Ο υπουργός Εξωτερικών μίας χώρας – και κυρίως των ΗΠΑ - θα πρέπει να είναι άριστος διπλωμάτης, σωστά; Εάν απαντήσατε θετικά στην παραπάνω ερώτηση, λυπάμαι... χάσατε.
Ο Ρεξ Τίλερσον, ο νέος ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, δεν διαθέτει, φαινομενικά, διπλωματικές περγαμηνές, έχει, όμως, πληθώρα προσόντων τα οποία είναι πολύ πιθανό να αποδειχθούν πολύ πιο σημαντικά από το να ξέρει να είναι... ευγενικός και ευέλικτος. Η θητεία και τα κατορθώματά του στην Exxon Mobil είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακά. Ο άνθρωπος που κατόρθωσε να νικήσει την οικογένεια Ροκφέλερ και να παραμείνει διευθύνων σύμβουλος αλλά και πρόεδρος της Exxon, μάλλον δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος για κανέναν.
Γεννημένος στις 23 Μαρτίου του 1952, στο Τέξας, ξεκίνησε την καριέρα του στην Exxon το 1975, πέρασε από πληθώρα διοικητικών και όχι μόνο θέσεων και το 2006 εξελέγη πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας. Το 2008 η οικογένεια Ροκφέλερ ζήτησε επιτακτικά να υπάρξει διάσπαση της θέσης και επίσης η εταιρεία να αλλάξει πολιτική και να αρχίσει να επενδύει μεγαλύτερα ποσά σε εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Όμως βρήκε μπροστά της τον Τεξανό που την νίκησε κατά κράτος. Διατήρησε τους τίτλους του, ενώ ο όμιλος δεν άλλαξε άρδην την επενδυτική του στρατηγική.
Θεωρείται αγαπημένος φίλος του Βλαντιμίρ Πούτιν –προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις εντός και εκτός ΗΠΑ, για αυτό-, έχοντας, το 2013, τιμηθεί με το μετάλλιο «Order of Friendship» από τον Ρώσο πρόεδρο, ως επισφράγισμα της «πίστης» της Exxon στη ρωσική ενεργειακή βιομηχανία, αλλά και για το ότι τάχθηκε ανοιχτά κατά της επιβολής κυρώσεων ενάντια στη Μόσχα.
Τα περισσότερα διεθνή ΜΜΕ δεν υποδέχθηκαν με τις καλύτερες των προθέσεων τον διορισμό του ως επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας. Φωτεινή εξαίρεση το «Forbes» -με τον Τίλερσον να φιγουράρει αρκετές χρονιές στη λίστα του περιοδικού με τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του κόσμου – το οποίο δεν δίστασε να δημοσιεύσει άρθρο γνώμης στο οποίο καταγράφονται οι λόγοι για τους οποίους ο νέος ΥΠΕΞ θα επιτύχει στον ρόλο που ανέλαβε.
Διαβάστε περισσότερα στο
www.newmoney.gr
