LIVE

Κορωνοϊός

miltiadis

Επαγγελματική εκπαίδευση και επαναβιομηχάνιση

Μιλτιάδης Νεκτάριος

H  χώρα ετοιμάζεται για μια συνολική επανεκκίνηση της οικονομίας τα επόμενα 7-10 χρόνια, με βάση τα κεφάλαια των 72 δισ. που θα παράσχει η Ε.Ε. Για την επιτυχία αυτού του ιστορικού στόχου θα χρειαστούν πειθαρχία, συστηματικός προγραμματισμός και αποτελεσματική υλοποίηση, αλλά ο πιο σημαντικός παράγων είναι η αξιοποίηση του πνευματικού κεφαλαίου.

Η χώρα διαθέτει επάρκεια πνευματικού κεφαλαίου σε επίπεδο πτυχιούχων πανεπιστημίων, αλλά όχι το αναγκαίο τεχνικό/επαγγελματικό προσωπικό σε ποσότητα και ποιότητα. Διαδοχικές μελέτες του ΣΕΒ δείχνουν τη μεγάλη αναντιστοιχία μεταξύ της ζήτησης και της προσφοράς σε θέσεις εργασίας που απαιτούν τεχνικές και επαγγελματικές γνώσεις.

Δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί η παραγωγική αναδιάρθρωση της χώρας -και ιδιαίτερα η βιομηχανική ανασυγκρότηση- χωρίς επαρκές και υψηλού επιπέδου τεχνικό και επαγγελματικό προσωπικό.

Η εκπαιδευτική διαδικασία στην Ελλάδα διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίτευξη της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης σε όλη τη διάρκεια του νέου ελληνικού κράτους μέχρι τη Μεταπολίτευση. Στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, το σκληρό και απαιτητικό σύστημα εκπαίδευσης της χώρας άρχισε να αποκτά σημαντικά περιθώρια αυξανόμενης ελαστικότητας με την πάροδο του χρόνου.

Η μεταπολιτευτική κουλτούρα των «δικαιωμάτων» επεκτάθηκε ταχύτατα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Στα δημοτικά και στα γυμνάσια, με την πίεση των γονέων, οι εκπαιδευτικοί ελαστικοποίησαν τα κριτήρια αξιολόγησης των μαθητών, ενώ το αρμόδιο υπουργείο δεν αξιολόγησε ποτέ τη δουλειά των διδασκάλων. Η «δωρεάν δημόσια εκπαίδευση» οδηγούσε το σύνολο των μαθητών του Λυκείου στα φροντιστήρια για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια. Ο λαϊκισμός των κυβερνήσεων κατάργησε ακόμα και τη βάση του 10 για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να έχει σήμερα η χώρα μας τους περισσότερους πτυχιούχους (σε σχέση με τον πληθυσμό) στην Ευρώπη, ενώ αργά αλλά σταθερά απομειώθηκε και εξαφανίστηκε η επαγγελματική εκπαίδευση, που αποτέλεσε τη βάση της ελληνικής οικονομίας μέχρι τη Μεταπολίτευση.

Εχει ήδη ξεκινήσει η προσπάθεια συνολικής ανασυγκρότησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε όλα τα επίπεδα. Ιδιαίτερη φροντίδα πρέπει να δοθεί στη συστηματική οργάνωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Το σημείο της αφετηρίας είναι τα λύκεια, τα οποία πρέπει να μετατραπούν σε σχολές προετοιμασίας για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των μαθητών, με κατεύθυνση είτε τα πανεπιστήμια (για όσους μπορούν να περάσουν τις εισαγωγικές εξετάσεις με τουλάχιστον τη βάση του 10), είτε την επαγγελματική εκπαίδευση για όσους το επιθυμούν ή για όσους αποτυγχάνουν να εισέλθουν στα πανεπιστήμια.

Ηδη εκπονείται ολοκληρωμένη σχετική μελέτη για την επαναθεμελίωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα με βάση το αντίστοιχο μοντέλο της «Διττής Εκπαίδευσης» της Γερμανίας, το οποίο θεωρείται το καλύτερο διεθνώς. Η προβλεπόμενη πιστοποίηση των αποφοίτων των επαγγελματικών σχολών θα δημιουργήσει τα «μεσαία» στελέχη που αναζητούν ματαίως οι ελληνικές επιχειρήσεις μεταξύ των σημερινών πτυχιούχων των πανεπιστημίων.

Η ανεργία, κυρίως, των νέων είναι από τα μεγαλύτερα ίσως προβλήματα στην Ε.Ε., αλλά σίγουρα είναι κυρίαρχο στην Ελλάδα. Η έλλειψη απόκτησης δεξιοτήτων σε σχέση με την εκπαίδευση αποτελεί ουσιαστική αιτία της δομικής ανεργίας στη χώρα μας. Η αναντιστοιχία μεταξύ των δεξιοτήτων των νέων και εκείνων που απαιτούνται για τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας αμφισβητεί την ικανότητα των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης να παράσχουν στους εκπαιδευόμενους τις απαραίτητες δεξιότητες για να αποκτήσουν πρόσβαση στην αγορά εργασίας. Ως συνέπεια των εκπαιδευτικών ανεπαρκειών το 1/4 του συνόλου των νέων φτάνει στο κατώφλι της αγοράς εργασίας χωρίς επαρκή επαγγελματικά προσόντα. Η χαμηλή επίδοση της επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα αντικατοπτρίζεται στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Δεξιοτήτων, που δείχνει ότι το ποσοστό απασχόλησης της πληθυσμιακής ομάδας 20-34 ετών είναι το πιο χαμηλό σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Το μοντέλο της «Διττής Εκπαίδευσης» είναι τριετούς διάρκειας και βασίζεται, σε πρώτο στάδιο, στην εξειδικευμένη εκπαίδευση στο επίπεδο των τεχνολογικών σχολών της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Σε δεύτερο στάδιο οι απόφοιτοι των σχολών αυτών απασχολούνται σε προγράμματα «ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης» της ειδικότητά τους, όπου οι εργαζόμενοι στη διάρκεια της μαθητείας τους λαμβάνουν πλήρη μισθό, ασφάλιση και εργασιακά δικαιώματα. Με τον τρόπο αυτό αποκτούν επαγγελματική εμπειρία και συνείδηση από το πρώτο έτος συμμετοχής τους στο πρόγραμμα μαθητείας και βελτίωσης των δεξιοτήτων. Η περίοδος της εκπαίδευσης και της μαθητείας ολοκληρώνεται με την Πιστοποίηση Προσόντων για τη συγκεκριμένη ειδικότητα, που γίνεται από σχετικό εθνικό φορέα και αποτελεί διαβατήριο για εργασία σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα.

Στη Γερμανία και τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης έχουν ενταχθεί 344 ειδικότητες στα προγράμματα ενδοεπιχειρησιακής μαθητείας. Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι η Ισπανία και η Πορτογαλία, που ξεκίνησαν τέτοια προγράμματα το 2013, μείωσαν την ανεργία των νέων από 38% σε 19%. Οι εν λόγω ειδικότητες έχουν αρχίσει να προσαρμόζονται σταδιακά στα ελληνικά δεδομένα από το Ελληνογερμανικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο. Θα ήταν σκόπιμο η αναμενόμενη ανασυγκρότηση της επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα να εναρμονιστεί με τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές.

Συμπερασματικά, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μπορεί να επιτευχθεί με την ανάπτυξη των επαγγελματικών δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού, γεγονός που θα συμβάλει και στη μείωση της ανεργίας των νέων. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι το κατάλληλο μέσο για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι οι συμπράξεις Πολιτείας και επιχειρήσεων.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (4)

Μακαρι

Μακάρι. Eίναι και ευχάριστα να τα διαβάζουμε τετοιες προοπτικές ,όμως, φοβάμαι ότι βρίσκονται στη σφαίρα της φαντασίας για την Ελληνική πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι,αλλά δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε. Με τι προσόντα ;

Αχιλλέας

Διατηρώ ορισμένες επιφυλάξεις σε δευτερεύοντα ζητήματα όμως. Πολύ καλό άρθρο. Για όποιον έχεις τις γνώσεις θα παρακαλούσα να γράψει επάνω στο εξής ζήτημα: Αν οι μαθητές Γυμνασίων - Λυκείων δεν διαχωρίζονταν αλφαβητικά στα τμήματά τους αλλά βαθμολογικά. Θα είχαμε ωφέλειες και τι προβλήματα θα παρουσιάζονταν (αναπόφευκτα πάντα και παντού τα προβλήματα). Υπάρχει κάποια σχετική μελέτη; Κάποιος σύνδεσμος για περαιτέρω εμβάθυνση; Θα ήμουν υπόχρεος.

Ναι αλλα

Αφου λειπουν αυτοι πως γινεται και βρισκουν δουλειες εξω 500000 Ελληνες; Δηλαδη για τους εξω ειμαστε οκ αλλα για τη βαρια βιομηχανια της Ελλαδος οχι; Κατι δε μας λεει καλα ο ΣΕΒ. Ο Ελληνας δεν πληρωνει για αυτο και δε βρισκει. Ισχυει η αναντιστοιχια μεταξυ εκπαιδευσης και καταρτισης αλλα ως εκει. Αυτοι που ειναι οντως καταρτισμενοι φευγουν εξω και πολυ καλα κανουν.

lklklk

Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω αλλά, πάνω από το 80% των χρημάτων που θα πάρουμε θα επιστραφεί πίσω στη Γερμανία μέσω της "πράσινης" ανάπτυξης για να αγοραστούν προϊόντα όπως ανεμογενήτριες πάνελ αυτοκίνητα κλπ και βέβαια θα επωφελιθούν και οι συνήθεις εγχώριες ""οικογένειες", τα οιπόλοιπα ? νομίζω ξέρετε που θα πάνε... μην ελπιζετε λοιπόν σε κανενός είδους ορθολογικής ανάπτυξης...

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία