LIVE

Κορωνοϊός

paxinos01

Τι να πω στα παιδιά

Δημήτρης Χ. Παξινός

Ο καθένας μας ανατρέφεται με ορισμένες αρχές από το σπίτι του και έτσι πορεύεται και εξελίσσεται στη ζωή. Ο καθένας έχει τον προορισμό του και προσπαθεί να φθάσει σ' αυτόν με τον πλέον πρόσφορο τρόπο

Και ασφαλώς, βασικός προορισμός του ανθρώπου είναι να αναθρέψει τα παιδιά του με βάση κάποιους κανόνες και αξίες, έτσι ώστε, με βάση τη δική του ιδεολογία ζωής, να έχουν μια ισόρροπη ψυχοπνευματική ανάπτυξη, να είναι υγιή, να αποκατασταθούν γενικά και ειδικά. Να είναι ευτυχισμένα.

Παρατηρώντας τα τελευταία χρόνια τα νέα παιδιά, με πιάνει μια μελαγχολία. Μελαγχολία για τον τρόπο που μεγάλωσαν μέσα στα τσιμεντένια κουτιά, χωρίς ελεύθερους χώρους, χωρίς πράσινο, χωρίς ανάσα. Κι όταν μετά από χρόνια κατορθώσουν να αποκτήσουν το πτυχίο τους, αρχίζει ο τεράστιος αγώνας για την επαγγελματική τους αποκατάσταση, που θα οδηγήσει στην οικονομική τους ανεξαρτησία, και στην συνέχεια στην δημιουργία οικογένειας.

Μελαγχολώ, βλέποντας την κακή ψυχολογία τους για το αβέβαιο αύριο, παρά τα επιστημονικά τους εφόδια, παρά τις θαυμάσιες, πολλών από αυτά, μεταπτυχιακές σπουδές. Μελαγχολία, όταν βλέπω γονείς να απευθύνονται απεγνωσμένα σε κομματικά γραφεία, πεπεισμένοι, ότι μόνο έτσι θα έχουν τύχη, προκειμένου να πετύχουν την επαγγελματική αποκατάσταση των βλασταριών τους.

Αλήθεια, πόσες αγωνίες για όλους αυτούς τους νέους επιστήμονες, όλο αυτό το υπό διαμόρφωση επιστημονικό προλεταριάτο, που μετά τόσους αγώνες και θυσίες προσωπικές και οικογενειακές, βγαίνουν σε αναζήτηση δουλειάς και βρίσκουν τις πόρτες ολόκλειστες. Άραγε, τι να σκέφτονται, όταν ήδη βρίσκονται σε μια μεγάλη ηλικία και προσπαθούν να ορθοποδήσουν, με την οικονομική βοήθεια, όλης της οικογένειας, που ακόμη κρατά γερά στην Ελλάδα, ως θεσμός, ως βασικό κύτταρο της κοινωνίας.

Τι να σκέφτονται, όταν βλέπουν την αιφνίδια άνοδο όλων αυτών, που δεν προσπάθησαν ποτέ στη ζωή τους, όλους αυτούς τους μεγαλεπήβολους, που έταξαν εαυτούς να προσφέρουν υπηρεσίες στον ελληνικό λαό, για να ωφεληθούν οι ίδιοι και οι οικογένειες τους.

Τι να σκεφτούν, όταν οι έχοντες και κατέχοντες έχουν γίνει η νέα άρχουσα, ανάρχουσα τάξη, που κυριαρχεί ανενδοίαστος, με διακομματικά κριτήρια, έχοντας επιβάλλει τους όρους της, όρους ασύδοτης και ανεξέλεγκτης αγοράς.

Τι να σκεφθούν, όταν βλέπουν αυτήν την οίηση και την αλαζονεία ανθρώπων, που κατέλαβαν θέση εξουσίας και έγιναν μικροί θεοί, μικροί βασιλείς. Τόσο μικροί στην πραγματικότητα, που κανείς δεν τους βλέπει. Τόσο μικροσκοπικοί είναι! Αλλά αυτοί, δυστυχώς, ζουν στο δικό τους κόσμο, στη δική τους εικονική πραγματικότητα και με κοθόρνους, δεκανίκια και άλλα προσθετικά, έγιναν γίγαντες στη νανοσύνη τους.

Τι να σκεφθούν, όταν πολιτικοί αλληλοκατηγορούνται με τρόπο αγοραίο και χυδαίο, για διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Όταν απαξιώνονται θεσμοί του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος, από τα ίδια τα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν. Όταν η αξιοκρατία έχει πλέον καταστεί λέξη κενή περιεχομένου, ηχούσα πλέον μόνο ειρωνικά.

Άσχημα, γιατί δεν μπορώ να τους μιλήσω για «καλή πρόοδο», αφού δεν συνοδεύεται συνήθως από αξιοκρατικούς κανόνες, δεν μπορώ να τους μιλήσω για υγεία, αφού το περιβάλλον διεθνώς καταστρέφεται απ' αυτούς στους οποίους έκοντες - άκοντες, παραχωρήσαμε την απόλυτη εξουσία.

Άσχημα, γιατί δεν μπορώ να τους υποσχεθώ μια καλλίτερη Δικαιοσύνη, αφού κι αυτή ξεφτίζει και χάνει το ζωντανό χρώμα που είχε, γιατί η θεά Θέμιδα έχει κλείσει τα μάτια οριστικά, έχει αποσυρθεί, μη αποδεχόμενη αυτά που συμβαίνουν.

Άσχημα, γιατί δεν μπορώ να τους πω, ότι ο κόσμος που τους κληροδοτήσαμε είναι καλλίτερος απ' αυτόν που τόλμησαν να ονειρευτούν, ότι είναι πιο δίκαιος, πιο ανθρώπινος, πιο κοντά στην φύση και στο πνεύμα. Αισθάνομαι άσχημα, ακόμη, διότι δεν έχω να τους παρουσιάσω πρότυπα, που σε μας αφθονούσαν, αξίες που μας ωθούσαν να αγωνισθούμε για ένα καλλίτερο κόσμο. Ποιος είναι αυτός ο καλλίτερος όμως κόσμος; Αυτός των ψευδαισθήσεων ελευθερίας, Δημοκρατίας, αξιοκρατίας, Δικαιοσύνης; Αυτός ο επίπλαστος εξωραϊσμένος κόσμος, ο φθαρμένος; Τι να πω στα παιδιά μου, τι να πω σ' αυτά τα νέα παιδιά, τα όμορφα, τα συγκροτημένα, τα θαρρετά, που είναι έτοιμα να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα, αρκεί να πιστέψουν ότι αξίζει τον κόπο. Σ' αυτά τα νέα παιδιά, που ξεπερνώντας κατεστημένες, αναχρονιστικές αντιλήψεις, προσπαθούν κι αναζητούν τα νέα πρότυπα από μόνα τους. Όχι από την τηλεόραση, όχι από τα εύπεπτα περιοδικά, αλλά μέσα από το βιβλίο, που βρίσκεται σε άνθηση. Μέσα από πλείστες πρωτοβουλίες ομάδων ανθρώπων, που με τρόπο συγκινητικό αγωνίζονται για ένα καλλίτερο αύριο, ομορφότερο, μέσα από πνευματικές αξίες, δημιουργώντας ένα νέο κόσμο, που θα πρέπει να σκύψουμε για να αφουγκρασθούμε τον παλμό τους, την δροσερή τους αύρα.

Υπάρχει καιρός να επανορθώσουμε λιγάκι; Ναι, υπάρχει. Πάντα θα πρέπει να υπάρχει!


*Πρώην πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Best of Network

ΣΧΟΛΙΑ (7)

Τροχανάς

Αρες μαρες κουκουναρες.....9 χρονια προεδρος καλουσε ποιητες, συγγραφεις και καμια πρακτικη λυση για τα θεματα των δικηγορων,οταν δε αποχωρησε εστειλε επιστολη διαμαρτυριας στο Ταμειο Νομικων ...,μπορει να μην εκλεψε χρηματα οπως καποιοι αλλοι προεδροι,αλλα η θητεια του ηταν η χαρα της ανεμελιας οταν ο Συλλογος ειχε ακομα χρηματα δεν εκανε κανενα ουσιαστικο εργο οπως παιδικο σταθμο, κλινικη για τους δικηγορους.Βιβλιαρακια για αντιμνημονιο και καταγγελια του Κλιντον και τσαι με παξιμαδια,απο ουσια μηδεν..,

Αλεξ

Γραφεις με μια ματια που μοναχα ενας αυταρεσκος θα εγραφε. Μια υποτιμηση στο πως και στο τι , λες και τα παιδια καταληγουν ή επιστημονες ή ηλεκτρολογοι. Εκτος τοπου και χρονου το αρθρο , αναχρονιστικες αποψεις που ευτυχως σβηνουν σιγα σιγα , οι τελευταιοι των μοικανων που ειχατε ολοι πανω απο το γραφειο την εικονα του ταδε αγιου και απο κατω "μα κοιταξτε , δως τα και αλλα λιγα γτ δεν βγαινω καταλαβαινετε". Ποτε καμια γενια δεν ζητησε την γνωμη σου , ουτε μας νοιαζει αν ντρεπεσαι ή λυπασαι. Εκ των υστερων , ολοι ηθικολογοι γινατε. Φιλοσοφοι του καναπε. Μονοι μας φτασαμε μεχρι εδω , μονοι μας θα παμε και παρακατω. Γεια σας.

Ο Δημήτρης μπορεί να πεί

υπερήφανα στα παιδιά του ότι όταν βγήκαν τα μνημόνια αυτός τα πολέμαγε, όπως και ο Βύρωνας ο Πολύδωρας και ο Πάνος ο Καμμένος, και έσωσαν μαζί και οι τρείς την τιμή της Δεξιάς. Ας ελπίσουμε ότι ένας από τους 3 τους θα είναι ο επόμενος υπερκομμάτικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας (το 2020 ή το 2025) για να σκάσουν από το κακό τους οι Ναινέκοι!

Ανδρέας

Παρακαλώ να δημοσιεύσετε το προηγούμενο σχόλιο που έστειλα και το πρωί

Ανδρέας

Ο κύριος Παξινός κατά καιρούς εμφανίζεται στο ΠΘ και παίρνει θέση για διάφορα ζητήματα σχολιάζοντας αφ’ υψηλού τους πάντες και τα πάντα. Για τους μη γνωρίζοντες, όμως, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι οι θητείες του στο τιμόνι του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών επ’ουδενί δεν δικαιολογούν αυτού του είδους το «βήμα» που του έχει παραχωρηθεί. Επομένως, αυτή η προφανέστατα σχιζοφρενικού τύπου βολική αποστασιοποίησή του από το παρελθόν του μπορεί να ευχαριστεί τον ίδιο και να ξεγελά αυτούς που δεν τον γνωρίζουν, κυρίως τους μη δικηγόρους. Είναι βέβαιο ότι εάν οι υπεύθυνοι του ΠΘ γνώριζαν καλύτερα, δεν θα του παραχωρούσαν τη δυνατότητα να προβαίνει κατά καιρούς σε αυτού του τύπου σχολιασμό των πάντων και επί παντός επιστητού που, πράγματι, δημιουργεί τουλάχιστον μειδίαμα σε εμάς που τον γνωρίζουμε καλά...

Οι λόγοι της κατάντιας

Ο πιο βασικός λόγος της κατάντιας της πολιτικής ζωής φαίνεται να είναι η απουσία ουσιαστικού ελέγχου από την τέταρτη εξουσία. Περιορίζεται (κατά 99%) σε πανεύκολο λαϊκιστικό και παραπολιτικό κουτσομπολιό. Λείπουν οι επιστημονικά καταρτισμένοι ειδικοί δημοσιογράφοι (π.χ. επί οικονομικών θεμάτων ή επί διεθνών σχέσεων) ή δεν τους δίνεται βήμα. Και έτσι οι γυμνοί από γνώσεις τηλεοπτικοί (τάχα δημοσιογραφικοί) αστέρες, με μόνη ενημέρωση τα παραπολιτικά, δεν μπορούν να αρθρώσουν τίποτα το ουσιαστικό.

τζιζζζ

μπραβο πολυ ομορφο το αρθρο σας.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία