Οστεοπόρωση: Υψηλότερος ο κίνδυνος καταγμάτων στους ασθενείς με αυτή τη μεταβολική νόσο

Οστεοπόρωση και σακχαρώδης διαβήτης είναι δύο πολύ συχνά ενδοκρινολογικά νοσήματα, που αφορούν μεγάλο ποσοστό των συνανθρώπων μας.

Τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 παρουσιάζουν συνολικά μειωμένη οστική πυκνότητα σε σύγκριση με άτομα της ίδιας ηλικίας χωρίς διαβήτη, καθώς και εξαπλάσιο κίνδυνο για κατάγματα ισχίου. Συνεπώς, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 θεωρείται ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για κατάγματα και για αυτόν ακριβώς το λόγο έχει ενσωματωθεί στο μοντέλο FRAX.

Πολλοί μηχανισμοί έχουν προταθεί για την εξήγηση της παθοφυσιολογικής αυτής σύνδεσης, με κυριότερο αυτόν της διαταραχής του φυσιολογικού κύκλου αναγέννησης των οστών (boneremodeling). Φυσιολογικά, υπάρχει μια σχετικά ισορροπία ανάμεσα στην οστική απορρόφηση και στην παραγωγή νέου οστίτη ιστού. Στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 η ισορροπία διαταράσσεται και η οστική απορρόφηση υπερέχει της παραγωγής, με αποτέλεσμα χαμηλή οστική πυκνότητα. Αυτό οφείλεται πιθανότατα στις ελαττωμένες συγκεντρώσεις ινσουλίνης και αυξητικού παράγοντα IGF-1, που οδηγούν σε μειωμένη οστεοβλαστική δραστηριότητα. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στη μείωση του ανασχηματισμού των οστών είναι η συσσώρευση προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (AGEs) στο κολλαγόνο, ως αποτέλεσμα της υπεργλυκαιμίας.



Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr