Φοίβος Δεληβοριάς για Γιώργο Μαζωνάκη: Δεν ήταν το καλό παιδί που υπακούει, τους ανησυχούσε τους ανθρώπους της νύχτας

Στον Γιώργο Μαζωνάκη και τη στάση που κρατούσε απέναντι στους ανθρώπους της νύχτας αναφέρθηκε ο Φοίβος Δεληβοριάς, εξηγώντας πως δεν θα μπορούσε ποτέ κανείς να χαρακτηρίσει τον εκλιπόντα τραγουδιστή ως το «καλό παιδί που υπακούει».

Ο ερμηνευτής παραχώρησε συνέντευξη στο pod.gr που δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου και κατά τη διάρκεια της συζήτησης, μίλησε μεταξύ άλλων, για τον εκλιπόντα καλλιτέχνη, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών.

Ο Φοίβος Δεληβοριάς αναφέρθηκε στην έντονη σκηνική του παρουσία και στον απρόβλεπτο χαρακτήρα που είχε ως καλλιτέχνης, τονίζοντας πως όταν ανέβαινε στη σκηνή μεταμόρφωνε την ατμόσφαιρα του νυχτερινού κέντρου: «Τον Μαζωνάκη δεν θα μπορούσε ποτέ κανείς να τον πει "το καλό παιδί" ή "το παιδί που υπακούει". Ήταν ο αδερφός, που τους ανησυχούσε τους ανθρώπους της νύχτας στη νυχτερινή ζωή. Δεν ήξερες τι θα γίνει, ήταν ένας Μικ Τζάγκερ το βράδυ που έβγαινε στη σκηνή. Τον είχα δει ζωντανά και ήταν ένα καταπληκτικό πράγμα αυτό που συνέβαινε στο μαγαζί του, δεν θύμιζε την υπόλοιπη νύχτα».

Δείτε το βίντεο

Στη συνέχεια, ο καλλιτέχνης μίλησε για ορισμένα από τα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη που ξεχωρίζει, εξηγώντας πως ο τρόπος με τον οποίο τα ερμήνευε, δημιουργούσε την αίσθηση ότι ήταν προσωπικά του βιώματα: «Έχει και μερικά τραγούδια που τα θεωρώ και πάρα πολύ ωραία. Το "Οινόπνευμα Φτηνό" ή το "Ανήκω σε Εμένα". Αισθάνεσαι λες και τα έχει γράψει ο ίδιος. Λες και είναι βιωμένα πράγματα από τον ίδιο και τα λέει πραγματικά. Αυτό το έχουν μόνο οι λαϊκοί τραγουδιστές. Ο Καζαντζίδης το είχε πολύ, δεν είχε γράψει σχεδόν τίποτα από τα δικά του τραγούδια σε στίχο, αλλά αισθανόσουν ότι τα είχε ζήσει αυτός. Έτσι ήταν και ο Μαζώ, ήταν υπέροχος και θα θυμάμαι πάντα το τρακ του, είχε τρακ που μόνο οι μεγάλοι καλλιτέχνες έχουν, δηλαδή πριν βγει έτρεμε και μετά έλαμπε, ήταν έτοιμος για όλα».

Τέλος, εστίασε και στον τρόπο με τον οποίο ο Γιώργος Μαζωνάκης εξέφραζε την προσωπικότητά του και στη σχέση του με το φύλο και τον ερωτισμό, σημειώνοντας πως αυτή η ελευθερία συνέβαλε στο να αποκτήσει απήχηση σε διαφορετικές μερίδες του κόσμου: «Ο Γιώργος ήταν ένα πράγμα που διαπερνούσε τα φύλα και τα βιώματα με έναν πάρα πολύ απλό τρόπο. Ήταν και λαϊκός κανονικά, σεβόταν όλη την παράδοση και την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού και τη συνέχιζε με τον δικό του τρόπο και ήταν και ένας άνθρωπος που με το φύλο του είχε μία ελεύθερη σχέση και με τον ερωτισμό του και με όλα αυτά. Έβγαινε κάθε μέρα και ένα στόρι με φουστάνι, αυτό τον έκανε αγαπητό σε όλες τις μερίδες, και στη συντηρητική και τη φοβική και την άλλη που ήταν απόλυτα ελεύθερη».