«Δεν υπάρχουν σταθερά ωράρια»: 26χρονη οδηγός φορτηγού αποκαλύπτει τη δύσκολη πραγματικότητα του επαγγέλματος

Μπορεί για πολλούς η ζωή του οδηγού φορτηγού να συνδέεται με την ελευθερία του δρόμου και τα συνεχή ταξίδια, ωστόσο η πραγματικότητα του επαγγέλματος κρύβει αρκετές δυσκολίες που σπάνια γίνονται γνωστές. Η 26χρονη Αντρέα Φερνάντεθ από την Ποντεβέδρα της Ισπανίας αποφάσισε να αφήσει πίσω της την εργασία σε αποθήκη εμπορίας φρούτων και να ακολουθήσει μια εντελώς διαφορετική πορεία, πίσω από το τιμόνι ενός φορτηγού.

Η απόφασή της γεννήθηκε μέσα από την καθημερινή επαφή με τους επαγγελματίες οδηγούς που επισκέπτονταν την αποθήκη για φόρτωση και εκφόρτωση προϊόντων. Η περιέργεια μετατράπηκε σταδιακά σε επαγγελματική επιλογή και σήμερα διασχίζει τους δρόμους της Ισπανίας έχοντας για συντροφιά τον σκύλο της, Μπρούγκαλ.

«Πρέπει να οργανώνεις τα πάντα μόνος σου»
Όπως εξηγεί, ένα από τα μεγαλύτερα χαρακτηριστικά του επαγγέλματος είναι η απουσία σταθερού ωραρίου. Οι ημέρες δεν ακολουθούν πάντα συγκεκριμένο πρόγραμμα και ο οδηγός καλείται να προσαρμόζεται διαρκώς στις ανάγκες των μεταφορών.

«Αν έχω προγραμματισμένη φόρτωση στις 9 το πρωί, πρέπει να υπολογίσω από μόνη μου πότε θα ξεκινήσω, λαμβάνοντας υπόψη κάθε πιθανό απρόοπτο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η κίνηση στους δρόμους, οι καθυστερήσεις σε κέντρα διανομής ή ακόμη και οι πολύωρες αναμονές για φόρτωση και εκφόρτωση μπορούν να ανατρέψουν κάθε σχεδιασμό. Όπως αποκαλύπτει, σε μία περίπτωση χρειάστηκε να περιμένει έως και πέντε ώρες για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Ένα επάγγελμα που αναζητά νέους ανθρώπους
Η ιστορία της αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια περίοδο κατά την οποία ο κλάδος των οδικών μεταφορών αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη επαγγελματιών οδηγών. Στην Ισπανία υπολογίζεται ότι λείπουν δεκάδες χιλιάδες οδηγοί, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας όσων εργάζονται ήδη στον κλάδο πλησιάζει τα 50 έτη.

Η έλλειψη νέων επαγγελματιών αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του τομέα, καθώς οι συνθήκες εργασίας και οι απαιτήσεις της καθημερινότητας αποθαρρύνουν αρκετούς από το να ακολουθήσουν το συγκεκριμένο επάγγελμα.

Η μοναξιά του δρόμου και η θέση των γυναικών
Παρά τη φήμη του μοναχικού επαγγέλματος, η Αντρέα εξηγεί ότι η τεχνολογία έχει αλλάξει σημαντικά την καθημερινότητα των οδηγών. Μέσω τηλεφωνικών κλήσεων και εφαρμογών επικοινωνίας, διατηρεί συνεχή επαφή με συναδέλφους της κατά τη διάρκεια των δρομολογίων.

«Συζητάμε, ανταλλάσσουμε εμπειρίες και πολλές φορές δημιουργούμε τις δικές μας ιστορίες και αστεία στον δρόμο», λέει.

Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να είναι η μειοψηφία στον χώρο των μεταφορών. Ωστόσο, η ίδια δηλώνει ότι δεν έχει αντιμετωπίσει διακρίσεις λόγω φύλου. Αντίθετα, θεωρεί ότι συχνά οι συνάδελφοί της σπεύδουν να βοηθήσουν όταν χρειάζεται υποστήριξη σε κάποια εργασία.

Η ιστορία της 26χρονης αναδεικνύει μια πλευρά του επαγγέλματος που παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη στο ευρύ κοινό, αποκαλύπτοντας ότι πίσω από τα ατελείωτα χιλιόμετρα κρύβονται απαιτητικά ωράρια, συνεχής προγραμματισμός και πολλές ώρες μακριά από το σπίτι.

www.gazzetta.gr