Τον έρωτά της και τον θαυμασμό της για τον Γρηγόρη Μόργκαν εξέφρασε δημόσια η Ευρυδίκη Βαλαβάνη. Η αθλητικογράφος έκανε λόγο για έναν άνθρωπο με «καθαρά» μάτια και καλή ψυχή, προσθέτοντας πως η σχέση με τον σύζυγό της δεν αντιμετωπίζει προβλήματα, από τη στιγμή που έγιναν γονείς, αφού μοιράζουν τις ευθύνες σχετικά με την ανατροφή του γιου τους.
«Είμαι ερωτευμένη. Τι να πω; Τον αγαπάω τον άνθρωπό», είπε αρχικά η Ευρυδίκη Βαλαβάνη στην κάμερα της εκπομπής «Breakfast@Star», την Τρίτη 10 Μαρτίου.
Αφού διευκρίνισε πως ο ερχομός του παιδιού τους, δεν έχει επηρεάσει τη σχέση της με τον σύζυγό της, εξέφρασε τον θαυμασμό της για εκείνον. «Το παιδί δεν επηρέασε καθόλου τη σχέση μας. Είναι δύσκολα, μη λέμε βλακείες, αλλά είμαστε πολύ καλή ομάδα με τον Γρηγόρη. Τα πάμε πολύ καλά. Μοιραζόμαστε τις δυσκολίες. Θαυμάζω τα πάντα σε εκείνον. Έχει πολύ καθαρά μάτια, και πολύ καλή ψυχή», πρόσθεσε.
Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις της
Μεταξύ άλλων, η αθλητικογράφος τόνισε πως είναι θετική στην απόκτηση και άλλων παιδιών στο μέλλον: «Μεγαλώνει το παιδάκι μου, μεγαλώνουμε κι εμείς μαζί ωραία και όμορφα. Μακάρι να μεγαλώσει κι άλλο η οικογένειά μας, αλλά προς το παρόν δεν το σκέφτομαι».
Όσον αφορά στην τηλεοπτική της επιστροφή, η Ευρυδική Βαλαβάνη σχολίασε: «Η τηλεόραση θέλει πολύ γερό στομάχι. Εγώ είχα αποφασίσει όταν έμεινα έγκυος ότι θα απέχω, δεν ήθελα να το ζήσω αυτό. Προφανώς, και κάποια στιγμή εννοείται πως θέλω να γυρίσω, σε κάτι που θα μου αρέσει και θα περνάω καλά. Αυτή την περίοδο θέλω να είμαι στο σπίτι με το παιδάκι μου. Δεν έχει αλλάξει η γνώμη μου για την τηλεόραση. Την τηλεόραση την αγαπώ απλά στην παρούσα φάση της ζωής μου, έχω αποφασίσει να απέχω».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.