«Εμπόδια» στην πρόσβαση πολιτών στη Δικαιοσύνη, βλέπουν οι Διοικητικοί Δικαστές

Σκληρό ψήφισμα εξέδωσαν οι διοικητική δικαστές μετά το τέλος της  τακτικής γενικής συνέλευσης της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών.

Οι διοικητικοί δικαστές υπογραμμίζουν ότι συνεχώς θεσπίζονται νομοθετικά μέτρα τα οποία εμποδίζουν τους πολίτες να προσφεύγουν στην Δικαιοσύνη, ενώ κάνουν λόγο για αναγκαιότητα   πραγματικής δικαστικής ανεξαρτησίας εντός των κόλπων της Δικαιοσύνης. Παράλληλα, προτείνουν την λήψη αναγκαίων επτά νομοθετικών μέτρων.

Κατ' αρχάς στο ψήφισμα υπογραμμίζεται:
«Η νομοθετική πρακτική της θέσπισης ολοένα περισσότερων εμποδίων πρόσβασης των πολιτών στα δικαστήρια, καθώς και της συρρίκνωσης του δικαστικού ελέγχου, ιδίως επί διοικητικών πράξεων που επιβάλλουν οικονομικά βάρη, με σκοπό την "επιτάχυνση" και την κάλυψη των ταμειακών αναγκών του κρατικού προϋπολογισμού, καθιστούν την προσφυγή στη δικαιοσύνη δυσχερή, αναποτελεσματική, και συχνά μάταιη». 

Επίσης, οι διοικητικοί δικαστές αναφέρουν στο ψήφισμα: «Εκφράζουμε την πεποίθηση ότι συνιστά επικίνδυνο αποπροσανατολισμό, τόσο της κοινής γνώμης, όσο και των εμπλεκόμενων με τη Δικαιοσύνη φορέων, η μονομερής ενασχόληση με την ποσοτική απόδοση των δικαστηρίων. Είναι κρισιμότερο να αναδειχθούν τα πραγματικά αίτια της υπερσυσώρευσης υποθέσεων στα δικαστήρια, που εντοπίζονται ιδίως στις κοινωνικο-οικονομικές ανισορροπίες, που εκφράζονται στους ίδιους τους νόμους και τον τρόπο νομοθέτησής τους».

Σε άλλο σημείο του ψηφίσματος υπογραμμίζεται:
«Είναι απαραίτητη η εμπέδωση συνθηκών πραγματικής δικαστικής ανεξαρτησίας εντός των κόλπων της Δικαιοσύνης, που θα επιτρέψουν και θα εμπνεύσουν το δικαστή να επιτελέσει το δύσκολο έργο του. Οι πανταχόθεν ασφυκτικές πιέσεις που ασκούνται στους δικαστές για κορύφωση της ποσοτικής τους απόδοσης πέραν των ανθρώπινων ορίων τους και των ορίων ασφαλείας του δικαιοδοτικού συστήματος, καθώς και η εγκαθίδρυση συνθηκών ιεραρχικής υποταγής των δικαστών,  υποσκάπτουν ευθέως τη δικαστική λειτουργία».

Τέλος, οι διοικητικοί δικαστές θεωρούν  επιβεβλημένα τα εξής μέτρα:
Α) τον εξορθολογισμό του ίδιου του ουσιαστικού διοικητικού νόμου, ιδίως όταν δι΄ αυτού επιβάλλονται στους πολίτες οικονομικές επιβαρύνσεις,
Β) την άρση των υπέρμετρων κωλυμάτων πρόσβασης των πολιτών στη δικαιοσύνη (π.χ. υψηλό κόστος, αυστηρές προϋποθέσεις παραδεκτού), καθώς και την αποφυγή θέσπισης νέων - αμφίβολης αποτελεσματικότητας και αμεροληψίας, όπως το σύστημα γενικευμένων ενδικοφανών διαδικασιών,
Γ) την απόσυρση των ρυθμίσεων του ν νόμου 3900/2010, που καθιέρωσαν δυσμενέστερη δικονομική αντιμετώπιση των φορολογικών και εν γένει χρηματικών διαφορών (άρθρα 79 και 202 ΚΔΔμίας),
Δ) την προώθηση εναλλακτικών μέτρων κράτησης, για τους αλλοδαπούς πολίτες, κατά τις επιταγές του νόμου 3907/2011, καθώς και τη βελτίωση των υφιστάμενων συνθηκών κράτησης,
Ε)  την κατάργηση των απαξιωτικών και δυσλειτουργικών ρυθμίσεων του νόμου 4055/2012, που αφορούν τους κανονισμούς εσωτερικής υπηρεσίας των δικαστηρίων και το εν ευρεία εννοία πειθαρχικό δίκαιο των δικαστών,
ΣΤ) την αντικατάσταση του θεσμού της πιλοτικής δίκης με διαδικασίες που επιφέρουν μικρότερο "κόστος" στο διάχυτο έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων από το φυσικό δικαστή, και
 Ζ) τον εκσυγχρονισμό της λειτουργικής οργάνωσης της Διοικητικής Δικαιοσύνης.