Βασίλης Καΐλας: Θέλω να πω ένα ευχαριστώ στη γυναίκα μου που με ανέχτηκε, η αγάπη της με κράτησε δυνατό

Τη σύζυγό του θέλησε να ευχαριστήσει δημόσια ο Βασίλης Καΐλας για τη στήριξή της, επισημαίνοντας πως η αγάπη της είναι εκείνη που τον κράτησε δυνατό.

Ο ηθοποιός, με αφορμή το νέο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του που παρουσιάστηκε στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα» την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου και μίλησε για την οικογένειά του, για το αποτύπωμα που έχει αφήσει στον ελληνικό κινηματογράφο και για την απόφασή του να απέχει από την υποκριτική τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Όταν ο Βασίλης Καΐλας ρωτήθηκε γιατί σταμάτησε από νωρίς να υποδύεται ρόλους και απομακρύνθηκε από τον χώρο, απάντησε χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω αν είμαι νέος, αλλά αποφάσισα να φύγω, γιατί νομίζω ότι οι παλαιότεροι πρέπει να αφήσουμε έδαφος στους νεότερους να προχωρήσουν παραπέρα το έργο μας. Για εμένα πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μου έπαιξε η οικογένειά μου. Όλα τα άλλα ήταν σε δεύτερη μοίρα. Ακόμα και ο κινηματογράφος», είπε και στη συνέχεια εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς το πρόσωπό της συζύγου του: «Εκείνο που θέλω να πω είναι ένα ευχαριστώ στη γυναίκα μου που με ανέχτηκε. Πάρα πολλές ώρε δουλειάς και η πραγματική αγάπη της με κράτησε γερό και δυνατό».

Δείτε το βίντεο


Όπως εξήγησε, αισθάνεται χορτάτος και γι' αυτό δεν αισθάνεται την ανάγκη να επιστρέψει: «Αποφεύγω να επιστρέψω γιατί είμαι χορτάτος, πρώτον και δεύτερον γιατί δεν συνάδει η εποχή μου με τη σημερινή εποχή. Δεν αναπολώ τίποτα, απλά πέρασα πάρα πολύ καλά. Είχα ανθρώπους οι οποίοι με αγάπησαν πραγματικά, ίσως γιατί ήμουν μικρός, δεν ξέρω. Αλλά όλοι μου στάθηκαν πολύ έντονα δίπλα μου και αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμένα», ανέφερε.

Μιλώντας για την οικογένειά του, ρωτήθηκε εάν εξιστορεί τις ιστορίες του στα παιδιά και στα εγγόνια του: «Θα την ανακαλύψουν μόνοι τους την ιστορία μου και αυτό το ντοκιμαντέρ ίσως είναι κάτι που θα αφήσει πίσω μου  μία μικρή ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο», είπε, ενώ για το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν τα βήματά του στην υποκριτική, ο Βασίλης Καΐλας δήλωσε: «Αν τα εγγόνια που μου έλεγαν ότι θέλουν να ακολουθήσουν τον δρόμο μου, θα τους έλεγα να εξασφαλίσουν πρώτα ένα πιάτο φαΐ και μετά να κάνουν ό,τι θέλουν».

Όσον αφορά στο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, εξομολογήθηκε: «Δεν ξέρω πόσο σπουδαίο είναι για εμένα να βλέπω τη ζωή μου στο πανί, όσο για τον ελληνικό κινηματογράφο και για τους ανθρώπους που δεν είναι πια μαζί μας. Ήταν ουσιαστικό να αφήσω κάτι που να θυμίζει ελληνικό κινηματογράφο, γιατί στις μέρες μας έχει αρχίσει να φθίνει όλη αυτή η ιστορία, γιατί με στενοχωρεί, μπορώ να πω, γιατί είμαι παιδί του ελληνικού κινηματογράφου. Ήμουν πολύ μικρό λιθαράκι σε όλη αυτή την ιστορία, τίποτα παραπάνω. Δεν με ενδιέφερε ποτέ να μπαίνει το όνομά μου στη μαρκίζα. Διεκδικούσα πάντα τα χρήματά μου, μέσω του πατέρα μου, και βέβαια τα ένσιμά μου».

«Ο Λουστράκος ήταν η ταινία που με ανέδειξε και με καθιέρωσε στον κόσμο, αλλά οφείλω να πω ότι ήταν η 15η ταινία μου», ανέφερε στη συνέχεια.

Ο Βασίλης Καΐλας επισήμανε πως επιστρέφοντας στα μέρη όπου έκανε γυρίσματα στο παρελθόν, τον κατέκλυσε η συγκίνηση: «Ένιωσα περίεργα που γύρισα στα σημεία όπου γυρίστηκαν σκηνές από τις ταινίες μου. Γιατί σαν παιδί είχα μόνο εικόνες, δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πράγματα που γινόντουσαν εκείνη την εποχή. Όλες όμως ήταν πολύ δυνατές και μπορώ να πω ότι συγκινήθηκα», είπε.

Ο ηθοποιός εξομολογήθηκε ακόμη πως όταν τον πλησιάζουν θαυμαστές στον δρόμο, νιώθει ντροπή και συνήθως αποχωρεί: «Όταν στον δρόμο με φωνάζουν, ντρέπομαι. Αλήθεια. Παίρνω δρόμο και φεύγω», είπε με χιούμορ.

Τέλος, αναφέρθηκε στα πρόσωπα που θα ήθελε να συναντήσει ξανά εάν είχε την ευκαιρία: «Θα ήθελα να ξαναδώ τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Μάνο Κατράκη, την Έλλη Λαμπέτη, τον Δημήτρη Χορν», ανέφερε.