podimata

Ο επικίνδυνος Ντόναλντ Τραμπ

Άννυ Ποδηματά

Ο προστατευτισμός είναι ο τελευταίος στη σειρά! Χωρίς να είναι κάτι το καινούριο, μπήκε δυναμικά στο προσκήνιο με την επικίνδυνη -αλλά όχι και τόσο αιφνιδιαστική- απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να ανακοινώσει την επιβολή δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου στις ΗΠΑ. 

Στο πλαίσιο του δόγματος «America First» και σε συνέχεια σχετικών προεκλογικών του υποσχέσεων, ο Αμερικανός πρόεδρος προχώρησε στην ανακοίνωση της επιβολής εμπορικών δασμών, θέλοντας προφανώς να ικανοποιήσει τους ψηφοφόρους που του χάρισαν τη νίκη στις προεδρικές εκλογές, προερχόμενοι κυρίως από τις αντιμέτωπες με χρόνια κοινωνικά προβλήματα αποβιομηχανοποιημένες πολιτείες των ΗΠΑ. 

Δεν είναι ακόμα σαφές αν ο κ. Τραμπ θα εμείνει μέχρι τέλους στα όσα ανακοίνωσε ή αν θα προχωρήσει σε μερική έστω αναδίπλωση λόγω των οξύτατων αντιδράσεων εντός και εκτός Αμερικής, των προειδοποιήσεων για αντίμετρα από την Ευρώπη και άλλα σημεία του πλανήτη και των μεγάλων κινδύνων για την παγκόσμια οικονομία από έναν γενικευμένο εμπορικό πόλεμο.

Το άκρως εντυπωσιακό ωστόσο είναι ότι λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωσή του ο Αμερικανός πρόεδρος υπέστη βαριά εκλογική ήττα στις ειδικές εκλογές που έγιναν στην Πολιτεία της Πενσιλβάνια για την πλήρωση μιας θέσης στο Κογκρέσο. Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων ηττήθηκε από τον Δημοκρατικό υποψήφιο Κόνορ Λαμπ, σε μια μάχη υψηλού συμβολισμού και μεγάλης πολιτικής σημασίας (ενόψει και των ενδιάμεσων εκλογών του προσεχούς Νοεμβρίου), καθώς στις προεδρικές εκλογές του 2016 ο κ. Τραμπ είχε κυριολεκτικά θριαμβεύσει εκεί, κερδίζοντας με 20% διαφορά την υποψήφια των Δημοκρατικών, σε μια χειμαζόμενη από την αποβιομηχάνιση αμερικανική πολιτεία. 

Οι πρώην αλλά και οι νυν εργαζόμενοι στη βιομηχανία (blue-collarworkers) που είχαν μαζικά συνταχθεί με τον κ. Τραμπ στις εκλογές του 2016, του γύρισαν αυτή τη φορά εξίσου μαζικά την πλάτη, παρά τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις του για την επιβολή εμπορικών δασμών προκειμένου να προστατευτούν «οι θέσεις εργασίας και γενικότερα η αμερικανική βαριά βιομηχανία». Παρότι είναι ακόμα νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, το αποτέλεσμα των εκλογών στην Πενσιλβάνια προσφέρει τροφή για προβληματισμό, γιατί δείχνει ότι οι κυρίαρχοι «-ισμοί» της νέας εποχής -προστατευτισμός, αντισυστημισμός, νεοεθνικισμός, λαϊκισμός κ.λπ.- έχουν κοντά ποδάρια. 

Οποιος απευθύνεται στο θυμικό αντί της λογικής, υποθάλποντας και αξιοποιώντας εκλογικά συναισθήματα οργής, αγανάκτησης, φόβου και ανασφάλειας, κρίνεται στο τέλος από τους ίδιους ψηφοφόρους αμείλικτα. Το θυμικό διαμορφώνει ευκαιριακά απρόβλεπτες πλειοψηφίες, αλλά από τη φύση του παραμένει εξαιρετικά ευμετάβλητο. Εύκολα κερδίζεται και εξίσου εύκολα χάνεται. 

Θα ήταν ασφαλώς αστείο να ισχυριστεί κανείς ότι η (μεμονωμένη) εκλογική αναμέτρηση στην Πενσιλβάνια αποτελεί ρωγμή στο κύμα του αντισυστημισμού και του νεοεθνικισμού που σαρώνει ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Οι πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία καταδεικνύουν ότι ο δρόμος είναι μακρύς και με αβέβαιη κατάληξη. 

Αλλωστε τα φαινόμενα αυτά γεννιούνται και τροφοδοτούνται από πραγματικά προβλήματα και αδιέξοδα, στα οποία η «παραδοσιακή» πολιτική τάξη, εμφορούμενη από αγκυλώσεις παλαιότερων και συχνά ξεπερασμένων «-ισμών», δεν είναι σε θέση να δώσει πειστικές απαντήσεις, παρατείνοντας και διευρύνοντας το χάσμα επικοινωνίας μεταξύ κοινωνίας - πολιτών και θεσμών εκπροσώπησης. 

Πέραν των όσων συμβαίνουν στο εσωτερικό των διαφόρων χωρών, ο άνεμος της αμφισβήτησης των θεσμών και της κρίσης εκπροσώπησης κλονίζει συθέμελα και το ίδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο. Και μάλιστα σε μια περίοδο μεγάλων κινδύνων για τους λαούς της Ευρώπης, λόγω αβεβαιότητας για το μέλλον των ευρωατλαντικών σχέσεων σε όλα τα επίπεδα, λόγω αυταρχικής διολίσθησης των καθεστώτων σε χώρες του άμεσου περίγυρου, λόγω δυναμικής εισόδου στο προσκήνιο των αναπτυσσόμενων οικονομιών. 

Παρότι οι κίνδυνοι αυτοί είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον να αντιμετωπιστούν σε επίπεδο εθνικό, το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν θα καταφέρει να πάει μακριά και οι «-ισμοί» της εποχής θα εξακολουθήσουν να έχουν το πάνω χέρι όσο δεν γίνεται αντιληπτό ότι πέρα και πάνω από τα διάφορα σχέδια βαθύτερης ενοποίησης και βελτίωσης της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής είναι επείγουσα ανάγκη να υιοθετηθούν και να εφαρμοστούν συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής που θα καταστήσουν την Ευρώπη ξανά πειστική και ελκυστική για τους πολίτες της. 



ΣΧΟΛΙΑ (7)

Alekos

Φιλελεύθεροι, διεθνιστές,Loatki,αραβικές ανοίξεις,ισλαμικοϊ χειμώνες,, λαθροπρόσφυγες, Ε.Ε,ανοιχτές κοινωνίες κ.τ.λ.....όλα για την "κονόμα" ...Αλλά , αλλιώς τα σχεδιάσανε, αλλιώς θα τους έλθουνε...και θα είναι αυτοί πρώτοι που θα κλάψουν με μαύρο δάκρυ ( εμείς δεν έχουμε και τίποτα να χάσουμε )...Αχ Αννούλα του χιονιά....

diiphovos

οταν ακουω σχόλια απο ανθρώπους που αγνοουν τα στοιχειωδη απο παγκόσμια οικονομια και πολιτική, μου ερχεται να γελασω....ιδιως απο το υφος καρδιναλίων...

MARINA.

Αυτόν τον επικίνδυνο και ακραίο Εθνικιστή Αμερικανό Πρόεδρο Τράμπ,επισκεύτηκαν πρίν από τρείς μήνες περίπου οι δικοί μας προδότες Τσίπρας και Καμμένος.Ανακάλυψαν την Αμερική και μαζί της τον Ντόναλντ Τράμπ.Έναν άνθρωπο ακραίο σε όλες του τις κινήσεις. Απειλεί να τινάξει στον αέρα το Παγκόσμιο εμπόριο με τους τρελλούς φόρους στο χάλυβα. Μην νομίζει ότι η Κίνα που κρατάει Δισεκατομμύρια Δολάρια χρέος των ΗΠΑ θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια.Αγορές χρήματος και Παγκόσμιο Εμπόριο θα πληγούν βαθύτατα.Κυρία Ποδηματά σας εύχομαι καλό Πάσχα με λιγότερο Τράμπ και πολύ λιγότερους οπαδούς του σε χώρες δορυφόρους, όπως οι Τσίπρας,Καμμένος.

Πρός Ποδηματά

Καλά είναι να σκέφτεσαι πρώτα καί μετά νά γράφεις, άν δέν τό πήρες χαμπάρι ή παγκοσμιοποίηση έχει τελειώσει τό πείραμα απέτυχε έτσι απλά.. Τά έθνη κράτη δέν καταργούνται έτσι εύκολα τό DNA είναι πολύ πιό δυνατό από ότι περιμένατε, τό παγκόσμιο χωριό πού θέλατε νά δημιούργησετε γιά νά επιβάλλεται στούς λαούς κάθε λογής κουλτούρα και πιστεύω .. ΔΙΑΛΎΕΤΑΙ.. κατάλαβες Αννούλα Ποδηματά..

ωχ

λογική για να σε κλαίν' οι ρέγγες...και αυτός ο τίτλος θα έπιανε κότσους πρίν από καιρό , την εποχή που οι αποβλακωμένοι πίστευαν ότι ο Ομπάμα ήταν κάτι, τώρα ο κόσμος κατάλαβε και τον τίτλο σου τον έχει προσπεράσει η πραγματικότητα.

Chris

Επειδή είναι και η ημέρα τέτοια. Φαντάζομαι ένα αντίστοιχο άρθρο, αν γινόταν σήμερα η Ελληνική επανάσταση. Θα ονομάζαμε τον Κολοκοτρώνη και τους κάθε λογής Υψηλάντηδες, λαϊκιστές. Θα αναφέραμε, το γεγονός ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία, προσφέρει μια προστασία, που θα τη χάσουμε, αν διεκδικήσουμε ανεξαρτησία. Θα έλεγε το άρθρο, ότι η θέση μας είναι μέσα στην Αυτοκρατορία, ας παλέψουμε για να την κάνουμε καλύτερη και δικαιότερη. Θα έλεγε επίσης, ότι τα έθνη-κράτη έχουν τελειώσει. Και είναι λάθος να προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα έθνος-κράτος στην εποχή των υπερεθνικών συμμαχιών. Ακόμα, δεν έχετε καταλάβει, ότι η παγκοσμιοποίηση απέτυχε. Και απέτυχε διότι, η αγάπη για το έθνος και την κοινότητα, είναι στο DNA του ανθρώπου. Η προέλευση της λέξης έθνος, είναι από το έθος (κοινός τρόπος ζωής). Για το έθνος θα θυσιαστούμε, για την παγκοσμιοποίηση, δεν θυσιάζεται κανείς. Το πολύ πολύ, να ειπωθούν κάποια λογάκια από ελιτιστές των πανεπιστημίων. Που ζούνε μακριά από κάθε κοινωνική πραγματικότητα. Θα γίνουν και κάποιες διαμαρτυρίες από φοιτητάκια που δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα. Και αυτό είναι όλο. Έχετε χάσει το παιχνίδι. Ήρθε η ώρα να σοβαρευτούμε όλοι μας.

Ποιο ευρωπαικο σχεδιο

βρε Αννυ.Ακομη εκει εισαι?Ακομη δεν καταλαβες οτι ο Τραμπ ειναι ο μονος που μπορει να μας σωσει απο Γερμανους και Τουρκους που μας την πεφτουν και οι δυο μαζι?Επικαιροποιηστε την σκεψη σας και τον δημοσιο λογο σας.Εχουν αλλαξει τα πραγματα απο την "αμεριστη' υποστηριξη μας στη Ευρωπαικη πορεια της Τουρκιας.Γραψτε κατι ποιο επικαιρο και με πραγματικο ενδιαφερον.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία