Παναγιώτης Ν. Κρητικός

Γιάννης Αλευράς: Ένας βαθύτατα Κοινοβουλευτικός και Προοδευτικός Άνδρας

Παναγιώτης Ν. Κρητικός

Υπάρχουν στο δημόσιο βίο, αλλά και γενικότερα, γεγονότα (πράξεις) των οποίων η αντικειμενική αξία, είναι ανάλογη με τη διάσταση που παίρνουν από την επικοινωνιακή ανάδειξή τους.
Μικρά γεγονότα μεγεθύνονται, διογκώνονται, μεγαλοποιούνται, μυθοποιούνται. Μεγάλα γεγονότα, σημαντικές πράξεις, που αφορούν στους θεσμούς, στη Δημοκρατία, υποβαθμίζονται, ελαχιστοποιούνται, ή και θάβονται στη σιωπή.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα δημόσια πρόσωπα που δημιουργούν τα γεγονότα.

Οι λόγοι για τους οποίους η ιστορία των γεγονότων και προσώπων «γράφεται», όπως γράφεται , είναι πολλοί. Αντικειμενικοί και υποκειμενικοί. Και, εδώ, δεν υπάρχει χώρος για μακρά ανάλυση. Άλλωστε θα ήταν ανώφελο. Είναι όμως, εν ολίγοις, λόγοι σκοπιμότητας, ιδιοτέλειας, μισαλλοδοξίας, εμπάθειας, σπανίως όμως, και λόγοι άγνοιας.

Με αφορμή τις παραπάνω σκέψεις, θέλω εδώ να αναδείξω ένα μεγάλο κοινοβουλευτικό άνδρα, ένα ακέραιο δημοκράτη, ένα βαθύτατα προοδευτικό πολιτικό: Τον αείμνηστο Γιάννη Αλευρά.
Το τεράστιο έργο του στον Κοινοβουλευτισμό, η μεγάλη πολιτική προσφορά στην παράταξή του και τη Δημοκρατία γενικότερα, θα χρειάζονταν τόμους. Θα περιοριστώ όμως, σε ελάχιστες μεταρρυθμίσεις, που αποδεικνύουν την βαθύτατη δημοκρατική και κοινοβουλευτική του συνείδηση και έχουν σχέση με τον Κανονισμό της Βουλής.

Και για να εξηγούμεθα: Τροποποιήσεις του Κανονισμού της Βουλής, έχουν γίνει πολλές. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Βουλής, προέβαινε σε κάποιες ήσσονος σημασίας τροποποιήσεις κάποιων άρθρων ή παραγράφων του Κανονισμού της Βουλής. Για λόγους ουσίας βέβαια ή και για να συνδέσει την προεδρία του με την επαναδιατύπωση ενός νέου Κανονισμού.
Ο Γιάννης Αλευράς δεν έκανε απλά μια ακόμη τροποποίηση. Έκανε Αναθεώρηση του Κανονισμού, την Αναθεώρηση 1985-1987, την οποία κανείς δεν έχει αναδείξει.
Με την αναθεώρηση του Γιάννη Αλευρά, θεσπίστηκαν πρωτόγνωροι, για τη λειτουργία της Βουλής, θεσμοί.

Έγιναν καινοτομίες που στόχευαν στη διεύρυνση της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, έδιναν εύρος, περιεχόμενο και βάθος στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Για την Αναθεώρηση αυτή, χρειάστηκαν πάνω από 150 συνεδριάσεις της Επιτροπής Κανονισμού, στην οποία, ως μέλος του Προεδρείου, είχα την τιμή να συμμετέχω.

Θέλω εδώ να εξάρω τη συμβολή του συνταγματολόγου Βαγγέλη Βολουδάκη, πολιτικά προσκείμενου στη Ν.Δ, καθώς και την άοκνη γραμματειακή υποστήριξη της Μαρίας Κυριακοπούλου, μετέπειτα βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ στο Νομό Αχαΐας.

Με θεσμούς πρωτόγνωρους και μη αναμενόμενους από τα κόμματα και την κοινωνία, θωρακίστηκε τότε το Κοινοβούλιο και η Δημοκρατία.

Όλως ενδεικτικά: Η Διάσκεψη των Προέδρων είναι καρπός αυτής της Αναθεώρησης. Το Επιστημονικό Συμβούλιο, είναι θεσμός αυτής της Αναθεώρησης στο οποίο όρισε ο Γιάννης Αλευράς επικεφαλής το μεγάλο Αριστόβουλο Μάνεση, μη ανήκοντα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ο θεσμός της ακρόασης εξωκοινοβουλευτικών φορέων και προσώπων από τις Επιτροπές της Βουλής, οι οποίες διευρύνθηκαν και εξοπλίστηκαν με αρμοδιότητες, είναι θεσμός πρωτόγνωρος. Η συμμετοχή εξωκοινοβουλευτικών προσώπων, ώστε να ακούγεται η ευρύτερη φωνή του λαού, εθεωρείτο μέχρι τότε αδιανόητη για τη Βουλή.

Θα κλείσω την ενδεικτική αυτή αναφορά, με την Επαναστατική Αναθεώρηση που αφορά στο διακομματικό Προεδρείο της Βουλής. Και για να αντιληφθεί ο αναγνώστης τη σημασία του, σημειώνω τούτο: Από συστάσεως Ελληνικού Κοινοβουλίου, το Προεδρείο της Βουλής ήταν μονοκομματικό. Τόσο ο Πρόεδρος , όσο και οι αντιπρόεδροι προέρχονταν από το κυβερνών κόμμα. Ήταν προνόμιό του.

Ο Γιάννης Αλευράς, με δική του πρόταση σε εκείνη την αναθεώρηση, θέσπισε, για πρώτη φορά, το διακομματικό Προεδρείο. Και αποτέλεσε η πρόταση αυτή την έκπληξη και τον αιφνιδιασμό των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Και λέγω αιφνιδιασμό, γιατί μια τέτοια μεταρρύθμιση κανένα κόμμα όχι μόνο δεν την είχε θέσει, ως αίτημα, αλλά ούτε καν υπήρχε στο υποσυνείδητό του. Γιατί το μονοκομματικό Προεδρείο θεωρούνταν παγιωμένος θεσμός.

Αυτός ήταν ο Γιάννης Αλευράς. Βαθύτατα δημοκράτης, προοδευτικός και Κοινοβουλευτικός Άνδρας, τον οποίο μερικοί «προοδευτικοί», που πολλοί από αυτούς αθεμίτως πλούτισαν, τον χαρακτήριζαν συντηρητικό.

Η ιστορία όμως, είναι αμείλικτη και μιλάει για τον καθένα όπως Εκείνος την γράφει, με το έργο του και μόνο.

ΥΓ: Όταν κατά τη συζήτηση της σχετικής διάταξης, στην Επιτροπή, Κανονισμού του παρατηρήθηκε: Πρόεδρε, κυβέρνηση είμαστε, γιατί να αλλάξουμε τη διάταξη, βάζοντας στα πόδια μας την αντιπολίτευση; Η απάντησή του ήταν αποστομωτική: Γιατί αγαπητέ μου η Βουλή δεν είναι της Κυβέρνησης, είναι του Λαού και των κομμάτων του.
Μεγάλε Δημοκράτη Αλευρά και μεγάλε ξεχασμένε.

*Ο Παναγιώτης N. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ, και πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής.

ΣΧΟΛΙΑ (1)

Γιώργος Δ. Οικονόμου

Αγαπητέ κ. Κρητικέ, τιμητικό για τον Γιάννη Αλευρά το άρθρο σας, αλλά και για σας, που τον θυμάστε και κυρίως, που επιτρέπετε σχόλια αναγνωστών. Άλλοι πολιτικοί, ακόμη και παλαίμαχοι, το αποφεύγουν συστηματικώς, όταν αρθρογραφούν. Για να μην μοιάζει το άρθρο με αγιογραφία, θα έπρεπε ίσως να θυμηθείτε και μία μελανή στιγμή της κοινοβουλευτικής ζωής του Γιάννη Αλευρά, τη συμμετοχή του στην εκλογή του κ. Χρ. Σαρτζετάκη ως Προέδρου της Δημοκρατίας. Αν και ασκούσε καθήκοντα Προέδρου Δημοκρατίας μετά την παραίτηση Καραμανλή, συμμετείχε κανονικά στην ψηφοφορία των βουλευτών. Επιπλέον ανέχθηκε τα έγχρωμα ψηφοδέλτια, που σκοπό είχαν, να πειθαρχήσουν τους βουλευτές του Πα.Σο.Κ. Ό,τι η παραίτηση Καραμανλή ήταν αντιθεσμική, αντιδημοκρατική και ιδιοτελής, λίγο μόνον αλλάζει τον μελανό χαρακτήρα της χειραγώγησης του Αλευρά από το κομματικό συμφέρον του Πα.Σο.Κ. Για να μην μένει λανθασμένη εντύπωση: στη μνήμη μου ο Γιάννης Αλευράς είναι ένας σεμνός, δημοκρατικός, ανιδιοτελής και προοδευτικός πολιτικός. Όμως ουδείς αναμάρτητος. Όταν το παραδεχθούν αυτό οι πολιτικοί και διευκολύνουν με τη μαρτυρία τους - χρόνια μετά από επίμαχα γεγονότα - μία αντικειμενική εξιστόρηση, τότε θα μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα υπάρξει ουσιαστική πρόοδος για την πατρίδα μας. Με φιλικούς χαιρετισμούς - Γιώργος Δ. Οικονόμου

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία