Τούρτες πασχαλινές, καλιτσούνια και μελιτίνια, ανάμεσα στα «θεριά» του Καρπαθίου πελάγους

Είναι κάτι μικρά αρτοποιήματα γεμισμένα με χλωρή μυζήθρα, που μόλις τα δοκιμάσεις σε κυριεύει η λαμπρή αίσθηση της μεγάλης γιορτής, το αστραφτερό λευκό των σοκακιών, η ευωδιά της άνοιξης, το αισθαντικό Θείο Πάθος, το πανηγυρικό άρωμα της ζύμης που ψήνεται, το μελένιο «νόστιμον ήμαρ» πασπαλισμένο με εξωτικές νότες κανέλας. Χωρίς αυτά, η Μεγάλη Εβδομάδα δεν θα είχε ιδιαίτερη γεύση και η προσμονή της απελευθερωτικής Ανάστασης θα ήταν υποτονική. Πάσχα σημαίνει ζυμώματα και Μεγάλη Εβδομάδα μεγάλα φουρνίσματα.

«Χίλια κουλούρια» ήταν ο χαιρετισμός-ευχή της νοικοκυράς που κατέφθανε για να μπει στην ομήγυρη των ζυμωμάτων και των πλασιμάτων των εορταστικών αρτοποιημάτων. «Χίλιοι άγιοι να σου βοηθούν» ήταν η απάντηση-καλωσόρισμα, που έδινε το σύνθημα να σηκωθούν τα μανίκια και να ενταχθούν στη γραμμή παραγωγής, από την οποία ξεχώριζαν οι χρυσοχέρες. Γιατί είναι ταλέντο να «κεντάς» το ζυμάρι, και το ταλέντο δεν δίνεται σε όλους. Ειδικά όταν πλάθεις τα κρητικά γλυκά καλιτσούνια της Λαμπρής όπως η κυρία Νίνα, που είχε την έμπνευση, μόνη αυτή, να μεταποιήσει την παραδοσιακή συνταγή με το δικό της δακτυλικό αποτύπωμα, σαν ζυμαρένια τριανταφυλλάκια γεμισμένα με βουτυράτη μυζήθρα, ζάχαρη και αυγό. Στην Κρήτη, τα καλιτσούνια κάνουν παρέα τις ώρες της γιορτής με τα «λυχναράκια».

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr.