Ο «πόλεμος» της FIBA με την Ευρωλίγκα δεν λέει να σταματήσει και ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πάτρικ Μπάουμαν, σε συνέντευξή του αναφέρθηκε στις μεγάλες διαφορές που παραμένουν εις βάρος του μπασκετ, των αθλητών των ομάδων και των φιλάθλων. Ειδικότερα ο κ. Μπάουμαν υπογράμμισε ότι η FIBA δεν θα ε θα διαπραγματευτεί την ύπαρξη των ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων, προκειμένου να πετύχει την απελευθέρωση των παικτών για τα «παράθυρα», εξήγησε ότι, η μείωση του φόρτου εργασίας των παικτών είναι σημαντικός στόχος για τη FIBA, ενώ τονίζει και πάλι τη σημασία που έχουν οι εθνικές ομάδες.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στη «ballineurope.com», για το ανοικτό μέτωπο με την Ευρωλίγκα είπε: «“Πρέπει να προχωρήσουμε στο δρόμο που έχουμε χαράξει και να παρέχουμε ευκαιρίες στις χώρες της κοινότητας του μπάσκετ να παίζουν πιο συχνά και σε πιο τακτική βάση. Δεν θέλουμε να αγγίξουμε τη δραστηριότητα των συλλόγων με τρόπο που είναι ασεβής, αλλά χρειαζόμαστε ζωτικό χώρο για τις εθνικές ομάδες. Οι εθνικές ομάδες είναι αυτές που προσελκύουν μεγαλύτερο πλήθος στο παιχνίδι και το μπάσκετ γενικά. Είναι αυτό που έχουμε παρατηρήσει σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πρώτο Παράθυρο ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο σε ολόκληρο τον πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης όπου υπάρχουν δυσκολίες για τις ομάδες να πάρουν τους παίκτες τους. Ευτυχώς υπάρχουν πολλοί περισσότεροι παίκτες από αυτούς που έχουν οι ομάδες της Ευρωλίγκας».
Για το θέμα των διοργανώσεων ο κ. Μπάουμαν εξήγησε: «Αν έμπαινε στο τραπέζι (από την άλλη πλευρά) η συζήτηση για τον αριθμό των ευρωπαϊκών διοργανώσεων και ότι δύο ή τρεις θα ήταν καλύτερα αντί για τέσσερις, και σε αντάλλαγμα της μείωσης των διοργανώσεων θα συμφωνούσαν να απελευθερώσουν τους παίκτες, δεν είμαι βέβαιος ότι θα ήθελα να συζητήσω ένα τέτοιο επιχείρημα ή να αποδεχτώ μία κατάσταση εκβιασμού. {Μία συμφωνία} μπορεί να επιτευχθεί στο πλαίσιο του δούναι και λαβείν: Σου δίνω κάτι, μου δίνει κάτι κι εσύ. Μιλάμε για τις εθνικές ομάδες. Μποϊκοτάρουν την υπερηφάνεια μιας χώρας, και αυτό ακριβώς είναι πέρα από τον αριθμό των διασυλλογικών ευρωπαϊκών διοργανώσεων που υπάρχουν. Συμφωνώ ότι υπάρχουν πολλές, τέσσερις είναι πολλές. Όλοι οι παίκτες θέλουν να παίξουν στην Ευρώπη επειδή η Ευρώπη γίνεται όλο και μικρότερη, μπορείς να ταξιδέψεις πολύ εύκολα από το ένα σημείο στο άλλο. Είναι σαφές ότι τέσσερις διοργανώσεις είναι πάρα πολλές.
Τέλος για την κόπωση των παικτών αλλά και τη δημιουργία μιας ισχυρής ένωσης καλαθοσφαιριστών επισήμανε: «“Εχουμε μειώσει τον φόρτο των Εθνικών ομάδων, κατά σχεδόν 25% στην περίοδο μίας τετραετίας, κάτι που περιλαμβάνει και την μείωση των ημερών προετοιμασίας από τις πέντε στις τέσσερις εβδομάδες. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, εμείς, έχουμε πολλά για το συγκριμένο ζήτημα. Κατανοώ που μπορεί να σκέφτονται οι εθνικές Λίγκες. Από τη μία πλευρά υπάρχει κάποιος ο οποίος “παίρνει τα πάντα” με το μέρος του, αυξάνοντας τους αγώνες του στους 37 κάθε χρόνο και μετά, όταν οι ομάδες αυξηθούν σε 18, ο αριθμός των αγώνων θα γίνει 41. Μία διοργάνωση μεγαλώνει και αναγκάζει όλους τους υπόλοιπους να μικρύνουν.
Το μπάσκετ δεν είναι στο επίπεδο που βρίσκεται το ποδόσφαιρο, αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι θα συμβεί. Βλέπουμε ότι ολοένα και περισσότερες χώρες οργανώνονται σε αυτό το κομμάτι και Ενώσεις παικτών γίνονται καλύτερες. Κάποιες από αυτές μάλιστα είναι πολύ βοηθητικές στους παίκτες των χωρών τους. Ισως να μην βρισκόμαστε ακόμα στο κατάλληλο σημείο σε παγκόσμιο επίπεδο, διότι η FIFPro είναι μία παγκόσμια Ενωση. Η UBE κάνει ήδη καλή δουλειά και έχουμε συναντηθεί μαζί τους κάποιες φορές. Επισκέφθηκαν τη Γενεύη στην αρχή της σεζόν. Εξήγησαν τη θέση τους, κάναμε κάποιες συζητήσεις και φυσικά δεν είμαστε εναντίον τους. Ακριβώς το αντίθετο, πιστεύουμε ότι είναι ένας πολύ σημαντικό κομμάτι στην εξίσωση της οικογένειας του μπάσκετ”.
