Ναυάγιο Ζακύνθου: Η σκοτεινή ιστορία πίσω από ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα του πλανήτη

Στις 20 Οκτωβρίου του 1980, στην παραλία του Αγίου Γεωργίου (έτσι λεγόταν το «Ναυάγιο» πριν βρεθεί εκεί το πολυφωτογραφημένο καράβι), βρισκόταν ο νεαρός Διονύσης Ακτύπης και ο πατέρας του, στην ακτή, όπου λίγες ημέρες νωρίτερα είχε προσαράξει το πλοίο «Παναγιώτης» μετά από κυνηγητό με το λιμενικό. Το αμπάρι του ήταν φορτωμένο με μεγάλες ποσότητες λαθραίων τσιγάρων, που συνδέονταν με κυκλώματα της ιταλικής μαφίας.

Ο Διονύσης ήταν δώδεκα χρονών. Ο πατέρας του, ψαράς από γενιά σε γενιά, τον είχε πάρει μαζί του από τα χαράματα για να στήσουν παραγάδια κοντά στους ασβεστολιθικούς βράχους του βορειοδυτικού ακρωτηρίου. Θυμόταν τον ουρανό να είναι ακόμα σκοτεινός, τον αέρα να μυρίζει αλάτι και βροχή, και ξαφνικά, μέσα από τη χαραυγή, να αναδύεται ο σκελετός ενός πλοίου σαν φάντασμα, που τα κύματα τον πλησίαζαν αργά αλλά αναπόφευκτα στην άμμο.

Η ιστορία του «Παναγιώτη» είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν και πολύ πιο μακριά. Το πλοίο, μήκους 48 μέτρων, ναυπηγήθηκε το 1937 στη Σκωτία με το αρχικό όνομα «Saint Bedan». Μετά από πολλές αλλαγές ιδιοκτησίας και ονομάτων, από «Μερόπη» έως «Χάρις», κατέληξε τελικά να ονομάζεται «Παναγιώτης». Ένα γηραιό πλοίο που είχε διαπλεύσει ωκεανούς, διαγράψει πορεία σε δεκάδες λιμάνια και τελικά κατέληξε σε μια ζωή εκτός νόμου, στην υπηρεσία ανθρώπων που έβλεπαν τη θάλασσα ως μια περιπέτεια που οδηγούσε προς το εύκολο κέρδος.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr.