LIVE

Κορωνοϊός

danikas_dimitris

Οι εκλεκτοί

Δημήτρης Δανίκας

Η πανωλεθρία του «Ολυμπιακού» μάθημα ζωής για όλους και για όλα.

Στο Λονδίνο, στο γήπεδο «Emirates» δεν είχε να χάσει τίποτα. Δαυίδ η ομάδα του Πειραιά. Γολιάθ η ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ. Επειδή οι κόκκινοι δεν είχαν να χάσουν τίποτα, γι αυτό μπήκαν στο γήπεδο φουριόζοι και αποφασισμένοι να «φάνε» σίδερα! Και γι αυτό ο Γολιάθ κατατροπώθηκε από τον Δαυίδ!

Το αντίθετο στην προχτεσινή αναμέτρηση στο «Καραισκάκης». Ο «Ολυμπιακός» αν έχανε θα έχανε την πρόκριση στους 16. Επομένως είχε να χάσει το maximum. Επομένως φοβήθηκε. Επομένως οι παίκτες του έτρεμαν μπας και κάνουν λάθος. Και επομένως δεν ρίσκαρε. Και φυσικό ήταν να υποστεί πανωλεθρία. Τόσο απλά!

Ατρωτος αυτός που δεν έχει να χάσει τίποτα. Ανασφαλής και αγχωμένος αυτός που έχει να χάσει κάτι. Την περιουσία του, τα λεφτά του, την δουλειά του, την ασφάλειά του, την γυναίκα του, το οτιδήποτε!

Γι αυτό η επικών διαστάσεων κρίση, δεν λειτούργησε σαν εφαλτήριο ανάτασης, αντίστασης και αγωνιστικής επέλασης. Η απώλεια προκαλεί φόβο. Ο φόβος άγχος. Το άγχος προκαλεί αστάθεια στην ψυχολογία. Η αστάθεια αδυνατίζει τον εσωτερικό οργανισμό. Καταστρέφει τις εσωτερικές άμυνες. Αποσταθετοποιεί την ψυχολογία. Μικραίνει το «μπόι» του πάσχοντος οργανισμού!

Ολα σου φαίνονται βουνό. Ολα Γολγοθάς. Ολα μαρτύριο. Ετσι δημιουργείται ο εσωτερικός τρόμος. Ετσι αδυνατισμένος, ανήμπορος, ταλαιπωρημένος, αγχωμένος, φοβισμένος μοιάζεις να προκαλείς την μοίρα σου. Την προσωπική καταστροφή σου. Το τέλος σου!

Πως λοιπόν ο ανίσχυρος να τολμήσει να σηκώσει το ανάστημα του; Από που θα βρει τα κουράγια να βροντοφωνάξει ένα Οχι; Οταν χάνεις κάθε ίχνος αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού, όταν πιστεύεις ότι είσαι ένα κουρέλι, ένα τίποτα, ένας άχρηστος, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, αυθυποβάλλεσαι και στο τέλος πράγματι καταλήγεις ένα τίποτα. Καταλήγεις στα σκουπίδια της ιστορίας!

Αυτό το ηλεκτροσόκ της κοινωνίας. Αυτό είναι και το εργαλείο του συστήματος. Εργαλείο και μηχανισμός για την παράλυση κάθε ζωντανού κύτταρου. Γιατί καθένας εξ ημών και υμών εξαρτημένος από προιόντα και πάσης φύσεως ιδιοκτησίες. Γιατί είμαστε εθισμένοι στην ιδιοκτησία. Γιατί ο εθισμός στην ιδιοκτησία καταλήγει στην εξάρτηση. Και η εξάρτηση στην αλλοτριώση της προσωπικότητάς μας!

Ετσι το άτομο γίνεται «πράγμα». Κάτι σαν νούμερο, αντικείμενο. Μια βίδα. Κι έτσι με τον παραμικρό τρυγμό κρίσης, αποσταθεροποιείται ο οργανισμός μας

Με απλά λόγια, ισχυρός είναι εκείνος ο προνομιούχος που δεν έχει σχεδόν τίποτα, Ο απεξαρτημένος. Ο φιλοσοφημένος. Αυτός που δεν έχει να χάσει τίποτα. Στο τέλος της ημέρας και στο φινάλε της παρτίδας, αυτός ο κερδισμένος. Αυτός ο εκλεκτός!
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Best of Network

ΣΧΟΛΙΑ (8)

Γιώργος

Το ότι η ιδιοκτησία προκαλεί ανασφάλειες δεν σημαίνει ότι θα την καταργήσουμε κι' όλας. Πρέπει να καταργηθούν αυτοί που θέλουν να μας την καταργήσουν σώνει και καλά. Οχι να πάμε στο άλλο άκρο που λέει "πονάει μάτι βγάζει μάτι".Και μιλάμε για ιδιοκτησία που αποκτήθηκε με κόπο.

Δεξιος

Βλεπω, εκθειαζεις την απωτατη προϋποθεση για το "ζεν", την εκμηδενιση καθε επιθυμιας (γιατι απο εκει προερχεται και η ιδιοκτησια), ή του χριστιανικου ασκητισμου, αν προτιμας (που ξερω οτι δεν, αλλα να σε προβοκαρω και λιγο), οπου ο ασκητης ζει με ελαχιστα, με την προσευχη και με τη χαρη του Θεου. ΟΜΩς, ΧΩΡΙς ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΗΤΡΟ (και η ιδιοκτησια ειναι ισχυροτατο κινητρο, οπως η ισχυς και οι γυναικες-για τους περισσοτερους απο εμας), Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ και οι ανθρωποι θα χωριζονταν αντι σε πλουσιους και λιγοτερο πλουσιους (γιατι ετσι ειναι ακομα στη χωρα μας, ετσι τα καταφερε η κακη δεξια, ενω αλλου ειναι πλουσιοι και φτωχοι), σε λιγους, γεροντες απαθεις,σοφους και πενητες και πολλους εξαθλιωμενους και ταλαιπωρημενους στο κυνηγι της καθημερινης επιβιωσης, σε εναν πολιτισμο νεολιθικου επιπεδου. Ας αφησουμε, λοιπον,κατα μερος, τις σοφιστειες: Αυτος που δεν εχει να χασει τιποτε, ας μην ξεχναμε ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ! (οποτε, δυστυχης ετσι κι αλλιως, εκτος αν ειναι σε κατασταση ζεν η ασκητης).

Να το ξεδιαλύνουμε λίγο αυτό...

Ο Ένγκελς, αγαπητέ κύριε Δανικά, ήταν βιομήχανος. Είχε να χάσει τεράστια περιουσία. Την έκανε ευχαρίστως πέρα και πρόδωσε την τάξη του. Γιατί συνειδητοποίησε το ανούσιο του θέματος που αναφέρατε. Την εξάρτηση που προκαλεί η ιδιοκτησία. Όχι στην υλική ζωή του ανθρώπου αλλά στην συνείδησή του. Την τάξη του την πρόδωσε και αφιέρωσε την ζωή του στην αφύπνιση της εργατικής συνείδησης, όταν και ο ίδιος μελέτησε επισταμένα και πέραν κάθε ιδεαλιστικής προσέγγισης, την καπιταλιστική οικονομική πραγματικότητα, το ανώτατο στάδιο της ατομικής ιδιοκτησίας που έγινε ατομική ιδιοκτησία των μέσων εργασίας της κοινωνίας συνολικά. Είδε ότι εκεί που πριν υπήρχαν ατομικά εργαλεία και ατομικά μέσα παραγωγής και άρα ατομική παραγωγή του συνολικού κοινωνικού προϊόντος, αυτό εξελίχθηκε σε ατομική ιδιοκτησία των εργαλείων και μέσων παραγωγής που μόνο μεγάλες ομάδες μπορούσαν να τα βάλουν σε κίνηση. Κοινώς, ατομική ιδιοκτησία των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής. Όπου η μηχανή αντικαθιστά την τσάπα, η τσάπα είναι οικονομικά ασύμφορη και ενεργοβόρα και χρονοβόρα για την παραγωγή, άρα αναπόφευκτα η ατομική ιδιοκτησία των ατομικά κοινούμενων μέσων παραγωγής είναι καταδικασμένη σε μαρασμό από τον ανταγωνισμό των κοινωνικά κινούμενων μέσων παραγωγής. Αυτού του είδους η συνείδηση, αποτελείται από επιστημονική γνώση. Στην κοινωνία που προβάλλει θολά την ατομική ιδιοκτησία ως κάτι το αναπόφευκτο, χωρίς να ξεδιαλύνει ότι καλό είναι να κατέχει κανείς ατομικά κατά την διάρκεια της ζωής του ΜΟΝΟ τα ολοένα αυξανόμενα και αναπτυσσόμενα αγαθά και προϊόντα για την διαβίωσή του (σπίτι σύγχρονο και άνετο σύμφωνα με τις ανάγκες του, τρόφιμα, ρουχισμό, τεχνολογικά προϊόντα) και ΟΧΙ τα κοινωνικά μέσα παραγωγής (εργοστάσια, ενεργειακές δομές, μέσα μαζικής μεταφοράς, δρόμους, γαίες, κλπ.), συμβαίνει αυτή η συνειδησιακή στρέβλωση... να θεωρείς καλό κάθε είδους ιδιοκτησία, ακόμα και αν αυτή εξωθεί την συντριπτική πλειοψηφία του λαού στην εξαθλίωση, όπως κάνει η καπιταλιστική ιδιοκτησία των κοινωνικών μέσων παραγωγής. Δεν είναι κακό να κατέχεις υλικά αγαθά και πλούτο, είναι αναγκαίο αυτό για τον κάθε άνθρωπο. Κακό είναι να κατέχεις ΤΑ ΜΕΣΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, γιατί έτσι καταδικάζεις αυτούς που τους στερείς την εργασία, σε φτώχια κι εξαθλίωση. Καταδικάζεις τους ανθρώπους, λόγω των νόμων (νόμος είναι μια καθορισμένη και αναπόφευκτη σχέση, που απορρέει από την φύση του αντικειμένου) που προκύπτουν από αυτήν την ιδιαίτερη κίνηση, την ατομική ιδιοκτησία των κοινωνικών μέσων!

Δεξιος

Ενδιαφερουσα αποψη αλλα εαν τα εχεις δημιουργησει αυτα τα μεσα παραγωγης (πχ ενα εργοστασιο αυτοκινητων) δεν θα πρεπει λογικα να σου ανηκουν? Γιατι αλλιως, γιατι να ζοριστεις να τα δημιουργησεις? Ασε καλυτερα, να μην υπαρχουν (γιατι, μη μου πεις οτι θα τα δημιουργησει το κομμουνιστικο κρατος, θα γελασω πικρα, βλεπε ΕΣΣΔκαι Β. Κορεα). Μα τοτε θα προοδευουν οι διπλανες κοινωνιες που δεχονται τον καπιταλισμο και η δικη σου κοινωνια εδω θα δυστυχει. Τα εχουμε δει αυτα και ειναι αδιαμφισβητητα στην πραξη. Ωραιο να κανεις τον ιδεαλιστη που τα μοιραζει ολα στο λαο με την προσπαθεια, τα ονειρα, τον αγωνα, τα ρισκα, την οργανωση, την ικανοτητα, το εργο ζωης των δημιουργικων ανθρωπων, ομως απλα αυτοι ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ σε μια κοινωνια τετοια που λες. Θα πανε αλλου, δε σφαξανε να μεινουνε εδω να τους ταλαιπωρουνε οι θεωριες σου. Ο ενγκελς μαλλον ητανε περιπτωσαρα. Αναρωτιεμαι αν την εφτιαξε ο ιδιος τη βιομηχανια του ή αν τη βρηκε ετοιμη.

Μπρυυυτ

Ολα σωστα αλλα αυτος ο εκλεκτος ειναι και ο παριας της κοινωνιας, εκτος εαν εχει με καποιο τροπο εξασφαλισει την οικονομικη του επιβιωση και κατα συνεπεια το παγιο αξιοπρεπειας και τον ελαχιστο σεβασμο μεταξυ των ανθρωπων. Οσο αφορα την πολιτικη - γιατι διαβαζεται και πολιτικα το αρθρο σας - αυτος τον εκλεκτο ουδεις, ουδεποτε αντιπροσωπευσε κοινοβουλευτικα. Ειναι ευκολο να το αποδειξει καποιος αυτο, αρκει η παρατηρηση της προεκλογικης παροχολογιας των κομματων. Εν κατακλειδι περιγραφετε στο αρθρο σας εν συντομια το λογο που γιναν ολες αυτες οι κωλοτουμπες τα τελευταια χρονια. Και φυσικα αναφερομαι σε Ζαππειο 1 και 2 και Θεσσαλονικη. Διοτι οταν ηρθαν στην εξουσια κατανοησαν ολοι οτι ειχαν περισσοτερα να χασουν. Η εκλογικη τους πελατεια βεβαια δυσκολα πειθεται, αλλα αυτο ειναι το κυριο εργο της παρουσας κυβερνησης. Οσο για τους εκλεκτους, αυτοι μαλλον απεχουν.

Ετσι μας λέγανε..

Οτι δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε, γιατί να μην πάμε στη δραχμή;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία