LIVE

Κορωνοϊός

Κορωνοϊός - Καβάλα: «Έφυγε» από τον ιό ιερέας-νοσηλευτής

iereas_korwnoios_eksw

Ο πατέρας Μιχάλης Νικολαΐδης νοσηλευόταν  στη ΜΕΘ του νοσοκομείου της Καβάλας-  Έφυγε ο Μιχαλάκης μας, η «σβούρα των θαλάμων» λένε για εκείνον οι συνάδελφοί του, αφού παρότι μπήκε στο ιερατικό σχήμα δεν εγκατέλειψε το πόστο του νοσηλευτή

Πέθανε πριν από λίγες ώρες ο πατέρας Μιχάλης Νικολαΐδης, ο οποίος νοσηλευόταν τις τελευταίες τρεις βδομάδες στη ΜΕΘ του νοσοκομείου της Καβάλας.  Έφυγε ο Μιχαλάκης μας, η «σβούρα των θαλάμων» λένε για εκείνον οι συνάδελφοι του καθώς ο ιερέας εργαζόταν παράλληλα στο νοσοκομείο.

Μια απροσδόκητη κι δυσάρεστη εξέλιξη που σκόρπισε σε θλίψη το προσωπικό του Νοσοκομείου Καβάλας, καθώς ο 53χρονος ιερέας Μιχάλης Νικολαΐδης δεν εγκατέλειψε ποτέ το πόστο του στο νοσοκομείο, παρά την συνειδητή του απόφαση πριν από περίπου 1,5 χρόνο να χειροτονηθεί και να ακολουθήσει το δρόμο του Θεού.

Γιατροί και νοσηλευτές έχουν μόνο καλά λόγια να πουν γι’ αυτόν τον μικρόσωμο άνθρωπο με την γιγάντια ψυχή, που επί 25 ολόκληρα χρόνια έδινε καθημερινά τον καλύτερο του εαυτό ως νοσηλευτής, προτού γίνει διοικητικός υπάλληλος κι εν συνεχεία προϊστάμενος στην υπηρεσία πρωτοκόλλου του νοσοκομείου.

«Ήταν ο Μιχαλάκης μας, η σβούρα των θαλάμων που έτρεχε, πάνω κάνω με αυτή την αστείρευτη ενέργεια του για να εξυπηρετήσει τους ασθενείς μας» λέει στο protothema.gr, η Κατερίνα Πετράκη, πρόεδρος εργαζομένων στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας. «Μπορεί να του έλειπε μπόι, όμως η καρδιά του ήταν τόσο μεγάλη που μας χωρούσε όλους» προσθέτει.

iereas_korwnoios1



Η πρόεδρος των εργαζομένων τον είχε επισκεφτεί πριν από λίγες μέρες και προσπάθησε να του δώσει κουράγιο για να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Ενώ όλα έδειχναν ότι μπορούσε να ξεπεράσει τον κίνδυνο (του είχε πέσει ο πυρετός) ξαφνικά οι γιατροί αναγκάστηκαν να τον διασωληνώσουν. Έκτοτε η ψυχολογία του έπεσε και ο ιός τον κατέβαλε.

Ειδήσεις σήμερα:

Δεν πέφτει το ιικό φορτίο στα λύματα στη Θεσσαλονίκη - Πώς το εξηγούν οι επιστήμονες

«Ας συναντηθούμε στην Ουχάν»: Η πόλη-«σύμβολο» της πανδημίας μας καλεί για... διακοπές (βίντεο)

Εκτός ορίων (ξανά) ο Ερντογάν: Εύχομαι η Γαλλία να απαλλαγεί σύντομα από τον Μακρόν
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (3)

Από το FB

Ο Μιχάλης μας, πέθανε χτες. Ήρθε, δίδαξε ήθος και Αγάπη κι έφυγε. Δυστυχώς κανείς μας δε μπόρεσε να πάει στην κηδεία του. Επιτρέπονται μόνο 6 άτομα. Ο Μιχάλης είχε ένα σωματικό πρόβλημα. Ήταν κοντός, σχεδόν νάνος. Πάλεψε, σπούδασε νοσηλευτική και επί χρόνια δούλευε σαν νοσηλευτής και σε κλινικές του νοσοκομείου και στα χειρουργεία. Μονίμως κουβαλούσε ένα σκαμνάκι μαζί του. Για να ανεβαίνει και να φτάνει τους ορούς ή να δίνει τα εργαλεία στους χειρουργούς όταν ήταν στα χειρουργεία. Ο Μιχάλης δέχτηκε μεγάλες κοροϊδίες, αλλά ποτέ δεν θύμωσε. Με κανέναν. Πάντα ήταν γελαστός, σε κανέναν δεν κράτησε μούτρα, σε κανέναν δεν σταμάτησε να λέει «καλημέρα», σε κανέναν δεν αρνήθηκε βοήθεια. Πριν από καμιά 10αριά χρόνια, ο Μιχάλης μετατέθηκε στο Διοικητικό. Έφτασε να πάρει και θέση προϊσταμένου. Ήταν μέλος των Γιατρών του Κόσμου, έτρεχε στα συσσίτια, μάζευε για τους φτωχούς, έδινε τα πάντα. Και είχε όνειρο να γίνει ιερέας. Και έγινε. Πριν 2 χρόνια. Ιερέας χωρίς μισθό. Ο μισθός του ήταν αυτός που πληρωνόταν από το νοσοκομείο. Όλη την εβδομάδα ερχόταν στο νοσοκομείο με το ράσο του. Μόλις έφτανε στην είσοδο, έβγαζε το ράσο και έμενε με το πουκάμισο. Ο Μιχάλης έγινε μοναχός και μετά ιερομόναχος. Ήταν άγαμος. Και ως μοναχός, στην κουρά του, του δόθηκε το όνομα Γαβριήλ. Τα σαββατοκύριακα έφευγε και πήγαινε στη Μητρόπολή του, στις Σέρρες. Εκεί είχε ζητήσει να τον στέλνουν να λειτουργεί σε μακρινά και απομονωμένα χωριά που δεν είχαν μόνιμο ιερέα. Βουνά και λαγκάδια. Και πέρσι τον χειμώνα, τον θυμάμαι μονίμως κρυωμένο γιατί υπήρχαν χωριά που το αυτοκίνητο δεν έφτανε από τα χιόνια και το έπαιρνε με τα πόδια μέχρι να φτάσει. Μετά τη λειτουργία, έμενε στα χωριά. Έμπαινε στα σπίτια των κατοίκων. Μάθαινε τι προβλήματα έχουν. Ξεχασμένοι άνθρωποι, είχαν βρει κάποιον να τους νοιάζεται. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τους έφερνε και στο νοσοκομείο, κανόνιζε να τους δουν οι δικοί μας γιατροί γιατί κάποιοι ήταν παραμελημένοι. Και πάντα γελούσε ο Μιχάλης μας. Και πέθανε. Της ζωής η μόνη βεβαιότητα, ο θάνατος. Τα γράφω σαν μνημόσυνο. Υπάρχουν πολλοί Μιχάληδες, αλλά εγώ αυτόν ήξερα.

...

Ας τους γινει μάθημα. Όλο τουπέ και αμάσκωτοι στις 26 Οκτωβρίου. Το έπαιζαν εξουσία....Πήραν ενα σωρό ηλίθιους στο λαιμό τους..τώρα ειναι ικανοί να βαλουν μεχρι κ φωτια στις εκκλησιες για να μην ανοιξουν.....

δεν θα εκπλαγώ αν δηλώνεις "ανθρωπιστής"

Δεν αποκλείετι να είσαι και φιλόζωος, από αυτούς που γράφουν τοοοοοοοοοοοοοσο τρυφερούλικα, ψυχοπονιάρικα κείμενα για τις αθώες υπάρξεις που χάνονται στους δρόμους εξαιτίας της ανθρώπινης αδιαφορίας... ΣΙΓΟΥΡΑ είσαι ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ ευαίσθητος!!!

Πειραιώτης μαουνιέρης.

...καλά,τώρα τον έξυπνο κάνεις ή απλώς βλάκας είσαι;...

Κιτσος

Και αυτοί άνθρωποι είναι, κάποτε πεθαινουν. Με μάσκα ή χωρίς μάσκα, όλοι θα πεθανουμε μία μέρα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης