Ο Πέτρος Ίμβριος, ο Γιώργος Δασκουλίδης και ο Σπύρος Σπυράκος μίλησαν για τον Βασίλη Καρρά, σε κοινή συνέντευξη που έδωσαν για την εκπομπή «Πρωινό Σουσού».
Αρχικά, ο Πέτρος Ίμβριος δήλωσε: «Σίγουρα θα ήθελε, να τραγουδήσουμε. Όλη του η ζωή ήταν τραγούδι, μουσική. Χαίρομαι που βγαίνει ο πραγματικός του χαρακτήρας που τον κρατούσε κρυφό, ότι βοηθούσε ανθρώπους. Ήταν πολύ διορατικός και με τα δικά μου επαγγελματικά. Μου έλεγε “κάνε αυτό πιτσιρίκο και θα δεις”. Είναι ο μέντοράς μου. Στο ξεκίνημά του ήταν ο δακτυλοδεικτούμενος λαϊκός τραγουδιστής που δεν τον θέλανε. Τελικά τον αποθέωσαν και ήταν θρησκεία».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cxzvhs51q9xl)
Με τη σειρά του, ο Σπύρος Σπυράκος ανέφερε: «Ήταν πολύ δύσκολο και για μας. Όταν το πληροφορήθηκα, πρώτη μου δουλειά ήταν να πάρω τον Γιώργο και του είπα “θα ανοίξουμε απόψε; Πώς θα τραγουδήσουμε τώρα;”. Μετά σκεφτήκαμε όμως και το έλεγε και από μόνος του “να διασκεδάζετε και να φοράτε άσπρα”. Ο Βασίλης είναι ογκόλιθος. Έχει μπει στο πάνθεον των μεγάλων τραγουδιστών που είναι ο Μητροπάνος, ο Διονυσίου. Μετά θάνατον έχει ακόμα αναγνώριση».
Τέλος, ο Γιώργος Δασκουλίδης είπε: «Δεν μπορώ να μιλήσω σε παρελθόντα χρόνο για τον Βασίλη. Ο Βασίλης ζει και τα τραγούδια του θα μας συντροφεύουν πάντα. Είναι θρύλος. Θα λείψει από τον χώρο μας. Είναι μια απώλεια που δεν μπορεί να αναπληρωθεί. Είναι ένας καλλιτέχνης που όλοι μας και όλος ο κόσμος έχουν μια φωτογραφία μαζί του».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.