Όλα δείχνουν πως το χέρι του δράστη όπλισε η παθολογική ζήλια που έτρεφε για την 32χρονη σύζυγό του. Αμέσως μετά το έγκλημα, το οποίο έγινε σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, αφού έβαλε τη σορό της μέσα σε σακούλες τις οποίες έκρυψε στο πατάρι, έκανε σαν μην συμβαίνει τίποτα.
Την επόμενη ημέρα, όταν τα δύο του παιδιά τον ρώτησαν πού είναι η μητέρα τους εκείνος τους απάντησε πως έφυγε νωρίτερα για τη δουλειά.
Τα παιδιά μέχρι και σήμερα δεν γνωρίζουν πως η μητέρα τους είναι νεκρή καθώς ο 39χρονος έπαιζε θέατρο και έλεγε ψέματα σε συγγενείς και φίλους για την περίεργη απουσία της συζύγου του.
Η νύφη του δράστη, η οποία παρέλαβε τα παιδιά μετά το σχολείο την προηγούμενη Πέμπτη χωρίς να γνωρίζει το λόγο, μιλά για το δράμα που ζει η οικογένεια και για την «ύποπτη» στάση του 39χρονου την τελευταία εβδομάδα: «Είναι μια πολλή δύσκολη στιγμή γιατί και τα παιδιά δεν ξέρουν τίποτα ακόμα. Εμείς δεν είχαμε καταλάβει τίποτα από όλα αυτά, δεν γνωρίζαμε. Μια εβδομάδα τον ρωτούσαμε εμείς πού είναι (η σύζυγός του) και μας έλεγε ότι έχει φύγει από το σπίτι και δεν ξέρει που βρίσκεται» τονίζει.
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.