Τα υφαντά της Έφης Σπύρου ταξιδεύουν στο Αγκριτζέντο της Σικελίας

Στο δέκατο πέμπτο βιβλίο των Μεταμορφώσεων του Οβίδιου, ο Πυθαγόρας περιγράφει ένα σύμπαν σε αδιάκοπη ροή: «Bλέπεις πώς οι νύχτες απλώνονται προς την αυγή, και πώς η εκτυφλωτική λάμψη διαδέχεται το σκοτάδι· και ο ουρανός δεν έχει το ίδιο χρώμα όταν όλα τα πλάσματα αναπαύονται μεσ’ στο λήθαργο της νύχτας» (15.186–98). Στη φαντασιακή του σύλληψη, φως και σκοτάδι δεν παρουσιάζονται ως δυνάμεις σε αντιπαράθεση, αλλά ως ένα ρευστό συνεχές, όπου το ένα στοιχείο διαχέεται στο άλλο.

 
Το Luminous Strays, η εμβυθιστική εγκατάσταση της Έφης Σπύρου, δίνει υλική υπόσταση σε αυτή την ιδέα, διερευνώντας ζητήματα ορατότητας και απόκρυψης, ταυτότητας και αποξένωσης, του ενσαρκωμένου και του εφήμερου. Αποτελούμενη από επτά υφαντά, αναρτημένα σε διαφορετικά ύψη μέσα σε έναν σκοτεινό, εκκλησιαστικό χώρο, η εγκατάσταση οδηγεί τον θεατή σε μια εμπειρία μεταμόρφωσης, η οποία ενεργοποιείται μέσα από την αλληλεπίδραση φωτός και σκότους. 

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr