Μεταθανάτια χάρη στη Ρουθ Έλις 71 χρόνια μετά τον απαγχονισμό της, ο Βασιλιάς Κάρολος αναγνώρισε μια «βαθιά αδικία»

Περισσότερα από 70 χρόνια μετά τον απαγχονισμό της, η Ρουθ Έλις, η τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, πρόκειται να λάβει μεταθανάτια χάρη. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Ντέιβιντ Λάμι, ενημέρωσε τη Βουλή των Κοινοτήτων ότι ο Βασιλιάς Κάρολος έκανε δεκτή την εισήγηση της κυβέρνησης για τη χορήγηση χάρης υπό όρους, αναγνωρίζοντας μια βαθιά αδικία σε αυτή την εξαιρετική περίπτωση.

Η απόφαση αυτή δεν αμφισβητεί την ενοχή της Έλις για τον φόνο του εραστή της, Ντέιβιντ Μπλέικλι, αλλά αντικαθιστά αναδρομικά τη θανατική ποινή με ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Η Έλις, η οποία εργαζόταν ως υποδοχή σε νυχτερινό κέντρο, εκτελέστηκε στις 13 Ιουλίου 1955 γιατί πυροβόλησε και σκότωσε τον Μπλέικλι έξω από μια παμπ του Λονδίνου. Έλις και Μπλέικλι είχαν μια θυελλώδη σχέση γεμάτη απιστίες, βία αλλά και έναν ξυλοδαρμό που της προκάλεσε αποβολή.

Στη δίκη της, ο δικαστής είχε ζητήσει από τους ενόρκους να αγνοήσουν την κακοποίηση ως μέσο υπεράσπισης και αυτό αρκούσε για να βγάλουν την καταδικαστική απόφαση σε θάνατο μέσα σε μόλις 20 λεπτά.

Τα εγγόνια της, που πάλεψαν χρόνια για τη δικαίωσή της, τόνισαν ότι η χάρη δεν αναιρεί το παρελθόν ούτε σβήνει το τραύμα που σημάδεψε δύο γενιές, αλλά αποτελεί μια επίσημη παραδοχή ότι το δικαστικό σύστημα απέτυχε.

«Κουβαλήσαμε μια ντροπή που δεν ήταν ποτέ δική μας»

Η Λόρα Ένστον, εγγονή της Έλις, δήλωσε, σύμφωνα με την Daily Mail: «Αυτή η χάρη δεν αναιρεί όσα συνέβησαν πριν από 71 χρόνια. Δεν αποκαθιστά τις ζωές που καταστράφηκαν, τα παιδιά που έμειναν πίσω, τα χρόνια που χάθηκαν. Λέει όμως, επίσημα και οριστικά, ότι η Ρουθ δεν έπρεπε να είχε εκτελεστεί, ότι το δικαστικό σύστημα απέτυχε. Αυτή η αναγνώριση έχει βαθιά σημασία για την οικογένειά μας. Η Ρουθ ήταν θύμα συνεχούς και βάναυσης κακοποίησης. Τα παιδιά της, η μητέρα μας και ο θείος μας, δεν συνήλθαν ποτέ. Ο θείος μου αυτοκτόνησε. Το τραύμα της μητέρας μου την κατέστησε ανίκανη να γίνει ο γονέας που χρειαζόμασταν. Η σκιά της εκτέλεσης της Ρουθ έπεσε πάνω σε δύο γενιές. Κουβαλήσαμε μια ντροπή που δεν ήταν ποτέ δική μας για να την υποστούμε».

Τα στοιχεία που θα ελάφραιναν την κατηγορία σήμερα

Τα εγγόνια είχαν καταθέσει αίτηση πέρυσι στον υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Λάμι, ζητώντας χάρη υπό όρους, με το σκεπτικό ότι η ίδια υπήρξε θύμα ενδοοικογενειακής κακοποίησης.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης σημείωσε ότι η ευθύνη της Έλις διαμορφώθηκε από αυτό το καθεστώς ενδοοικογενειακής κακοποίησης καθώς και από καταναγκαστική και ελεγκτική συμπεριφοράς που σήμερα εξετάζονται διαφορετικά. Με βάση τη σύγχρονη νομοθεσία, η Έλις θα μπορούσε να επικαλεστεί απώλεια ελέγχου ή μειωμένη καταλογισιμότητα, στοιχεία που θα μετέτρεπαν την κατηγορία σε ανθρωποκτονία από αμέλεια, αποτρέποντας την εκτέλεσή της.

«Η ευθύνη της διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από την ενδοοικογενειακή κακοποίηση, το τραύμα και τις περιστάσεις που δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ σωστά στη δίκη της» αναφέρει πηγή του Υπουργείου.

Σε αντίθεση με τις δικαστικές εφέσεις, οι απονομές χάρης μπορούν να λάβουν υπόψη ευρύτερους παράγοντες, όπως οι κοινωνικές εξελίξεις, που ενδέχεται να καταστήσουν μια καταδίκη ή την ποινή που προέκυψε από αυτήν, ακατάλληλη ή άδικη.

Αναγνωρίζεται μια βαθιά αδικία

Σήμερα, ο κ. Λάμι δήλωσε στη Βουλή: «Έχω την τιμή να ανακοινώσω ότι η Αυτού Μεγαλειότητα ο Βασιλιάς έκανε δεκτή την εισήγησή μας για τη χορήγηση χάρης υπό όρους στη Ρουθ Έλις, την τελευταία γυναίκα που απαγχονίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αν και η χάρη δεν ισχυρίζεται ότι η ίδια ήταν αθώα για τον φόνο του Ντέιβιντ Μπλέικλι, αντικαθιστά τη θανατική ποινή με ποινή ισόβιας κάθειρξης, προκειμένου να αναγνωριστεί μια βαθιά αδικία σε αυτή την εξαιρετική περίπτωση».

Παραδέχθηκε ότι ήθελε να τον σκοτώσει

Η Ρουθ Έλις, η οποία εργαζόταν ως υποδοχή σε νυχτερινό κέντρο, εκτελέστηκε στις 13 Ιουλίου 1955, αφού καταδικάστηκε για τη δολοφονία του εραστή της, Ντέιβιντ Μπλέικλι.

Η Έλις πυροβόλησε και σκότωσε τον Μπλέικλι έξω από την παμπ The Magdala στο Χάμπστεντ του Λονδίνου, μετά από μια θυελλώδη σχέση που περιλάμβανε απιστία και από τις δύο πλευρές, μια διακοπή κύησης και βία, συμπεριλαμβανομένης μιας γροθιάς στο στομάχι κατά τη διάρκεια ενός καυγά που οδήγησε σε αποβολή.

Η βρετανική κοινή γνώμη αμφισβητούσε ήδη τότε αν η θανατική ποινή είχε θέση στην κοινωνία του 20ού αιώνα, και η υπόθεση της Έλις πολιτικοποιήθηκε στη συζήτηση γύρω από τη θανατική ποινή ως μέθοδο τιμωρίας στη σύγχρονη Βρετανία.

Ο δικαστής της δίκης είπε στους ενόρκους να αγνοήσουν ως υπεράσπιση το γεγονός ότι η 26χρονη μητέρα δύο παιδιών είχε υποστεί «κακή μεταχείριση από τον εραστή της».

Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, η Έλις παραδέχτηκε ότι είχε την πρόθεση να σκοτώσει τον Μπλέικλι, και οι ένορκοι χρειάστηκαν μόλις 20 λεπτά για να την κρίνουν ένοχη για φόνο – μια κατηγορία που επέσυρε υποχρεωτικά τη θανατική ποινή.