Πάνος Λουκάκος

Θεωρητικά διότι η εκ των συνηγόρων των συγγενών των θυμάτων Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει ήδη προαναγγείλει ενστάσεις, αιτήματα, εξαίρεση και προσφυγή κατά της σύνθεσης του δικαστηρίου που έχει νομίμως κληρωθεί, υπογραμμίζοντας ότι θα εξαντλήσει όλες τις σχετικές νόμιμες διαδικασίες.

Γίνεται έτσι φανερό πως πριν καν αρχίσει η δίκη έχουν ήδη γίνει σαφή όλα τα προσκόμματα που πρόκειται να τεθούν από εκείνους που δεν θέλουν να ξεκινήσει επί της ουσίας η διαδικασία και πολύ περισσότερο να οδηγηθεί το δικαστήριο σε μία απόφαση. Από εκείνους δηλαδή που βλέπουν την υπόθεση των Τεμπών ως ευκαιρία για κομματική εκμετάλλευση που θα τραβήξει σε μάκρος και θα είναι αξιοποιήσιμη έως τις προσεχείς εκλογές. Ηδη φαίνεται να έχει αποκομίσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο από τους χειρισμούς της στο όλο ζήτημα η Ζ. Κωνσταντοπούλου. Αλλά και η κυρία Καρυστιανού προέκυψε από πρόεδρος του συλλόγου συγγενών των θυμάτων των Τεμπών επίδοξη πολιτική αρχηγός, με φιλοδοξία μάλιστα να είναι το σχήμα της πρώτο κόμμα - και άρα αυτή πρωθυπουργός. «Οσοι συμμετέχουν σε εκλογές θέλουν να έχουν την πρώτη θέση, γιατί αν είναι να αλλάξουν τα πράγματα, αυτός είναι ο στόχος, αλλιώς δεν γίνεται», δήλωσε χαρακτηριστικά η ίδια.

Σε αυτή την πορεία προς την πρώτη θέση, με τα Τέμπη ως εφαλτήριο, η κυρία Καρυστιανού έχει κάνει πολλά και έχει πει περισσότερα. Μόλις σε πρόσφατη συνέντευξή της δήλωσε περί της Ζωής Κωνσταντοπούλου ότι τη συναντά στα δικαστήρια, «αλλά μέχρι εκεί». «Πολιτικά δεν έχουμε να συζητήσουμε κάτι», πρόσθεσε.

Περί του Νίκου Ανδρουλάκη δήλωσε ότι «δεν πίεσε να μάθει γιατί τον άκουγαν, μου έκανε εντύπωση η στάση του με τις υποκλοπές». Αρα, «όταν και ως αντιπολίτευση δεν κάνεις κάποια πράγματα, δημιουργείς δεύτερες και τρίτες σκέψεις για τους λόγους που δεν το κάνεις».

Περί του Κυριάκου Βελόπουλου υποστήριξε ότι της έκανε εντύπωση η στάση του στις υποκλοπές και σχετικά με τον κ. Ράμμο. «Στήριξε την κυβέρνηση. Κακώς, κάποια σημεία δείχνουν την εικόνα και τι είναι κρυμμένο από πίσω, την ουσία», πρόσθεσε.

Για τον Αλέξη Τσίπρα είπε ότι «είμαι επιθετική απέναντι σε όλους τους μνημονιακούς πρωθυπουργούς. Εβγαλε βιβλίο και κατηγόρησε τους συνεργάτες του, αλλά η αποποίηση της ευθύνης δείχνει ότι κάποιος είναι αδύναμος». «Ενας άνθρωπος που εκφράζει την Αριστερά είχε μια πολιτική που εκφράζει τη Δεξιά», σημείωσε.

Οσο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έχει ήδη προτείνει να παραπεμφθεί για εσχάτη προδοσία.

Αυτά σε ό,τι αφορά τα επί μέρους πρόσωπα. Γενικότερα, σε ό,τι αφορά συνολικά το πολιτικό σύστημα, έχει κατά καιρούς υποστηρίξει με μια ισοπεδωτική απαξίωση απλουστευτικούς αφορισμούς του είδους ότι το Σύνταγμα είναι κουρελόχαρτο, ότι έχει ξεπουληθεί το αμύνεσθαι περί πάτρης, ότι Δικαιοσύνη δεν υπάρχει, ότι δεν λειτουργούν οι θεσμοί, ότι υπάρχει γενικευμένη σήψη της πολιτικής και των πολιτικών, που είναι διεφθαρμένοι, φαύλοι και διαπλεκόμενοι, ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση θεσμικής εκτροπής και το Σύνταγμα «σε κατάσταση πολιορκίας», ότι αμφισβητούται η εδαφική ακεραιότητα και η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, αλλά η ελίτ των πολιτικών και των διπλωματών «αγρόν ηγόρασαν» και πολλά άλλα στομφώδη παρεμφερή.

Σε ό,τι αφορά την ίδια, έχει απολύτως αναπόδεικτα δηλώσει ότι της προσφέρθηκαν τίτλοι και πάρα πολλά χρήματα για να εγκαταλείψει τον αγώνα της (πότε, πώς και από ποιους;), αλλά αυτή προτίμησε να παραμείνει, αλλά και ότι της πρότειναν μέσω τρίτων συμμετοχή σε κυβέρνηση -και μάλιστα ως υπουργός Δικαιοσύνης- (πότε, ποιοι, σε ποια κυβέρνηση;), που όμως απέρριψε άμεσα. Οπως μάλιστα δηλώνει η ίδια, ψήφιζε Νέα Δημοκρατία, αλλά πάνω από 20 χρόνια κατάλαβε ότι πλέον δεν την εκφράζει τίποτε, παντού κυριαρχεί διαφθορά, το προσωπικό και κομματικό όφελος είναι πάνω από την κοινωνία και τις ανάγκες της, οπότε ΑΠΕΙΧΕ. «Κακώς», συμπλήρωσε. «Εχω τύψεις που επέτρεψα η κοινωνία να είναι τόσο διεφθαρμένη. Φταίω και η ίδια που επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Επέτρεψα έτσι με την ανοχή μου να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη».

Η κυρία Καρυστιανού έχει βρεθεί έως τώρα στο απυρόβλητο λόγω του προσωπικού της δράματος και οι αόριστες και αναπόδεικτες καταγγελίες της έχουν μείνει αναπάντητες. Είναι δε γεγονός πως σε αυτή την πορεία του ακραίου ανορθολογισμού και της συνωμοσιολογίας τη βοήθησαν κόμματα και αποκόμματα της Αριστεράς, που τώρα ηπίως την αποδοκιμάζουν καθώς λεηλατεί αντισυστημικά τμήματα της εκλογικής τους πελατείας.

Ωστόσο το καθεστώς αυτό πρέπει να λήξει, καθώς η «μάνα των Τεμπών» ενδύεται πλέον τον μανδύα αρχηγού κόμματος και εξαπολύει έναν ακραία τοξικό πολιτικό λόγο εναντίον του πολιτικού σύμπαντος, συναγωνιζόμενη και ίσως ξεπερνώντας την πρώτη διδάξασα Ζωή Κωνσταντοπούλου. Διότι η απαξίωση συνολικά των δημοκρατικών θεσμών, του Κοινοβουλίου, της Δικαιοσύνης, των ανεξάρτητων αρχών, η εχθροπάθεια, ο ακραίος και υβριστικός πολιτικός λόγος και η ρητορική που βαπτίζει τον πολιτικό αντίπαλο εχθρό συνιστούν κίνδυνο για τη Δημοκρατία - και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Στη σημερινή εποχή (βλέπε ΗΠΑ, Ουγγαρία, Τουρκία κ.λπ.) οι Δημοκρατίες δεν καταρρέουν πλέον με στρατιωτικά πραξικοπήματα, αλλά διαβρώνονται σταδιακά εκ των έσω - με εκλογικές μάλιστα διαδικασίες.