LIVE

Κορωνοϊός

pantagias1

Ανακτώντας ευρωπαϊκό λόγο και ρόλο

Γιώργος Πανταγιάς

Η σχέση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ενωση είναι καίριο στρατηγικό ζήτημα. Πρωτίστως, καταδεικνύει τον βαθμό αφομοίωσης εκ μέρους μας του κοινοτικού κεκτημένου. Ουσιαστικά λειτουργεί ως δείκτης εναρμόνισής μας με αυτό.

Οι μακροχρόνιοι δεσμοί με τους εταίρους μας δεν ακολουθούν γραμμική ροή. Διακρίνονται από ασυμμετρία, ασυνέχεια και παλινωδίες. Βέβαια, τα παραπάνω χαρακτηριστικά αποτελούν δομικά στοιχεία και του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Οι εθνικοί ανταγωνισμοί και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα δύσκολα μπολιάζονται σε ενιαία στρατηγική. Εξ ου και η δυστοκία εμβάθυνσης που παρατηρείται.

Το ενωσιακό εγχείρημα, ωστόσο, αποδεικνύεται ανθεκτικό και ευοίωνο. Και τούτο διότι κυριαρχεί η πολιτική κουλτούρα της σύνθεσης και των αμοιβαίων συμβιβασμών. Το πλεονέκτημα αυτό καθίσταται χρήσιμο όπλο προκειμένου μια χώρα να προωθήσει τις επιδιώξεις της. Και κυρίως να τις συνδέσει με τους γενικότερους προσανατολισμούς.

Στο συγκεκριμένο πεδίο η Ελλάδα έχει να επιδείξει αντιφατικές συμπεριφορές. Αλλοτε βρισκόταν σε αρμονία με τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες ενισχύοντας τη θέση της και διασφαλίζοντας την υποστήριξη των εταίρων της. Αλλοτε πάλι, δέσμια ενός ξεπερασμένου εθνοκεντρισμού, αδυνατούσε να θεμελιώσει αποτελεσματική στρατηγική ώστε να πετύχει τους στόχους της. Αρκετές φορές, δε, εμφάνιζε έλλειμμα προσαρμοστικότητας, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται ως ιδιόρρυθμη περίπτωση.

Καταρχάς δεν είδαμε την ένταξή μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια ως πρόκληση για να απεξαρτηθούμε από τον κακό εαυτό μας. Ενδεικτικός είναι ο τρόπος που διαχειριστήκαμε τον πακτωλό των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων. Περισσότερο τις στρέψαμε σε κοντόφθαλμες και πελατειακές διευθετήσεις, πραγματοποιώντας πολλές μικρές και αχρείαστες παρεμβάσεις. Ετσι, παρά την υλοποίηση σημαντικών έργων την περίοδο 1996-2004, υπάρχουν ακόμη εκκρεμότητες και ελλείψεις.

Το κυριότερο, δεν αποβάλαμε λογικές πολιτικού επαρχιωτισμού. Η πλειονότητα της κομματικής τάξης πολιτευόταν και πολιτεύεται με γνώμονα την εσωτερική κατανάλωση. Δεν συνδέει τα ζητήματα της χώρας με τις ευρωπαϊκές διεργασίες. Κρατά μια παράδοξη στάση απέναντι στην Ενωση, ζητώντας συνήθως ειδικές ρυθμίσεις. Στην πραγματικότητα, αγνοεί συσχετισμούς και ισορροπίες. Υποτιμά την ανάγκη αναζήτησης κοινών τόπων και προτεραιοτήτων. Θεωρεί ότι τα εθνικά μας συμφέροντα επικυριαρχούν έναντι εκείνων των εταίρων μας. Η Ευρωπαϊκή Ενωση, όμως, δεν είναι ΟΗΕ, ούτε Κίνημα Αδεσμεύτων για να εκδίδει ψηφίσματα συμπαράστασης ή καταδίκης.

Αποκαλυπτικά ήταν τα όσα συνέβησαν την τελευταία περίοδο με αφορμή την κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Πιστέψαμε ότι αρκεί το δίκιο μας για να το επιβάλουμε. Μολονότι έγινε πολύς λόγος για ευρωτουρκικές διαφορές, στην πράξη δεν προσδώσαμε στην τακτική μας αυτή τη διάσταση. Προσπεράσαμε χωρίς περίσκεψη τις γεωπολιτικές προεκτάσεις. Επενδύσαμε στις ακραίες φωνές ορισμένων κρατών-μελών, ξεχνώντας ότι τελικά θα προκριθούν πιο μετριοπαθείς προσεγγίσεις για να βρεθεί ενιαία γραμμή πλεύσης.

Οι κυβερνητικοί χειρισμοί, και ιδιαίτερα του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια, αποδείχθηκαν απαίδευτοι και αμφίσημοι. Λησμονήθηκε κάτι εξαιρετικά ουσιώδες: η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν θέλει να κόψει τις γέφυρες επικοινωνίας με την Τουρκία. Εκτιμά πως κάτι τέτοιο θα οδηγήσει τη γείτονα σε επικίνδυνες ατραπούς, επιτρέποντάς της να αναδειχθεί σε ηγέτιδα του μουσουλμανικού κόσμου.

Η διστακτικότητα των εταίρων να προχωρήσουν άμεσα σε δραστικές κυρώσεις δεν υπαγορεύεται μόνο από την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Ενέχει και μια συγκεκριμένη στρατηγική στόχευση, η οποία μάλλον παραβλέπεται από πολλούς εκπροσώπους της εγχώριας πολιτικής. Η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα και της Φώφης Γεννηματά να εκμεταλλευτούν τις αποφάσεις του πρόσφατου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πλειοδοτώντας σε πατριδοκάπηλες θέσεις δεν δείχνει μόνο πολιτικό επαρχιωτισμό. Πιστοποιεί και την αδυναμία να αφομοιώσουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Οταν η Ελλάδα υπηρέτησε με συνέπεια αυτή την προοπτική πέτυχε μεγάλους εθνικούς στόχους. Η Συμφωνία του Ελσίνκι επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη το επιβεβαιώνει. Προέταξε την επίλυση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων εντάσσοντάς τη στις γενικότερες ευρωπαϊκές επιδιώξεις. Ακολούθως και σήμερα η εξωτερική πολιτική οφείλει να θεμελιώσει ένα «Ελσίνκι 2», προσαρμοσμένο στα τωρινά δεδομένα της αλόγιστης τουρκικής επιθετικότητας.

Μια θετική ατζέντα που θα εκλαμβάνει τις ελληνοτουρκικές διαφορές ως ευρωτουρκικές και θα εδράζεται σε κοινές ευρωπαϊκές στοχεύσεις, αποδεσμευμένη από ψυχώσεις και φαντασιώσεις. Πόσo μάλλον από εθνικούς μύθους.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (7)

ΠΟΙΟΙ ΕΊΝΑΙ;

Οι εθνικοί μύθοι που αναφέρει;

κωστας

Ηρθαν τωρα και οι Πασοκοι να πουν τα καλαντα για τις "επιτυχιες" που ειχαν οταν δεν υπηρχε ενδιαφερον να γινει κατι κι απ'τις δυο πλευρες. Και οταν εγινε κατι, παλι φαπες φαγαμε (Ιμια, Οτσαλαν). Παρτε το αποφαση, οι Ευρωπαιοι δεν ενδιαφερονται, εκτος αν τα μουσουλμανικα στιφη φτασουν στις πορτες τους. Το προβλημα δεν θα γινει ποτε ευρωπαικο. Επισης, η λογικη να κραταμε την Τουρκια "κοντα" ειναι λαθος. Αν μπει η Τουρκια στην Ενωση πρεπει να βγουμε οι υπολοιποι. Οι υποσχεσεις και τα δωρα προς την Τουρκια ειναι πεταμενα λεφτα. Αυτοι θα κανουν ο,τι θελουν. Οσο για το να τους κραταμε να μην γινουν ηγετες του μουσουλμανικου κοσμου, ειναι επισης ανοησιες. Ισα-ισα, αυτη την στιγμη εμφανιζονται σαν διοδος προς Ευρωπη και φερνουν ελπιδες στα στιφη των μουσουλμανων. Αν κοπει η διοδος, η ισχυς τους θα μειωθει, και θα αναλωθουν σε εσωτερικες διαμαχες με αλλα μουσουλμανικα κρατη. Ας το παρουμε αποφαση οτι ειμαστε ΤΑ συνορα και ας κανουμε κουμαντο ειτε με Αμερικανους ειτε με Ευρωπαιους, αλλα με ολους να πληρωνουν σαφες τιμημα για την προστασια των συνορων (σε χρηματα και σε στρατο).

@Κώστας

Πόσο δίκιο έχεις σε όσα γράφεις! Οι Ευρωπαίοι δε βάζουν ευρωπαϊκά ιδεώδη μιας τάχατες ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης πάνω από τα εθνικά τους συμφέροντα. Αυτά μόνο εμείς οι αφελείς Έλληνες τα πιστεύουμε που δεν έχουμε "που την κεφαλήν κλίναι" Ιδίως την τελευταία δεκαετία έπεσαν οι μάσκες και έγιναν τα αποκαλυπτήρια για να μην το πω αλλιώς.

Η μεγάλη μετάβαση

Η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι όπως και ο Έλληνας: δίχως πυρήνα ηθικών αξιών, με έλλειμμα εμπορικού ήθους, νεόπλουτος, οπορτουνιστής, αρπακτικός, απαίδευτος και τυχοδιώκτης. Για κάποιο λόγο, πιθανώς γιατί γαλουχήθηκε με αριστερές ιδέες, νομίζει ότι αυτός είναι ο καπιταλισμός που τον ταυτίζει με το οργανωμένο έγκλημα σε κάποιες χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Μια προσεκτική ματιά στις μεγάλες καινοτομίες της εποχής μας στο σύγχρονο δυτικό θα αρκούσε να δει ότι πρόκειται για ευφυές σύστημα γνώσης και συνεργασίας, που βρίσκεται σε συνεχής διαφοροποίηση. Ως εδώ τον επιβεβαίωναν και κάποιες περιπτώσεις χώρων όπως η Αγγλία που τώρα πρέπει να βρεθούν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης για να επιβιώσουν την μεγάλη μετάβαση στην κοινωνία της εργασίας. Βαρέθηκε ο κόσμος τους αλλοπρόσαλλους χρηματιστές και τα τερτίπια τους.

./...

Το άρθρο με λίγα λόγια είναι η επάλειψη bepanthol στον κόκκινο από φάπες Ευρωπαίων συμμάχων σβέρκο του Κούλη.

Μαργαρίτα.

Είδαμε σε πόση εκτίμηση είχαν τους δικούς σου Τσίπρα και Βαρουφάκη, όταν οι Ευρωπαίοι Εταίροι επέβαλαν στην κυβέρνηση ΣΎΡΙΖΑ αλλαγή του Υπουργού των Οικονομικών γιατί δεν μπορούσαν να μιλάνε άλλο μαζί του. Μιλάς εσύ που το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος το μετέτρεψε σε ΝΑΙ ο κλόουν πολιτικός Τσίπρας.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία