Αδερφή του 38χρονου αυτόχειρα στη Θεσσαλονίκη: Με πονάει που έμειναν ατιμώρητοι αυτοί που τον κακοποίησαν στο στρατό

aftoktonia-thes

Η αδερφή του μιλά στο protothema.gr για την σεξουαλική του κακοποίηση, το στίγμα της ψυχιατρικής πάθησης που αντιμετώπιζε και τα τραγικά περιστατικά που τον έσπρωξαν, βήμα-βήμα στην αυτοκτονία

Ένα καλά κρυμμένο μυστικό έκρυβε η βουτιά θανάτου ενός 38χρονου άνδρα σε εμπορικό κέντρο πριν από λίγες ημέρες στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, ο άνδρας έπεσε από τον πέμπτο όροφο του κτιρίου μπροστά στα μάτια δεκάδων ατόμων που βρίσκονταν στο ισόγειο του εμπορικού κέντρου.

Λίγα 24ωρα αργότερα η αδερφή του 38χρονου ανήρτησε ένα κείμενο στο facebook αποκαλύπτοντας τα όσα δεινά είχε περάσει ο αδερφός της, αλλά και την κακοποίηση που είχε δεχθεί κατά τη θητεία του στο στρατό, γεγονός που επιβάρυνε την ψυχική του υγεία, οδηγώντας τον στο απονενοημένο διάβημα.

Η Αναστασία, αδελφή του νεαρού άνδρα, μίλησε στο protothema.gr για το τραγικό συμβάν που συνέβη στην οικογένεια της με το θάνατο του αδελφού της αλλά και για την σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί στο στρατό.

«O αδελφός μου δεν μίλησε γι'αυτό που του συνέβη παρά χρόνια αργότερα. Δεν τιμωρήθηκε κανείς. Όπως συνήθως συμβαίνει, πολλά από τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, άντρες και γυναίκες, ντρέπονται και φοβούνται να μιλήσουν γι' αυτό που τους συνέβη. Ειδικά στον στρατό τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ο αδελφός μου είχε ιδανικά, ιδεαλισμό. Πήγε στο στρατό για να υπηρετήσει την πατρίδα του και πίστευε πολύ σ' αυτό. Πολλοί άντρες στο στρατό, όμως δεν το βλέπουν έτσι. Κοροϊδεύουν αυτούς που νοιάζονται γι' αυτό που κάνουν, θεωρούν τον στρατό μια ευκαιρία για χαβαλέ και για την επίδειξη του ανδρισμού τους. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου αυτό που πάνε να υπηρετήσουν. Ο αδελφός μου χλευάστηκε και κακοποιήθηκε από τέτοια άτομα. Ο πατέρας μου δεν έμαθε ποτέ τι συνέβη στον αδελφό μου. Πέθανε το 2008. Ο Βύρωνας το είπε σε μένα και στη μητέρα μου, πολλά χρόνια αργότερα, μετά το συμβάν.

Σίγουρα όμως, αν στην ελληνική κοινωνία επιτέλους λειτουργούσε το ζήτημα της αντιμετώπισης της κακοποίησης παντού, σε όλους τους τομείς, κάτι θα άλλαζε. Η κακοποίηση μέσα στο στρατό είναι ταμπού. Ένα παράδειγμα τέτοιας λειτουργίας στην ελληνική κοινωνία που κάπως έχει μπει σε μια ροή, είναι οι οργανώσεις που υπάρχουν για την προστασία γυναικών που υφίστανται κακοποίηση. Δεν βλέπουμε όμως τίποτα αντίστοιχο να υπάρχει για τους άνδρες! Δεν είναι περίεργο; Οι γυναίκες υφίστανται συστηματική κακοποίηση, σεξιστική βία. Οι άντρες υφίστανται συστηματική βία επίσης από τους ίδιους! Ούτε καν το παίρνουν χαμπάρι γιατί συμβαίνει. Δεν καταλαβαίνουν τι είναι ο σεξισμός και η πατριαρχία, ότι διατηρούν οι ίδιοι ένα σύστημα διαρκούς βίας και κακοποίησης προς τους ίδιους! Δεν είναι τρελό αυτό; Τι θα έσωζε τον αδελφό μου; τι να σας πω... μακάρι να ήξερα.. αν μπορούσα πραγματικά να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση θα είχα η ίδια σταματήσει το θάνατό του. Αν η κοινωνία μας ενδιαφερόταν πραγματικά και ήταν ενημερωμένη για το τι σημαίνουν οι ψυχιατρικές παθήσεις, αν είχαμε ένα σύστημα υγείας καλύτερο, αν υπήρχε ουσιαστική υποστήριξη προς τους διανοητικά ασθενείς (είναι λάθος να λέμε "ψυχικά ασθενείς", δεν νοσεί η ψυχή κάποιου, νοσεί το νευρικό του σύστημα και πάσχει η διανοητική του κατάσταση), αν δεν υπήρχε το στίγμα προς τις ψυχιατρικές παθήσεις, αν δεν υπήρχε το στίγμα του "σχιζοφρενή", του "διπολικού" και χίλια δυο άλλα, αν δεν υπήρχαν αυτά τα ανόητα στερεότυπα που αναπαράγονται παντού... αν... αν ... αν...» είπε στο protothema.gr η Αναστασία, η αδερφή του 38χρονου Βύρωνα.

Η συγκλονιστική επιστολή-αντίο της αδερφής του 38χρονου, μετά την αυτοκτονία του:

«Ο αδερφός μου ο Βύρωνας ήταν ένα πανέξυπνο, ταλαντούχο παιδί. Το έλεγαν όλοι. Το έλεγαν οι δάσκαλοί του, οι φίλοι του, και όσοι τον είχαν γνωρίσει. Το έλεγαν, αργότερα, οι συμφοιτητές του και οι καθηγητές του στη σχολή όπου φοιτούσε. Η οικογένειά του, όλοι εμείς, ξέραμε πως ήταν ένα παιδί με χιούμορ, ευφυής, ευαίσθητος, δημιουργικός. Με έκανε συχνά να γελάω. Μου άρεσε πολύ να περνάω χρόνο μαζί του. Δεν μαλώναμε ούτε τρωγόμασταν όλη την ώρα όπως κάνουν συχνά τα αδέλφια. Ήξερε να αγκαλιάζει, να χαϊδεύει, να δείχνει τρυφερότητα. Με φώναζε "ζουζούνι". Ήταν ένας άνθρωπος με ικανότητες. Του άρεσε η ορειβασία, η αναρρίχηση, έπαιζε βιολί, κιθάρα, και γρατζουνούσε που και που ένα μπαγλαμαδάκι. Ήταν καλός στις τέχνες αλλά και στις τεχνικές... Έίχε σπουδάσει στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, Ηλεκτρονικός. Είχε μάθει πολεμικές τέχνες, και κυρίως TAE KWON DO. Στο στρατό, ήταν δόκιμος αξιωματικός. Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν σε μια εταιρεία βιοτεχνολογίας στη Θεσσαλονίκη.
Τον αδερφό μου δεν τον έχασα μέσα σε μια μέρα. Τον έχασα ξαφνικά, το απόγευμα της 31ης Οκτωβρίου 2018. Όμως ο αδερφός μου πέθαινε εδώ και πολύ καιρό, λίγο λίγο.
Τον αδερφό μου άρχισα να τον χάνω όταν ο πατέρας του του έλεγε να μην είναι "τόσο ευαίσθητος" γιατι οι άντρες πρέπει να είναι σκληροί. Από τότε προσπαθούσε να αποδείξει με κάθε τρόπο ότι ήταν "άντρας".
Έχασα ακόμη ένα κομμάτι του, όταν γύρισε από το στρατό, τσακισμένος, επειδή κάποια σαδιστικά τσογλάνια που έχουν πρόβλημα με την ευαισθησία ως γνώρισμα του αντρικού φύλου, και τον κορόιδευαν γι' αυτό, τον νάρκωσαν ένα βράδυ ρίχνοντας μια ουσία στο ποτό του που τον άφησε αναίσθητο και τον κακοποίησαν σεξουαλικά.
Έχασα ένα ακόμη κομμάτι του, όταν άρχισε να έχει παραισθήσεις, και να ακούει φωνές, και η και η ψυχιατρική του είπε ότι είναι σχιζοφρενής, και η κοινωνία τον φόρτωσε με τύψεις για μια απλή βιοχημική ανισορροπία στο νευρικό του σύστημα, και το στίγμα του ψυχικά ασθενούς. Έχασα ένα ακόμη κομμάτι του, όταν ο πνευματικός στον οποίο πήγε για να τον βοηθήσει του είπε ότι οι φωνές που ακούει είναι ο Σατανάς και πρέπει να κάνει μετάνοιες και να εξομολογείται συνέχεια τις αμαρτίες του, γεμίζοντάς τον ενοχές για πράγματα που δεν ήταν δική του ευθύνη.
Αλλά ο αδερφός μου δεν ήθελε να είναι θύμα. Πάλεψε με όλα. Στην θέση του, με την ασθένειά του, κανείς δεν δουλεύει.
Όμως ο αδερφός μου, εδώ και χρόνια, σηκωνόταν κάθε πρωί και πήγαινε στη δουλειά.
Έπαιρνε τα φάρμακά του, μάζευε το κουράγιο του, το πείσμα του, την ακλόνητη θέλησή του για ζωή, και προχωρούσε.
Στο εργασιακό του περιβάλλον, αντιμετώπισε το ίδιο bullying που είχε αντιμετωπίσει σε όλη του τη ζωή από τους "άντρες" που ήταν "αδέρφια" του.
Σε ένα εργασιακό περιβάλλον όπου η λεκτική (ακόμα και η σωματική βία) ήταν αποδεκτή ως δείγμα ανδρισμού, όπου οι τσακωμοί και οι απειλές ήταν η καθημερινότητα, όπου για κάθε στραβό το οποίο προκάλεσε η οικονομική κρίση και που η συναισθηματική φόρτιση των αφεντικών του έπρεπε να εκτονωθεί πάνω στον ίδιο, κι αυτό ήταν ΟΚ, επειδή αυτό είναι ο ανδρισμός, ο αδερφός μου έχανε τον εαυτό του μέρα με την ημέρα. Δούλευε ασταμάτητα, χωρίς κανένα ρεπό, εφτά μέρες τη βδομάδα, ακόμη και χωρίς λεφτά. Δούλεψε μέχρι που έλιωσε, και έγινε από 80 σχεδόν 60 κιλά.
Δούλεψε ασταμάτητα για να αποδείξει ότι δεν είναι ο σχιζοφρενής με το στίγμα του τρελού και του ανίκανου, δούλεψε για να αποδείξει ότι οι άντρες αντέχουν τα πάντα, δούλεψε για να προσφέρει ακόμη κι όταν δεν αμοιβόταν, γιατί θεωρουσε ότι η δουλειά του ήταν κοινωνικό λειτούργημα, δούλεψε κάτω από συνθήκες που οποιονδήποτε θα τον είχανε τσακίσει.
Τον είχα παρακαλέσει άπειρες φορές να φύγει, να ξεκουραστεί, να φροντίσει τον εαυτό του. Η μητέρα μου του είπε ότι δε χρειάζεται να εργαστεί για ένα διάστημα, ότι είχε αποδείξει με χίλιους τρόπους ότι είναι ικανός, ότι μπορούσε να βρει δουλειά οπουδήποτε αλλού. Αυτός επέλεξε να μείνει σε μια εταιρεία που βούλιαζε από τα χρέη για να βοηθήσει τα αφεντικά του που τους θεωρούσε φίλους του.
Και μια μερα, ο αδερφός μου, χωρίς να πει λέξη, χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν, χωρίς να αφήσει τίποτα πίσω του, ούτε ένα σημείωμα, πήδηξε στο κενό.
Τον αδερφό μου δεν τον έχασα σε μια μέρα. Τον έβλεπα να καταρρέει μια ζωή και να σηκώνεται και να παλεύει ξανά και ξανά, να αρνείται να παραιτηθεί, να παλεύει για το δικαίωμα στη ζωή.
Ο αδερφός μου αντί να αγκαλιάσει τον εαυτό του και την ευαισθησία του, προσπάθησε με κάθε τρόπο να την αρνηθεί, γιατί "έτσι είναι οι άντρες". Και μια μερα, δεν άντεξε. Δεν γνωρίζω τι συνέβαινε μέσα στο μυαλό του τη μέρα εκείνη που βούτηξε στο κενό. Πονάω στη σκέψη ότι στις τελευταίες του στιγμές μπορεί να πανικοβλήθηκε, να πόνεσε, να υπέφερε.

Αλλά αυτό που με πονάει περισσότερο, είναι ότι τον έβλεπα να χάνεται, κομμάτι - κομμάτι τη φορά, και κανείς, μα κανείς, δεν βρήκε τον τρόπο να τον βοηθήσει. Ούτε οι γιατροί, ούτε τα φάρμακα... Ούτε κι εγώ.

Οι κοντινοί μου άνθρωποι νιώθουν ενοχές γιατί δεν κατάφεραν να σταματήσουν αυτό που του συνέβη. Σε κανέναν όμως δεν είχε πει ότι είχε σκοπό να το κάνει. Δεν φταίνε αυτοί.

Είναι ανύμποροι μπροστά στη λαίλαπα της πατριαρχίας. Είναι ανύμποροι μέσα σε ένα σύστημα που μαθαίνει τους άντρες ότι όχι μόνο δεν είναι μεμπτό, αλλά είναι αποδεκτό να χρησιμοποιούν βία για να υπάρχουν. Ότι πρέπει να ασκούν βία, για να έχουν την εξουσία. Ότι αυτός είναι ο λόγος της ύπαρξής τους. Η δύναμη. Αυτός είναι ο ανδρισμός. Δεν επιτρέπεται κανείς να είναι αδύναμος, άρρωστος, ευαίσθητος, δεν επιτρέπεται να μην εργάζεται, γιατί είναι άχρηστος αν δεν το κάνει. Στον καπιταλισμό είσαι άχρηστος όταν δεν είσαι παραγωγικός.

Αν δεν είχε ασκηθεί τόση βία πάνω στο γλυκό του σώμα, ο αδερφός μου θα ζούσε. Θα ζουσε γιατί η οικογένειά του δεν του φέρθηκε σαν "ψυχικά ασθενή", δεν τον απέρριψε, δεν τον έκλεισε στο τρελοκομείο, δεν τον έδεσε σε ένα κρεβάτι ψυχιατρείου και δεν τον χαπάκωσε μέχρι θανάτου, να τον ξεφορτωθεί και να τον παρατήσει. Η οικογένειά μου τον αγάπησε και τον στήριξε ακόμη κι όταν δεν συμφωνούσε με την απόφασή του να εργάζεται μέχρι να διαλυθεί.

Πολύ εύκολα κάποιοι μιλάνε για "ψυχική ασθένεια" και αυτοκτονία. Είναι ένας τόσο γρήγορος και βολικός τρόπος για να ξεφορτωθεί κανείς την ευθύνη για όλα όσα συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας, για την βία που ασκείται σε όλους και που θεωρείται αποδεκτή.

Τη βία του πατέρα προς το γιό, τη βία του αξιωματικού προς τον δόκιμο, την βία του ιερέα προς τον "αμαρτωλό", την βία του εργοδότη προς τον εργαζόμενο, τη βία του ψυχίατρου προς τον ασθενή.

Δεν είστε άντρες. Ο αδερφός μου άξιζε όσο χίλιοι από εσάς. Ο θάνατός του είναι και δική σας ευθύνη, γιατί μου τον κλέβατε, όλα αυτά τα χρόνια, παίρνοντας κάθε φορά ένα κομμάτι του. Δεν είστε άντρες. Είστε κλέφτες, υπάνθρωποι και απάνθρωποι, και αν υπάρχει δικαιοσύνη, σε αυτό τον κόσμο, ελπίζω να πάρετε αυτό που σας αξίζει.

Αναστασία Μπαρτζουλιάνου»

ΣΧΟΛΙΑ (67)

Dmitry

Είναι τραγικό πόσο τραγικά δομημένη είναι η δήθεν "δυτική" κοινωνία μας. Ένας νέος με "διεγνωσμένα" νευρολογικά τουλάχιστον "ζητήματα", εντάχθηκε στον στρατό και μάλιστα στην σκληρή δοκιμασία του δόκιμου Αξ/κου. Δεν μπορώ να γνωρίζω την ακριβή κατάσταση αυτού του νέου, πο μπορεί να ήταν ο γιός μου ή ο μικρός μου αδελφός. Ούτε μπορώ μέσα να αναγνωρίσω κάτι, μέσα σε ένα γράμμα που τόσο σπαρακτικά περιλαμβάνει μια ανθωπινη ζωή 38 ετών. Το σίγουρο είναι ότι ήταν ένας συνάνθρωπός μας ταλαιπωρημένος, στο σπίτι, στον στρατό, στην εργασία, σε μια κοινωνία που το μόνο που κάνει είναι να κατατάσσει τους ανθρώπους σε ευαίσθητους, πατριώτες, φεμινιστές, χουντικούς, κουμούνια, θρησκόληπτους, ιδεολόγους, λαμόγια μονο και μόνο για να τους κράξει και να αυτοικανοποιηθεί. Δεν έχει τόση σημασία άν όλα όσα περιγράφει έγιναν ακριβώς έτσι, το θέμα είναι ότι έτσι τα βίωσε. Αυτός και πόσοι ακόμα. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε ως κοινωνία απέναντι στον πόνο και την ατυχία του συμπολίτη μας. Μάλλον "ποστάρουμε" για να ξεχνάμε τα δικά μας δεινά που μας φορτώνει μια ανίκανη διοίκηση, τέτοια που μας αξίζει...

ΓρεκιλωνΕργαΚαιΕκπαιδευσεις

συλληπητηρια πραγματικα στην οικογενεια του παιδιου Εγω παντως και στις δυο μοναδες που υπηρετησα (η μια ηταν και μαχιμη στο β σωμα στρατου το 2000) τους εμφανος ομοφυλοφιλους τους ειχαν στα γραφεια απο κοντα τα στελεχοι. τα διοικητηρια ηταν γνωστα ως τα κλουβια με τις τρελές στους υπολοιπους φανταρους. δυο ειναι οι πιθανοι λογοι.......ειτε προσπαθουσαν τα στελεχοι να τους προστατεψουν απο τυχον συμβαν με απλους φανταρους..... ειτε τους γλεντουσαν οι ιδιοι. Πραγματικα τραγικη κατασταση για ενα στρατευμα (μιλαω και για μαχιμη μοναδα με αλεξεπτιστες καταδρομεις μεχρι και βατραχο διμοιριτη ειχα στα πεν). Δε μιλαμε για φανταρους και μονιμους απλα διακριτικους ομοφυλοφυλους, αλλα κραγμενα ατομα που δε δισταζαν να στη πεσουν μιας και ηταν τα χαϊδεμενα της διοικησης. ΣΤΟΝ ΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΠΙΘΑΝΑ με τετοιους καραβαναδες που χωθηκαν εκει μονο και μονο για ενα μισθο και χωρις κοπο επιβιωση και με τετοια ανθρωπινη ποιοτητας στρατευσημους.........στη ελλαδα ζουμε φαινεται ξεχνανε καποιοι το ζαχοπουλο το "κολληταρι" του καραμανλη αλλα και αυτον του αλεκοσυριζα με το καροτο

ΔΓ / ΔΑ

Γιατί τόσος εκνευρισμός; Αν ήσασταν πιο προσεκτικός θα βλέπατε πως ξεκινώ την απάντηση μου με το Αν. Από που προκύπτει η σιγουριά για την οποία με κατηγορείτε; Τίποτα από όσα μου προσάπτετε πάντως δεν αναιρεί το γεγονός πως συνήθως ο βιασμός δεν αποκαλυπτεται ή καταγγέλλεται λόγω ντροπής,φόβου, άρνησης, δυσπιστίας και επηρεάζει για πάντα τη ζωή του θύματος. Δεν ειναι υποχρέωση μας να δείχνουμε κατανόηση προς εκείνα αντί να τα δείχνουμε με το δάχτυλο; Ειδικά όταν δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το αύριο και δεν είναι τίποτα δεδομένο; Καληνύχτα σας, πάω να βάλω την μπουργκα μου.

Συμπέρασμα

Ο Νίκος Ξανθόπουλος έχει κάνει τεράστιο κακό στην ελληνική κοινωνία.

@

Σωστα τα λες ακροδεξιε μου ο φτωχος αρχαια ελληνικα δημοσειο σχολειο και μετα σισιτια ενω ο πλουσιος αγγλικο λυκειο και δουλεια σε πολυεθνική και οποίος δεν προσκεινα το δεσποτη και ειναι αθεος ειναι τρελλος οι κοινωνική του ταξη είναι για 400 ευρω μισθο ----------πρεπει να καταλαβη ο καθε ανθρωπος που ειναι αεργος ανεργος οτι δεν πρεπει να αυτοκτονη οτι και να λεει το το τουρκικο ελληνικο θρησκευτικο οικογενειακο περιβαλλον κατωτερο εθνος λενε οι βορειοι κοινονοιολογοι για τα κατάλοιπα τον Βαλκανίων που πανε στη τηνο μπουσουλοντας πρεπει ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΟΤΙ Ο ΧΟΥΝΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΥΣΑΥΓΗΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΟΙΔΟ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΜΕ 18 ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΤΡΕΛΛΟ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΝ

Άνθρωπος

Δεν είναι ωραίο αυτό που θα πω, αλλά όταν οι πιθανότητες να έχουμε γεννηθεί είναι 1 / 18.900.000.000.000.000.000.000 και αντί να πιάσουμε τη ζωή από τα μαλλιά και να την ευχαριστηθούμε, καθόμαστε να ασχολούμαστε με τις παπ@@@ του κάθε κομπλεξικού που συναντάμε μπροστά μας (στη δουλειά, στις σχέσεις, στις παρέες κ.τ.λ.) ε ναι, τότε είμαστε άρρωστοι και κάτι δεν πάει καλά με την ψυχική μας ισορροπία... Τραγική η ιστορία της κοπέλας, αλλά ναι κοπελίτσα μου, ο αδελφός σου δεν ήταν στα καλά του και αυτό το ομοφοβικό παραλήρημα είναι καθαρά μεροληπτικό. Και οι γυναίκες υποφέρουν από το μεταξύ τους bullying, και οι άντρες, και τα δύο φύλα χιαστή, η κοινωνία μας από ανέκαθεν δεν ήταν κοινωνία αγγέλων. Είναι γνωστό τοις πάσι τι εστί στρατός και όποιος πάει εκεί χωρίς να καταλαβαίνει που πάει είναι απλά ηλίθιος. Για πάνε σε κανά τζαμί με το μίνι, εάν σε βιάσουν ομαδικά πάνε μετά ψάχνε περί ρατσισμού και δικαιοσύνης και σεξισμού. Η κοινωνία είναι ζούγκλα, deal with it.

@Άνθρωπος

Ζωγράφισες

Άσχετος

Είναι λίγο ομοφοβικό το κείμενο ή έτσι μου φαίνεται; Και σε άλλους έτυχε εκουσίως και πήγανε μπροστά, μέχρι και δήμαρχοι γίνανε

Έ-λε-ος!

Από πότε υπηρετούν οι σχιζοφρενείς και μάλιστα ως δόκιμοι; Έχετε ξανακούσει να βιάζεται δόκιμος αφού του έριξαν κάτι στο ποτό του; Τί ιστορίες με αρκούδες είναι αυτές; Και μιά τελευταία ερώτηση: πόσο αθεράπευτα ηλίθιος πρέπει να είναι κάποιος για να πιστέψει τέτοια παραμύθια που βγαίνουν από το μυαλό ενός βασανισμένου σχιζοφρενούς;

Tyson Fury

Η ασθένεια του μυαλού είναι επικίνδυνη και μπορεί να προσβάλλει όλους τους ανθρώπους. Ψάξτε για τον 30χρονο μποξέρ Tyson Fury που ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής και είχε οικογένεια, χρήματα και τα πάντα και έκανε απόπειρες αυτοκτονίας. Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ευαίσθητοι, άλλοι έχουν ασθένειες κ.α. Είναι κρίμα να αυτοκτονούν άνθρωποι το 2018 ενω θα έπρεπε απλά να ζητήσουν βοήθεια. Όσοι εδω ειρωνεύονται ,θα έπρεπε να υπάρχει υπηρεσία ηλεκτρονικου εγκλήματος, να συλλαμβάνονται και να βλέπαμε τις μουτσούνες τους για να ξέρουμε ποιοι συμπολίτες μας είναι απάνθρωποι.

Ψυχίατρος

Χαρακτηριστική περίπτωση λογόροιας παραληρηματικού τύπου σε έξαρση σε έδαφος κληρονομικής σχιζοφρένειας

X

Εγω βλεπω οτι εχει προβλημα και η αδερφη. Ας το κοιταξει η οικογενεια πως τα μεγαλωσε. Κριμα για το παλλικαρι παντως.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

seis

Η σεισμική δόνηση σημειώθηκε  15 χιλιόμετρα Νοτιοανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας, ενώ το εστιακό της βάθος ήταν 2 χιλιόμετρα

Matsios

«Ποτέ δεν περίμενα να δεχτώ τέτοιο bullyίng από έναν αριστερό πρωθυπουργό, τον οποίο είχα  ψηφίσει» ανέφερε ο Θωμάς Μάτσιος που έγινε αντικείμενο αντιπαράθεσης ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της ΝΔ

34
simaia_main

Εκτεταμένα επεισόδια στην περιοχή των Εξαρχείων - Κουκουλοφόροι έσπασαν και έκαψαν τα πάντα - Βροχή από μολότοφ με ορμητήριο το Πολυτεχνείο - Χημικά και ρίψεις νερού από «αύρα» για να σβήσουν οι φωτιές μέσα στο χώρο του ιδρύματος - Επεισόδια και στη Λ.Αλεξάνδρας με έναν τραυματία και οκτώ προσαγωγές

162