Ο Κώστας Χατζήςμίλησε για τον ρατσισμό που δέχτηκε εξαιτίας της καταγωγής του, αλλά και τα όσα πέρασε όταν ήρθε στην Αθήνα.
Ο τραγουδιστής έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό «Λοιπόν» και αρχικά, δήλωσε: «Στην Αθήνα πέρασα δύσκολα, έβρισκα δουλειά, με παρουσίαζαν σαν ξένο, με κρατούσαν λίγο και μετά με έδιωχναν. Δεν γινόταν να με κρατήσουν για την εφορία, εγώ τότε δεν το ήξερα αυτό».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Ήμουν 20 χρονών, αλλά πίσω δεν ήθελα να γυρίσω. Βρήκα ένα μέρος κάτω από μια σκάλα και κοιμόμουν».
Ο Κώστας Χατζής μίλησε επιπλέον, για τον ορισμό της λέξης «τσιγγάνος» και την καταγωγή του. «Αθίγγανος σημαίνει "ανέγγιχτος" και ετυμηγορείται από το στερητικό -α και το ρήμα "θιγγάνω", δηλαδή "αγγίζω. Είναι από το ρήμα ο άγγιχτος. Από χιλιάδες χρόνια μας λένε Ρομά, όπως τους αραπάδες τους είπαν νέγρους, έγχρωμους. Τώρα τους λένε Αφροαμερικανούς επειδή είναι πιο εύηχη η λέξη. Παρότι κάποιοι χρησιμοποιούν υποτιμητικά αυτή τη λέξη. Θα ήταν αστείο να πω ότι δεν είμαι γύφτος. Το δέχομαι λοιπόν και δεν το παρεξηγώ, όταν με λένε έτσι», σημείωσε.
Κλείνοντας, συμπλήρωσε: «Με κοιτάζετε περίεργα κάθε φορά που λέω "γύφτος". Ωστόσο, μας έμαθε ο Αριστοφάνης πως όταν αυτοσαρκάζεσαι, περνάς τα ωραιότερα μηνύματα. Θέλω να πω πάντως πως αν στην υδρόγειο υπάρχουν δύο τρεις λαοί που ξεχωρίζουν, μέσα σε αυτούς είναι οι Έλληνες. Είναι καταπληκτικός λαός, αλλά δεν έχει πολλή παιδεία. Η παιδεία έρχεται από την πολιτεία. Εδώ στην Ελλάδα η πολιτεία δεν έσκυψε πάνω στους Ρομά, να τιμωρούνται αν τα παιδιά τους δεν τα στέλνουν σχολείο, να μην περνάνε τόσο δύσκολα ακόμα και σήμερα τα παιδιά τους στα σχολεία. Τι έκανε η πολιτεία για αυτά τα παιδιά;».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.