Από τους Ρεκόμπα- Εστογιανόφ και τα χρυσά συμβόλαια του Τσακίρη, στην απόλυτη διάλυση με τις μη αδειοδοτήσεις και την φετινή αναγέννηση. Αυτή είναι η πορεία του Πανιωνίου τα τελευταία 5 χρόνια και το Gazzetta Journal Weekend την παρουσιάζει.
Ο Πανιώνιος είναι σαν ένα μυστήριο τρένο. Κάτι ανάμεσα σε μικρή ομάδα και τεράστιος σύλλογος. Η μπίλια κάθεται οπουδήποτε στο ενδιάμεσο, με χαοτικό τρόπο, με εναλλαγές σαν σε τραινάκι λούνα παρκ. Ανεξάντλητα αποθέματα ανθρώπων που αγαπάνε τον σύλλογο και μπαίνουν καμικάζι να σώσουν τα άσωτα και τα καταφέρνουν. Αλλά και με αυτοκαταστροφικές τάσεις όταν τσουλάνε τα πράγματα.
Με συναίσθηση πραγματικότητας και μεγαλοϊδεατισμό αλλά και αρκετές διοικητικές ντροπές. Ο Πανιώνιος κατάφερε να επιβιώσει από την εποχή Κοσκωτά-Μοβσεσιάν, να σηκώσει κεφάλι παρά την απώλεια 6 ποδοσφαιριστών που είχαν μείνει ελεύθεροι (εποχή Ερμείδη), να ζήσει την απόλυτη φτώχεια με τις απεργίες παικτών (εποχή Δήμου Ν.Σμύρνης), να επιστρέψει ακόμα πιο δυνατός μετά τους δύο υποβιβασμούς στην Β' Εθνική, αλλά και να ζήσει την απόλυτη ξεφτίλα στον βωμό των χρεών να μετονομαστεί σε «Νέος Πανιώνιος».
Στο Vione Paros, υπό την διαχείρηση της SWOT Hospitality, η φιλοξενία, η γαστρονομία και η θέα στο Αιγαίο συνθέτουν μια πρόταση διαμονής που αποτυπώνει τον σύγχρονο χαρακτήρα του νησιού.
Σήμερα, οι επιχειρήσεις δεν αναζητούν απλώς θεωρητικές γνώσεις, αλλά ανθρώπους που μπορούν να ενταχθούν άμεσα στην παραγωγή, να χειριστούν σύγχρονες τεχνολογίες και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός περιβάλλοντος που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς