ΕΕ και τις ευρωεκλογές ως τους εύκολους στόχους. Ακόμα και μια ημέρα πριν τις εκλογές δεν είναι αργά για να αναπτυχθούν οι πέντε βασικοί μύθοι που αποδεικνύονται ιδιαίτερα ανθεκτικοί στο χρόνο.

Μύθος 1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν διαθέτει πραγματικές εξουσίες

Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας το 2009, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ισότιμο θεσμικό όργανο με το Συμβούλιο. Αποφασίζει για τον ετήσιο προϋπολογισμό της ΕΕ των 140 δισ. ευρώ και για νόμους που αφορούν την καθημερινότητα όλων των πολιτών της ΕΕ. Από τα μπόνους των τραπεζιτών, την ηλεκτρική ενέργεια, τα ηλεκτρονικά τσιγάρα και την προστασία των προσωπικών δεδομένων, το ΕΚ έχει λόγο για ζητήματα που επηρεάζουν περισσότερο από το 80% των πολιτών. Έχει δικαίωμα βέτο για τις εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ με άλλες χώρες. Το ΕΚ εγκρίνει την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μπορεί ανά πάσα στιγμή να περάσει πρόταση δυσπιστίας και με την ψήφο των 2/3 των μελών να καθαιρέσει όλην την Κομισιόν. Το 1999 η Κομισιόν του Λουξεμβούργιου Ζακ Σαντέρ οδηγήθηκε σε παραίτηση καθώς το ΕΚ ξεκίνησε τη διαδικασία για την ψήφιση πρότασης δυσπιστίας.

Μύθος 2 . Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια δικτατορία γραφειοκρατών

Ένας από τους βασικότερους μύθους που αναπτύχθηκε κυρίως στα χρόνια της Κρίσης. «Πώς γίνεται δηλαδή την ώρα που η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Πολωνία μειώνουν τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων τους, οι Βρυξέλλες να συντηρούν στρατό γραφειοκρατών»;. Η πραγματικότητα είναι ότι οι διάφοροι θεσμοί της ΕΕ απασχολούν περίπου 55.000 δημοσίους υπαλλήλους. Ήτοι, μερικές μόνο χιλιάδες περισσότερους από όσους απασχολούνται στο Παρίσι. Συγκριτικά, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, μια χώρα με 200 εκατ. λιγότερους πολίτες από όσους έχει η ΕΕ, απασχολεί 2,6 εκατ. δημοσίους υπαλλήλους.

Μύθος 3. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι δημοφιλής στους πολίτες

Η ΕΕ είναι περισσότερο δημοφιλής στους πολίτες της από όσο έχει υπάρξει ποτέ στο παρελθόν. Σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο το 70% των Ευρωπαίων πολιτών βλέπουν ως πλεονέκτημα τη συμμετοχή της χώρας του στην ΕΕ, με μόνη εξαίρεση την Ιταλία Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μόνο το 14% επιθυμεί το κράτος τους να εγκαταλείψει την ΕΕ και μόνο το 19% των Ιταλών. Ακόμα και οι αντιευρωπαϊστές πολιτικοί σε αρκετά κράτη – μέλη έχουν αναγκαστεί να αλλάξουν τη ρητορική τους απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα. Ο Ματέο Σαλβίνι, η Μαρίν Λε Πεν και ο Βίκτορ Όρμπαν δεν μιλούν πλέον για έξοδο από την ΕΕ, αλλά για «αλλαγή» από μέσα. Το χάος του Brexit και οι υποσχέσεις συγκεκριμένων πολιτών ότι μπορούν να «φτιάξουν ένα αυγό από μια ομελέτα», λειτούργησαν αποτρεπτικά για κάθε άλλο κράτος - μέλος.

Μύθος 4. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι δημοκρατική

Παρόλο που η ΕΕ δεν είναι ούτε ομοσπονδία, ούτε συνομοσπονδία, έχει μερικά βασικά χαρακτηριστικά μιας πλήρους ομοσπονδίας κρατών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι η «κάτω βουλή» της ΕΕ. Τηρουμένων των αναλογιών, μοιάζει με τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ, τη Βουλή των Κοινοτήτων στη Μεγάλη Βρετανία ή το Bundestag στη Γερμανία. Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέγονται άμεσα, κάθε πέντε χρόνια από περισσότερους από 420 εκατ. πολίτες. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες δημοκρατικές διαδικασίες στον πλανήτη. Το δεύτερο νομοθετικό όργανο της ΕΕ, η «άνω βουλή», είναι το Συμβούλιο της ΕΕ. Αποτελείται από τους αρμόδιους υπουργούς, δημοκρατικά εκλεγμένων, κυβερνήσεων από τα 28 κράτη – μέλη. Είναι το αντίστοιχο της αμερικανικής Γερουσίας, της βρετανικής Βουλής των Λόρδων ή του γερμανικού Bundesrat. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγει τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον οποίον προτείνουν 28, δημοκρατικά εκλεγμένοι, αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ακόμα και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα οφείλουν να απαντούν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο που ασκούν οι 751 ευρωβουλευτές. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αρμοδιότητες που δεν έχουν πολλά εθνικά κοινοβούλια στα 28 κράτη – μέλη.

Μύθος 5. Στο τέλος κερδίζει η Γερμανία

Σε μια προσπάθεια απαξίωσης της Ευρώπης, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ ρώτησε κάποτε σε ποιον πρέπει να τηλεφωνήσει αν θέλει να μιλήσει με την Ευρώπη. Η άποψη ότι η Γερμανία θα έπρεπε να σηκώσει το ακουστικό, ενισχύεται από το γεγονός ότι είναι η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ και ο πληθυσμός της αντιπροσωπεύει το 15% όλων των Ευρωπαίων πολιτών. Στην πραγματικότητα, στην ΕΕ των 28 κρατών -μελών, τίποτε δεν είναι εύκολο ούτε καν για τη Γερμανία. Παρόλο που ο γάλλο – γερμανικός άξονας αποτελούσε πάντοτε την ατμομηχανή της ΕΕ, ο τρόπος λήψης αποφάσεων απαιτεί υποχωρήσεις, συμμαχίες και συμβιβασμούς. Οι εξαντλητικές διαπραγματεύσεις και η συναίνεση είναι ο τρόπος με τον οποίον λαμβάνονται οι αποφάσεις, ιδίως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ενδοευρωπαϊκές συμμαχίες για την επίτευξη της αυξημένης πλειονοψηφίας, είτε της αρνησικυρίας της μειονοψηφίας που προβλέπουν οι Συνθήκες, αναγκάζουν τα κράτη – μέλη να μιλούν περισσότερο μεταξύ τους. Οι χώρες της Βαλτικής, οι χώρες του Βίζεγκραντ, οι χώρες της BENELUX, επηρεάζουν άμεσα τις αποφάσεις. Η Γερμανία μπορεί να είναι ισχυρή εντός της ΕΕ, αλλά ο τηλεφωνικός κωδικός της χώρας, ήτοι «0049» δεν είναι ο μόνος τρόπος για να καλέσει κάποιος την «Ευρώπη». Άλλωστε, αν στο τέλος κέρδιζε η Γερμανία, η Ελλάδα ίσως να ήταν ήδη εκτός Ευρωζώνης.

ΣΧΟΛΙΑ (5)

@ στον 09.05

Το ''μαζι τα φαγαμε'' που ειπε ο παγκαλος ειναι ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ και μετα βρισατε χυδαια τους Ελληνες λεγοντας πως ειναι διεφθαρμενος λαος και του πεταξατε το λογαριασμο σας αναγκαζοντας τον να πληρωνει μεχρι να πεθανει....

Πρόβλημα

Οι θεωρίες σου, διαψεύδονται από τα γεγονότα...

Ειναι γεγονος...

...οτι η ΕΕ βοηθαει πολυ κοσμο ομως θυσιαζει τον περισσοτερο και την χωρα μας. Ο Γιουνγκερ ειπε σε συνεντευξη που εδωσε οτι η Ελλαδα μπηκε με μαγειρεμενα στοιχεια στην ευρωζωνη. Αυτο απο ποτε το ξερουν? Οταν το καταλαβαν γιατι δεν ειπαν τιποτα? Δεν εχουν και αυτοι ευθυνη που μια χωρα μπηκε στην ευρωζωνη χωρις να εχει τις προυποθεσεις? Γιατι ειναι τοσο αυστηροι με την Ελλαδα και δεν αναλαμβανουν τις ευθυνες τους? Ο Σημιτης γιατι σιωπα και δεν απανταει? Κανει το ιδιο με τον Τσιπρα που δεν απαντουσε το '15 στους Ευρωπαιους που ελεγαν οτι το οχι στο δημοψηφισμα σημαινει εξοδο απο το ευρω. Τωρα λεει οτι το δημοψηφισμα του '15 δεν ηταν για το ευρω τοτε ομως δεν τους απαντησε και αφησε την εντυπωση στον ελληνικο λαο οτι το οχι ειναι για εξοδο απο το ευρω ωστε να ψηφισει ο κοσμος που θελει εξοδο απο το ευρω και να υπερψηφιστει το οχι . Αν και το οχι το εκανε ναι εχει το θρασος να λεει οτι το οχι ειναι δικια του νικη. Επανερχομαι στον Γιουνγκερ και μου κανει εντυπωση που οι ευρωπαιοι δεν το καταλαβαν απο την αρχη οτι η Ελλαδα μπηκε με πλαστα στοιχεια και το διαπιστωσαν μετα....οταν το διαπιστωσαν γιατι συνεχισαν τους υπερδανεισμους αφου ηξεραν οτι ετσι η Ελλαδα θα οδηγηθει στα μνημονια και θα γινει αποικια? Κι ομως ενω το γνωριζαν συνεχισαν τον υπερδανεισμο. Υπαρχουν πολλες χωρες με μεγαλυτερο χρεος απο την Ελλαδα ομως τη φορτωσαν και με συν μαγειρεμενα στοιχεια και φουσκωμενο χρεος συμφωνα με καταγγελιες απο ανθρωπους της ελστατ για να μπουμε στα μνημονια. Υπαρχουν και για το χρεος μαγειρεμενα στοιχεια! Ο.Κ αυτοι ειναι ξενοι και για να σωθει το γερμανικο ευρω αποφασισαν να θυσιαστει η Ελλαδα. Το τραγικο ομως ειναι οτι σε αυτο συμφωνησαν και οι ελληνικες κυβερνησεις και φυσικα αυτοι που βοηθιουνται απο την ΕΕ και στηριζουν τις μνημονιακες κυβερνησεις χωρις να υπολογιζουν τις τραγικες εθνικες συνεπειες. Το μαθημα που πρεπει να παρουμε ολοι μας ειναι να μην απεχουμε απο τις εκλογες και να αφηνουμε αλλους να αποφασιζουν για μας.

PERIERGOS

Για να απαντήσω στον ποταμό αντιμνημονιακών ανοησιών σου: 1) Η Ελλάδα μπήκε με πλαστά στοιχεία και όλοι έκαναν τα στραβά μάτια γιατί υποσχεθήκαμε πως θα φτιάξουμε τη χώρα, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, το συνταξιοδοτικό με τα λεφτά που θα μας δίνανε. Φυσικά κλέψαμε τα λεφτά των ευρωπαίων φορολογούμενων (300δις από το '90 και άλλα 300δις από το '09 με την κρίση) και δεν κάναμε τίποτα. 2) Οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι βοήθησαν την Ελλάδα στην κρίση όσο κανείς. Ο Πούτιν και ο Τραμπ πόσα λεφτά έδωσαν; Το μάντεψες: ΜΗΔΕΝ. Οι ευρωπαίοι μας έδωσαν 300δις για να αναχρηματοδοτήσουμε τις τράπεζες και να μην χάσουν οι συνταξιούχοι τις καταθέσεις τους. Ζήτησαν (ΔΕΝ ΕΠΕΒΑΛΑΝ - και αυτό ήταν λάθος) να μετασχηματιστεί ο Δημόσιος Τομέας που εξαιτίας του χρεωκόπησε η χώρα και φυσικά οι πολιτικοί μας για να μην κουνήσουν τα ρουσφέτια τους κορόιδεψαν τους ευρωπαίους και δεν έκαναν τίποτα. 3) Τους "υπερδανεισμούς" δεν μας τους "επέβαλε" κανείς. Εμείς τους ζητήσαμε γιατί είχαμε να θρέψουμε ένα τεράστιο αναποτελεσματικό κράτος το οποίο ξοδεύει 10 δις το χρόνο για ΜΙΣΘΟΥΣ δημοσίων υπαλλήλων ΜΟΝΟ. Σόρρυ αλλά η αλήθεια πονάει. 4) Υπαρχουν χώρες με μεγαλύτερο χρέος απ' την Ελλάδα όπως η Ιαπωνία αλλά μάντεψε γιατί οι αγορές συνεχίζουν να δανείζουν στην Ιαπωνία και όχι στην Ελλάδα; Να σε βοηθήσω: επειδή η Ιαπωνία είναι ένα σωστό κράτος που παράγει και εξάγει και σέβεται τις επιχειρήσεις και τοςυ πολίτες του και έχει τακτοποιημένα τα οικονομικά του ενώ η Ελλάδα είναι ένας αριστερίστικος βόθρος με ηλίθιους πολίτες που νομίζουν ότι όλη η υφήλιος τους χρωστάει. 5) Το Ευρώ δεν είναι γερμανικό. Είναι ευρωπαϊκό. Χάρις στο ευρώ τα μαρούλια στη λαϊκή και το ψωμί στο φούρνο έχουν την ίδια τιμή πάνω κάτω τα τελευταία 15 χρόνια. Με τη δραχμή που ονειρεύσαι το ψωμί θα είχε 100 δραχμές τη μία χρονιά 125 την επόμενη 150 την μεθεπόμενη κλπ. Μπήκαμε στο Ευρώ με αντιστοιχία 340,75 δρχ για ένα ευρώ το 1999. Αν μπαίναμε σήμερα η αντιστοιχία (με 25% πληθωρισμό που είχαμε) θα ήταν 5250 δρχ για ένα ευρώ. 6) Τις "τραγικές εθνικές συνέπειες" δεν τις έφερε το ευρώ αλλά οι κυβερνήσεις που ψήφισε ο ελληνικός λαός. Έχουμε ακόμα κοινοβουλευτική δημοκρατία και αν δε σου αρέσει πρότεινε ένα άλλο σύστημα. Η Ευρώπη έχει ειρήνη τα τελευταία 70 χρόνια ενώ οι χώρες γύρω της βρίσκονται σε πόλεμο με τη μια ή την άλλη μορφή.

Οχι απλα σωστος..

ΠΑΝΣΩΣΤΟΣ !!!

Ίσως είναι καλύτερα

Ξεχνάμε ότι έχουν μισθό σαράντα χιλιάδες ευρώ τον μήνα.Και θα εκλεγούν το ανφαν γκατε τής πολιτικής νομενκλατούρας. Με βασικό ανειδίκευτου 500 €.Και δεν χρειάζεται να πάτε να ψηφίσετε. Θα πάρουν τις ψηφουν από τις συμμορίες των κομμάτων τής Βουλής. Απο την ανεξάντλητη πηγή του 62% ,τού δημοψηφίσματος τού "Όχι ".Και όλα αυτά, για να μπορούν να αγοράζουν οτιδήποτε πωλείται. Έτσι από το δημοσιουπαλληλικο κατεστημένο, θα έχουμε τον Ευρωπαίο επενδυτή. Ίσως να είναι καλύτερα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία