Οι ταινίες της εβδομάδας

Σε περιόδους πολέμου, ο κόσμος πήγαινε στο σινεμά για να ξεχαστεί. Μόνο έτσι μπορώ να δώσω κάποιο νόημα σ’ αυτή την κινηματογραφική εβδομάδα. Αφεθείτε στον «Ανθρωπο από ατσάλι» του Ζακ Σνάιντερ ή στο πρίκουελ animation «Μπαμπούλες» ή, ακόμα, και στον ρομαντικο-κωμικό «Γάμο της χρονιάς». Από άλλους πλανήτες.

Ανθρωπος από ατσάλι / Man of Steel

Του Ζακ Σνάιντερ. Με τους: Χένρι Κέιβιλ, Εϊμι Ανταμς, Μάικλ Σάνον, Ράσελ Κρόου, Κέβιν Κόστνερ
Φαντασίας, 2013, ΗΠΑ, 143’.



Ο Σούπερμαν, ξανά. Ο Ζακ Σνάιντερ («300») στη σκηνοθεσία αναλαμβάνει την ιστορία που έχει γράψει ο Κρίστοφερ Νόλαν (τριλογία του «Σκοτεινού ιππότη») και αποτίει έναν ακόμη φόρο τιμής στον ιπτάμενο υπερήρωα, εξερευνώντας από την αρχή τις ρίζες, τους κρυπτονίτες, τις διπλές ταυτότητες και μάχες, τον διχασμό ανάμεσα σε δύο πατρικές φιγούρες και, φυσικά, τη Λόις Λέιν.

Μπαμπούλες Πανεπιστημίου / Monsters University

Του Νταν Σκάνλον. Με τις φωνές των: Μπίλι Κρίσταλ, Τζον Γκούντμαν, Στιβ Μπουσέμι, Ελεν Μίρεν
Κινούμενα σχέδια, 2013, ΗΠΑ, 110’.

Πρίκουελ για τους αγαπημένους «Μπαμπούλες Α.Ε.», το οποίο ανατρέχει στην αρχική γνωριμία των Μάικ και Σάλι, όταν μάθαιναν ακόμα πώς να τρομάζουν τα παιδάκια.

Ο γάμος της χρονιάς / The Big Wedding

Του Τζάστιν Ζάκαμ.
Με τους: Ρόμπερτ ντε Νίρο, Νταϊάν Κίτον, Σούζαν Σάραντον, Αμάντα Σέιφριντ,
Κάθριν Χάιλ
Κωμωδία, 2013, ΗΠΑ, 89’.




Κωμωδία με ατελείωτο καστ για ένα ζευγάρι που παντρεύεται αλλά έχει να αντιμετωπίσει -φυσικά- ένα οικογενειακό χάος. Αυτή τη φορά από την πλευρά του γαμπρού: οι χωρισμένοι, θετοί γονείς του πρέπει να προσποιηθούν πως είναι ακόμα μαζί για χάρη της βιολογικής μητέρας του, η οποία είναι καθολική και δεν αναγνωρίζει το διαζύγιο.

Η δασκάλα του πιάνου / La pianiste

Του Μίχαελ Χάνεκε.
Με τους: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Ανί Ζιραρντό,
Μπενουά Μαζιμέλ
Δραματική, 2001, Αυστρία/Γαλλία/Γερμανία, 131’.





Αν και σε καμία περίπτωση η αγαπημένη μου από τις ταινίες του Χάνεκε, η «Δασκάλα του πιάνου» -ίσως λόγω του βιβλίου της Ελφρίντε Γιέλινεκ στο οποίο βασίζεται- πραγματοποιεί μια ζόρικη μελέτη πάνω στην επιθυμία (σεξουαλική και μη), τους ρόλους (ερωτικούς και μη), τη βία (σωματική και μη) και τη διαταραχή (ψυχολογική και μη). Η Ιζαμπέλ Ιπέρ πρωταγωνιστεί - για όσους αυτό αποτελεί θετική είδηση.

Εϊμι Ανταμς Το νέο κορίτσι του Σούπερμαν Η Εϊμι Ανταμς είναι η καινούρια Λόις Λέιν, ένας ρόλος που σε αυτή, την πιο ρεαλιστική, εκδοχή της ταινίας φαίνεται κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της, αφού τόσο η σταρ στην πραγματική της ζωή όσο και το κινηματογραφικό της alter ego είναι τόσο πολυάσχολες που χρειάζονται έναν σούπερμαν να τις πηγαινοφέρνει Tη χαίρομαι την Εϊμι Ανταμς. Εχει χτίσει μια αξιοθαύμαστη κινηματογραφική καριέρα διατηρώντας μια αναζωογονητική σεμνότητα - ενώ παραμένει αβίαστα χαριτωμένη και χιουμορίστας (αν κρίνει κανείς από τις συμμετοχές της σε κωμωδίες όπως ο «Ελεεινός ιππότης της ασφάλτου» με τον Γουίλ Φέρελ). Προτού φτάσουμε όμως εκεί, η Ανταμς εμφανίζεται αυτή την εβδομάδα στις οθόνες ως Λόις Λέιν στο πλευρό του καινούριου Σούπερμαν, Χένρι Κέιβιλ, στον «Ανθρωπο από ατσάλι». Αρχικά, η επιλογή της στον ρόλο της καπάτσας δημοσιογράφου φάνηκε μάλλον παράδοξη. Η κοκκινομάλλα Ανταμς συνήθως -όχι πάντα όμως- εμφανίζεται σε πιο μαζεμένους ρόλους σπουργιτιού. Αυτός όμως της ήρθε κουτί. Ισως σε αυτό να συνέβαλε και η προσέγγιση του σκηνοθέτη Ζακ Σνάιντερ, ο οποίος ήθελε να κάνει μια ταινία λίγο πιο ρεαλιστική από τις υπόλοιπες. Γι’ αυτό και συμβούλεψε την Ανταμς να μη βάψει καν τα μαλλιά της για να το κάνει πιο αληθοφανές - μια σκληρά εργαζόμενη δημοσιογράφος δεν έχει χρόνο να ασχολείται με τα μαλλιά της. Η ίδια η Ανταμς φαίνεται πως δεν έχει πολύ ελεύθερο χρόνο. Μητέρα ενός τρίχρονου κοριτσιού και με ένα πρόγραμμα που συμπεριλαμβάνει τουλάχιστον έξι προσεχείς συμμετοχές σε ταινίες (ανάμεσά τους και η νέα ταινία του Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ «American Hustle» με τον Μπράντλεϊ Κούπερ και την Τζένιφερ Λόρενς) κι ένα συμβόλαιο με τη Lacoste, η Ανταμς χρειάζεται έναν πραγματικό Σούπερμαν να την πηγαινοφέρνει. Για κάποια όμως με τόση πολλή ζήτηση, η Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία έχει συγκεντρώσει τέσσερις υποψηφιότητες Οσκαρ («Μια ξένη ανάμεσά μας», «Αμφιβολία», «The Fighter», «The Master») και εμπορικές επιτυχίες όπως το «Julie & Julia» σε μια καριέρα 14 χρόνων, δεν νιώθει καθόλου… σταρ. Λίγα μόλις χρόνια μετά το ξεκίνημα της καριέρας της, εμφανίστηκε πλάι στον Λεονάρντο ντι Κάπριο στο «Πιάσε με αν μπορείς» (2002), αλλά παρόλο που είχε ήδη δεχτεί την υποψηφιότητα για Οσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου για το «Μια ξένη ανάμεσά μας» (2005), η πραγματική ευκαιρία ήρθε με την -έκπληξη από το πουθενά- «Μαγεμένη» (2007), την απρόσμενα ψυχαγωγική ταινία της Ντίσνεϊ για μια πριγκιποπούλα που σκάει στους δρόμους της Νέας Υόρκης και μάχεται για το καλό του βασιλείου της. Το παιχνίδι της διασημότητας της είχε πέσει δύσκολο στην αρχή - και συνεχίζει να της μοιάζει παράξενο. «Κόμπλαρα», έχει πει για τα πρώτα χρόνια της φήμης. «Ημουν χαμένη, μπερδεμένη. Δεν έχω γίνει ανασφαλής επειδή είμαι ηθοποιός. Ημουν ανασφαλής πολύ καιρό προτού δηλώσω ηθοποιός». Ακόμα και σήμερα, δηλώνει ότι μερικές φορές, όταν είναι στο κόκκινο χαλί, νιώθει ότι παίζει τον ρόλο της «κινηματογραφικής ηθοποιού», κάτι που της είναι ξένο. Μια φορά μάλιστα που είχε πάει στα Οσκαρ έπαθε υπαρξιακή κρίση γιατί καθόταν ανάμεσα στον Σον Πεν και τη Μέριλ Στριπ! Αν έτσι όμως συντηρεί τη δουλειά της, ας είναι. Διότι η Ανταμς έχει προσφέρει, ανάμεσα σε πολλά άλλα, δύο εξαιρετικές εμφανίσεις, στο «The Fighter» και το «The Master», όπου τσαλάκωσε για τα καλά την εικόνα του καλού κοριτσιού - στην πρώτη πιο τρανταχτά, στη δεύτερη πιο υπόγεια και τρομακτικά. Γι’ αυτό και τίποτα δεν πρέπει να μας εκπλήσσει πια για την Εϊμι Ανταμς, ούτε ο υπέρτατος κόντρα ρόλος στη νέα της ταινία «Janis Joplin: Get It While You Can», όπου θα αναβιώσει μια μέρα της ζωής της γνωστής τραγουδίστριας. Με ή χωρίς Mercedes Benz.