LIVE

Κορωνοϊός

Andreou

Πολεμοκαπηλεία

Γιώργος Δ. Ανδρέου

Μην ολιγωρείτε Έλληνες Κυβερνήτες; Αντιδράστε, επιτεθείτε. Τουρκικά ερευνητικά πλοία τριγυρνάνε στο Αιγαίο σαν να είναι τσιφλίκι τους, πλησιάζουν τα νησιά μας, ρίχνουν καλώδια, εκδίδουν Ναύτεξ σε αμφισβητούμενες περιοχές. Αφού η Ευρώπη δεν στέλνει κανονιοφόρους και αεροπλανοφόρα να βουλιάξουν τον Τουρκικό στόλο, ένα σύγχρονο Ναβαρίνο, να το πάρουμε πάνω μας. Αυξήστε την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 μίλια, απωθήστε, επιτεθείτε, βομβαρδίστε, βουλιάξτε πλοία, καταρρίψτε αεροπλάνα.

Τέτοια περίπου κρώζουν ανεύθυνα πολλοί νεοεθνικόφρονες πολεμοχαρείς Ελληναράδες, με πρωτοστάτη τη μείζονα λαϊκίστικη αξιωματική αντιπολίτευση, μέχρι προχθές Κυβέρνηση. Οργιάζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι σύγχρονοι πολεμιστές του καναπέως. Ζωσμένοι σταυρωτά φισεκλίκια, τα πλαστικά των παιδιών και εγγονιών τους, φαντασιώνονται, στη θαλπωρή του καλοριφέρ και τη δροσιά του air condition, μάχες, ναυμαχίες, αερομααχίες και νίκες περίλαμπρες. Ιδίως στα διαλλείματα των τηλεοπτικών realities ή όταν δεν έχει κάτι καλό το Netflix. Πλημμυρίδα οι αναρτήσεις και οι άναρθρες κραυγές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάποιοι φτάνουν να κατηγορούν την κυβέρνηση για εθνική μειοδοσία. Ζοφερό πολεμικό κλίμα. Στο πάρτυ και κάποιοι καθηγητάδες, που τριγυρίζουν εκ του ασφαλούς στα πάνελ, με λευκό απολυτήριο στρατού. Κλίμα Οκτωβρίου 1940, μέρες που είναι.

Δεν απαιτούνε όμως οι «υπερπατριώτες» αυτοί, αυτό που θα ήταν δικαιολογημένο και επιβεβλημένο στις περιστάσεις. Την άμεση ενίσχυση και εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων για να είναι η χώρα ικανή να αντιδράσει άμεσα και αποτελεσματικά στις προκλήσεις. Να γίνουμε Ισραήλ, να μας τρέμουν οι απέναντι. Αυτό βλέπεις χρειάζεται χρήματα, που είναι μετρημένα και αν πάνε σε εξοπλισμούς δεν θα επιστραφούν οι συντάξεις που κόπηκαν και θα περιοριστούν οι οικονομικές ενισχύσεις από τις συνέπειες της πανδημίας. Την πίττα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.

Στον καταιγισμό της πολεμοκαπηλείας, κάποιες φωνές σωφροσύνης και μετριοπάθειας μάταια προσπαθούν να ισοσκελίσουν τις εντυπώσεις. Να δώσουν την άλλη, ρεαλιστική διάσταση του προβλήματος. Υπενθυμίζοντας τι σημαίνει για τη χώρα, για την κοινωνία, την οικονομία, τη ζωή, τους νέους, ο εφιάλτης που λέγεται πόλεμος, έστω και λίγων ωρών. Πόσο πίσω θα πάει τη χώρα αυτή, την καθημαγμένη από την δεκαετή οικονομική κρίση και την πανδημία, η παραμικρή σύρραξη στο Αιγαίο. Που θα πάει ο Τουρισμός. Ότι ο πόλεμος δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά έσχατο μέσο, αφού εξαντληθούν τα ειρηνικά. Να ήμασταν τουλάχιστον Ισραήλ λένε.

Οι ψύχραιμες φωνές αυτές χάνονται στον ορυμαγδό των αργόσχολων του διαδικτύου, που βρίσκουν ευκαιρία για σπέκουλα, χαβαλέ, πατριδοκαπηλεία. Τους κατηγορούν για ενδοτισμό και μειοδοσία.

Στα πρόθυρα όμως της κατάθλιψης έρχονται οι δημοσκοπήσεις και αποδεικνύεται ότι όλοι αυτοί που φωνασκούν και σηκώνουν κουρνιαχτό είναι μειοψηφία στην κοινωνία, αν και σοβαρή δυστυχώς. Η πλειοψηφία εγκρίνει:

• την μετριοπαθή, ψύχραιμη και σθεναρή στάση της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού στην αντιμετώπιση της εθνικής κρίσης.
• την επιλογή του δρόμου της διπλωματίας και την εμμονή στους διεθνείς θεσμούς και κανόνες.
• την εκμετάλλευση της προνομιακής διεθνούς θέσης και τα ερείσματα της χώρας στην Ευρώπη και το δυτικό πολιτισμένο δημοκρατικό κόσμο.
• με παράλληλα σταθερή και ανυποχώρητη θέση στα εθνικά δίκαια.
• Με τις ένοπλες δυνάμεις σε επιφυλακή και εγρήγορση να επεμβαίνουν αποτελεσματικά, όπου γίνεται υπέρβαση των ορίων και παράλληλα να ενισχύονται, διακριτικά, ταχύτατα και έξυπνα, με εξοπλισμό και στελέχη. Si vis pacem para bellum (Αν θες ειρήνη, να ετοιμάζεσαι για πόλεμο).

Το μέγιστο όμως ολέθριο λάθος, τις κρίσιμες αυτές ώρες, θα είναι να απεμπολήσουμε το μεγαλύτερο όπλο μας, τις διεθνείς συμμαχίες και τους φίλους της χώρας, όπως εισηγούνται κάποιοι εμμονικοί, ανιστόρητοι και ανόητοι. Αναζητώντας στήριξη και νέες συμμαχίες έξω και μακριά από την Ευρωπαϊκή Οικογένεια, τη μοναδική παγκοσμίως όαση κοινωνικής στήριξης και δημοκρατίας. Συμμαχίες αμφίβολες, περιστασιακές, ιδιοτελείς, επικίνδυνες, υποκριτικές και αδιέξοδες. Η θέση και η σχέση αυτή της χώρας στην Ευρώπη, που αποτελεί προνόμιο και άπιαστο όνειρο πολλών λαών της υφηλίου, είναι ο σοβαρότερος αποτρεπτικός λόγος, αμυντικό τείχος, που η Τουρκία και ο κυκλοθυμικός , σχεδόν παρανοϊκός, σουλτάνος της, δεν τολμούν να υπερβούν τα όρια.
Οφείλουμε όμως να αναγνωρίσουμε πως για τους Ευρωπαίους ηγέτες, εκτός από την Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στη χώρα μας, προέχει να υπηρετήσουν τους λαούς τους, συνεκτιμώντας σχέσεις, δεσμεύσεις, υποχρεώσεις, συμφέροντα. Οι συλλογικές αποφάσεις θέλουν το χρόνο τους, θεσμοθετημένες διαδικασίες, βήματα και στάθμιση πολλών παραγόντων. Είναι μαζί μας όμως, εμφανώς, και μας στηρίζουν δημόσια. Η ουσία είναι πως δεν είμαστε μόνοι στην υφήλιο, «λαός ανάδελφος» όπως έλεγε παλαιότερα κάποιος, γραφικός (Τι επιλογή κι αυτός !). Δεν είναι συνεπώς σοφό, λογικό και δίκαιο να αδημονούμε, απαιτώντας, εδώ και τώρα, μέτρα και κυρώσεις κατά της Τουρκίας, αμφισβητώντας τις προθέσεις της Ευρώπης. Δεν υπάρχουν περιθώρια στις κρίσιμες αυτές ώρες για υπερβολές, πολιτικές η άλλες σκοπιμότητες, ιδεολογικά κολλήματα, μικροπολιτική, λάθη και αμετροέπειες. Το ηθικό των ενόπλων δυνάμεων, ο σημαντικότερος παράγων της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας, επιβάλλει την όσο δυνατόν μεγαλύτερη εθνική ομοψυχία και ηρεμία. Γροθιά σφιγμένη.

Είναι επίσης εξ ίσου σημαντικό να συνεκτιμήσουμε, πολίτες και Κυβέρνηση, την διεθνή γεωστρατηγική ισορροπία, ειδικά σε σχέση με το παγκόσμιο Ισλάμ. Η Τουρκία είναι δίπλα μας χώρα Ισλαμική, πολύ μεγάλη. Η προς ανατολάς πύλη και συνέχεια των ισλαμικών χωρών. Με δυτικό όμως προσανατολισμό και για πολλά χρόνια σε αγαστή συνύπαρξη και κοινή πορεία με τη δημοκρατική δύση. Με πολλούς δυτικοσπουδαγμένους αστούς, πετυχημένους επιχειρηματίες παγκόσμιας εμβέλειας, με ανεξίθρησκη αστική τάξη, που δεν θέλει πόλεμο αλλά πρόοδο. Από τις ελάχιστες, στοιχειωδώς έστω, δημοκρατικές ισλαμικές χώρες της υφηλίου. Απαιτούνται προσεκτικοί διπλωματικοί , χειρουργικοί, χειρισμοί με ευρύτερη θεώρηση του προβλήματος «Τουρκία». Να αποφευχθεί πάση θυσία ο ορατός κίνδυνος να «σπρώξει» η Δύση την Τουρκία από τους γιαλατζί του Ερντογάν στην αγκαλιά των εξτρεμιστών του Ισλάμ, τύπου Αγιατολλάχ. Να αποτραπεί πάση θυσία η ενσωμάτωσή της στο λεγόμενο «Ισλαμικό τόξο».

Γιατί τότε ο πόλεμος θα είναι εδώ, δίπλα μας, αναπόφευκτος, καταστροφικός, διαρκής και ανελέητος. Και η ανάπτυξη, η προκοπή, το κοινωνικό κράτος και η ευημερία, που ζήσαμε τουλάχιστον κάποιοι – κάποτε, όνειρο απατηλό και άπιαστο.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (24)

ΝΑΙ ΡΕ ΓΕΛΕΙΕ ΕΝΔΟΤΙΚΕ ΠΡΟΔΟΤΗ

ΕΝΝΟΕΙΣ ΤΗ ΣΘΕΝΑΡΗ ΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΚΥΠΡΟ ΙΜΙΑ ΠΡΕΣΠΕΣ ΕΝΔΟΤΙΚΕ ΠΡΟΔΟΤΗ, ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΓΙΑ ΡΩΤΑ ΡΕ ΓΕΛΕΙΕ ΕΝΔΟΤΙΚΕ ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΟΥΣ ΨΑΡΑΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΝ ΑΙΓΑΙΟ... ΓΕΛΕΙΕ ΕΝΔΟΤΙΚΕ ΠΡΟΔΟΤΗ

Απο στρατηγική σκέψη είσαι πάτος.

Κι άλλοι φοβούνται κι άλλοι υποστηρίζουν την κυβέρνηση αλλα δεν κάνουν έτσι.Σύνελθε.

Ρ

Αλλο ενα ανθελληνικο σκουληκι

Εμ, παιδί της Ντόρας, τι άλλο θα έλεγες;

Ντροπή και αίσχος, συνταξόφρονες ειρηνοκάπηλοι.

ΔΕΝ διαλέγεις εσύ πότε θα κάνεις πόλεμο, όπως δεν διαλέγεις πότε θα μπει ο διαρρήκτης στο σπίτι σου

Βέβαια μπορεί να μπουκάρει και να κάνεις ότι κοιμάσαι . Αυτό ίσως συγχωρείται σε ατομικό επίπεδο, αλλά σε επίπεδο κράτους σημαίνει αυτοκατάργηση, το να βλέπεις τον κλέφτη να βολτάρει στον κήπο σου και να μην κάνεις τίποτα. Προτείνετε την επίσημη μετατροπή του κράτους σε νομό της Τουρκίας.

ΕΙΡΗΝΟΚΑΠΗΛΕΙΑ

Η έννοια της «πολεμοκαπηλειας» αφορά την εκμετάλλευση του πολέμου για ίδιον όφελος . Όχι την άστοχη, την πρώιμη η μη απαραίτητη επιλογή του πολέμου όπως καταλογίζει στους πολιτικούς του αντιπάλους ο συντάκτης του άρθρου. Αντίθετα, θα είχε βάση να μιλήσει κανείς για ΕΙΡΗΝΟΚΑΠΗΛΕΙΑ από γέρους και παρηκμασμένους αλλά βολεμένους και κονομημενους που προβάλουν την Ειρήνη ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ για το έθνος η για το μέλλον, αλλά γιατί φοβούνται μη χάσουν ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΡΟΝ . Χρήμα , θέσεις , περιουσία , καλοπέραση , πρωτοκαθεδρία στη δημόσια ζωή και δημόσιο βήμα. Φοβούνται το κόστος του πολέμου ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ και όχι για το έθνος όπως ισχυρίζονται με τα ίδια κουρασμένα και εμφανώς ΙΔΙΟΤΕΛΗ και ΚΟΝΤΟΦΘΑΛΜΑ επιχειρήματα του στυλ «Τι θα γίνει με τις ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ? Που θα Πάει Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ?» . Από τη δεκαετία του 90 έως σήμερα, Οι ΕΙΡΗΝΟΚΑΠΗΛΟΙ, εχουνε μάθει να μην υφίστανται καμία κριτική και να αποφεύγουν κάθε εις βάθος η μακροπρόθεσμη επιχειρηματολογία, άλλοτε κραυγάζοντας «ΘΕΛΕΤΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ?!» Ως ΠΑΓΙΑ, ΤΑΧΑ ΜΟΥ ΦΙΛΕΙΡΗΝΙΚΗ, ΑΠΕΙΛΗ και Άλλοτε χαϊδεύοντας αυτιά με την ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΘΥΘΙΟΥ ΤΟΥ «ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ» , αυτό του «ΚΑΛΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ» (Σύμφωνα Με το τελευταίο πάντα Υπάρχουν «καλοί Τούρκοι» στην Τουρκία που θα μας σώσουν από τους «κακούς Τούρκους» αν τους κάνουμε τεμενάδες) . Δεν απαιτείται ΠΟΤΕ από τους ειρηνοκαπηλους να απαντήσουν πχ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΟΖ? ή Αν οι πιθανότητες στρατιωτικής επικράτησης σε σύγκρουσης , οικονομικά και πληθυσμιακά, θα είναι καλύτερες η χειρότερες στο μέλλον για την Ελλάδα ? Ποιες θα είναι οι συνέπειες για την ασφάλεια και την υπεράσπιση της χώρας από τον εξισλαμισμό και τον διχασμό που επιφέρει η εγκατάσταση εκατομμυρίων ισλαμιστών λαθροεποικων ? Ποτέ δεν χρειάζεται να εξηγήσουν τη θέση τους οι ΕΙΡΗΝΟΚΑΠΗΛΟΙ , πέραν του «τρέμε τον Τούρκο» , «θα μας βομβαρδίσουν οι Αμερικανοί» , «θα μας κάνει πόλεμο η Μερκελ» και του «Μην τυχόν μου κόψεις τη σύνταξη»

lalakis

Επειδή κύριε Ανδρέου σας γνωρίζω λόγω του ότι είμαι Βοιωτος σας συγχαίρω για την οπτική σας στο θέμα. Το πρόβλημα όμως είναι να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ εθνικής αξιοπρέπειας και διπλωματιας

Τον γνωρίζεις απλώς; Ή σε διόρισε κι εσένα;

Συχνά υποψήφιος βουλευτής, υπήρξε νομικός συνεργάτης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, της Διαχειριστικής Αρχής της και πολλών Δήμων, με γνωμοδοτήσεις και υπηρεσίες σε θέματα κυρίως δημοσίων έργων, διαγωνισμών και συμβάσεων προμηθειών και υπηρεσιών, περιβαλλοντικά (ποινικά και διοικητικά), αναπτυξιακά, διοικητικής φύσεως, υπαγωγής σε αναπτυξιακά προγράμματα κλπ. Είναι μέλος Δ.Σ. Επιχειρήσεων. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αράχωβας Βοιωτίας και εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος και με την ιδιότητά του αυτή επί 8ετία Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Εθνικού Δρυμού Παρνασσού. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε. (1989-1993) κατά την διάρκεια του διαγωνισμού για την ανάθεση της κατασκευής του Αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος.

Μπαρκαρουτσος

Άθλια ανάλυση όμορφα ντυμένη με το λεξικό του Παπαρηγόπουλου.Το χώρο να γεμίζουμε και ας είναι ότι να ναι... εύγε

Χασάν

Τον πουρέ τον τρως νερουλό ή σφιχτό

Μακεδονας

Σίγουρα η πρώτη γραμμή άμυνας είναι διπλωματική αλλά από μόνη της δεν αρκεί για την αποτροπή πολέμου. Ο πόλεμος αποτρέπεται μόνο όταν το κόστος υπερβεί το όφελος του. Γι'αυτό χρειάζεται και στρατιωτική υποστήριξη της διπλωματίας. Το αξιόμαχο ενός στρατεύματος είναι συνάρτηση των όπλων και της ποιότητας των στελεχών του. Η συνεχής εκπαίδευση και η αποτελεσματική οργάνωση μπορεί ακόμη και να αντισταθμίσουν την αριθμητική υπεροπλία του εισβολέα. Η ανάπτυξη παραγωγής εγχώριου πολεμικού υλικού για παράδειγμα βοηθάει στην αποτροπή. Η Τουρκία το έχει εφαρμόσει εδώ και πολλά χρόνια και εξάγει πολεμικά οχήματα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Το πρόβλημα των ελληνικών κυβερνήσεων ανεξαρτήτως κομματικής χροιάς είναι ότι ουδέποτε χάραξαν μια μακροχρόνια οικονομική και πολεμική στρατηγική αποτροπής της Τουρκίας.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία