Όπως είπε στη συνέχεια, αυτό συνέβαινε από το 1999 έως το 2000. «Δεν έκανα καμία μπουγάδα όλη τη χρονιά. Απλώς φορούσα λευκά μπλουζάκια, που μόλις αγόραζα. Έπαιρνα δύο την εβδομάδα», εξήγησε.
Όσο για το στυλ του, δήλωσε κλείνοντας: «Πάντα μου άρεσαν τα απλά, παλιά, κουρελιασμένα λευκά πουκάμισα. Είναι αυτό το κλασικό πράγμα. Μπορείς να το φορέσεις παντού, είτε σε μια κατάσταση καταστροφής ή για να ζωγραφίσετε με την κόρη σας στην πίσω αυλή. Δεν γίνεται να πάει κάτι λάθος».
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.
Σήμερα, οι επιχειρήσεις δεν αναζητούν απλώς θεωρητικές γνώσεις, αλλά ανθρώπους που μπορούν να ενταχθούν άμεσα στην παραγωγή, να χειριστούν σύγχρονες τεχνολογίες και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός περιβάλλοντος που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς