Γαλλία: Τέλος εποχής για τα τσιγάρα «Ζιτάν» και «Γκολουάζ»
«Καπνούς από τα αυτιά βγάζουν», έξαλλοι από θυμό οι Γάλλοι καπνιστές, αφού η κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ σκέφτεται να τους κόψει μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις τους
Η γαλλική κυβέρνηση μελετά την απαγόρευση της κυκλοφορίας ορισμένων τσιγάρων, όπως είναι τα παραδοσιακά στην χώρα, Ζιτάν και Γκολουάζ, καθώς η Γαλλία καλείται να συμμορφωθεί με ευρωπαϊκή οδηγία, σύμφωνα με την οποία «τα προϊόντα καπνού δεν πρέπει με κανένα τρόπο να συμβάλουν στη προώθηση του καπνίσματος
».
Η κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ σκοπεύει να εισάγει νέο νόμο για την Υγεία βασιζόμενη στην οδηγία της ΕΕ και να απαγορεύσει, εκτός από τα παραπάνω τσιγάρα και τα Lucky Strike και Marlboro Gold, με την αιτιολογία ότι είναι πολύ «cool» τα πακέτα τους.
Τα τσιγάρα Ζιτάν (τσιγγάνικα) και τα Γκολουάζ (γαλατικά) έγιναν συνώνυμα της εθνικής ταυτότητας των Γάλλων από το 1910, που πρωτοκυκλοφόρησαν και υπήρξαν τα αγαπημένα τσιγάρα του Αλμπέρ Καμύ, του Ζαν Πολ Σαρτρ και του Σερζ Γκενσμπούρ, για τον οποίο λέγεται ότι κάπνιζε πέντε πακέτα άφιλτρα Ζιτάν την ημέρα.
Κλείσιμο
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία, οι βιομηχανίες τσιγάρων θα πρέπει να κυκλοφορούν στην αγορά ουδέτερα πακέτα που να μην προωθούν με την εικόνα τους το κάπνισμα και που το 65% της επιφάνειας του πακέτου θα πρέπει να αναγράφει προειδοποιήσεις για την Υγεία.
Οι βιομηχανίες καπνού στην Γαλλία κάνουν λόγο για ασάφειες του νόμου και επικρίνουν την υπουργό Υγείας Marisol Touraine για «εξαιρετικά ευρεία ερμηνεία των οδηγιών της ΕΕ και για αυθαίρετη εφαρμογή τους» ενώ ζητούν επείγουσα συνάντηση με τον πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλς.
Στο «ιστορικό» για την Γαλλία πακέτο των Ζιτάν εικονίζεται μια τσιγγάνα που χορεύει ενώ στο πακέτο των Γκολουάζ υπάρχει το κράνος του Αστερίξ με δύο φτερά.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.