Κρίστι Τέρλινγκτον, το supermodel που αλλάζει τον κόσμο
Από μούσα των 90s ακτιβίστρια με κοινωνικό έργο και γκουρού της γιόγκα - Τώρα, στα 57 της, επιστρέφει μπροστά στο φακό ως η νέα global ambassador της Lancôme
Συνέντευξη στη Μαρίλη Ευφραιμίδη
H Τζάνετ είναι ετοιμόγεννη σε μια απομακρυσμένη περιοχή της Τανζανίας, έχει ήδη ωδίνες τοκετού, πρέπει όμως να περπατήσει πέντε χιλιόμετρα μέχρι την πλησιέστερη υποτυπώδη κλινική. Οταν τελικά φτάνει, μαθαίνει ότι το κτίριο δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα.
Η κάμερα της Κρίστι Τέρλινγκτον παρακολουθεί στο σκοτάδι τη γέννα, ανάσα προς ανάσα μέχρι το πρώτο κλάμα του μωρού και ο κόσμος επιτέλους αρχίζει να ευαισθητοποιείται στον αγώνα εκατομμυρίων μανάδων στον κόσμο οι οποίες δεν έχουν πρόσβαση σε αυτονόητες υπηρεσίες υγείας.
Αυτή είναι μόνο μία σκηνή από το κοινωνικό έργο του supermodel των 90s που έχει εξελιχθεί σε γυναίκα-ίνδαλμα που συνδυάζει τον ακτιβισμό με την εσωτερική αναζήτηση μέσω της γιόγκα, παράλληλα με δύο πτυχία και δύο παιδιά. Η νέα Global Ambassador της Lancôme μας μίλησε για τους πολλαπλούς ρόλους των αληθινών γυναικών.
Gala: Ξεκινήσατε τη δουλειά σε νεαρή ηλικία και από τότε έχετε ζήσει πολλές διαφορετικές ζωές και καριέρες. Τι θα σκεφτόταν η μικρή Κρίστι για το ποια είστε σήμερα;
Κρίστι ΤέρλιΝγκτον: Δεν νομίζω ότι ήξερα τι ήθελα να γίνω μέχρι τα μέσα της πρώτης μου καριέρας και γι’ αυτό επέστρεψα στο πανεπιστήμιο. Νομίζω ότι η νεότερη Κρίστι θα εκπλησσόταν από αυτό που έχω γίνει σήμερα. Ισως πάλι εκείνη να το γνώριζε από την αρχή και αυτή που εκπλήσσεται τώρα να είμαι εγώ.
Με την 22χρονη κόρη της, Γκρέις Μπερνς
Με τον ηθοποιό και σεναριογράφο Εντουαρντ Μπερνς είναι παντρεμένοι από το 2003 και έχουν δύο παιδιά
G.: Η σειρά ντοκιμαντέρ «The Super Models» του Apple TV ανέδειξε τον ιδιαίτερο δεσμό που μοιράζεστε με τη Λίντα Εβαντζελίστα, τη Ναόμι Κάμπελ και τη Σίντι Κρόφορντ. Τι σήμαινε αυτή η αδελφότητα για εσάς;
Κ.Τ.: Την εποχή εκείνη δεν γνωρίζαμε ότι ζούσαμε και εργαζόμασταν σε μια τόσο ξεχωριστή περίοδο. Πιστεύω ότι αυτή η κοινή εμπειρία θα μας κρατά για πάντα ενωμένες.
Φωτογραφημένη από τον Αρθουρ Ελγκαρ για την αμερικανική «Vogue», σε ηλικία 16 χρόνων (1985)
G.: Τι μάθατε από τους θρυλικούς φωτογράφους με τους οποίους συνεργαστήκατε;
Κ.Τ.: Αυτό που αγάπησα περισσότερο στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου ήταν οι στενές σχέσεις που δημιουργούνταν μέσα από την ομαδική δουλειά και τα ταξίδια. Αυτές οι σχέσεις εμπιστοσύνης μού επέτρεψαν να αποκτήσω την αυτοπεποίθηση να εκφραστώ με τρόπους που δεν είχα δοκιμάσει ούτε πριν ούτε έκτοτε.
Editorial μόδας με κοστούμι Michael Kors (1992)
Με καπέλο του Yves Saint Laurent και μακιγιάζ από τον Φρανσουά Ναρς στη «Vogue» (1990)
G.: Πώς έχει αλλάξει η σχέση σας με την ομορφιά με την πάροδο του χρόνου; Ποιες είναι οι κύριες αλλαγές που παρατηρείτε σήμερα;
Κ.Τ.: Oπως πολλοί νέοι, βιαζόμουν να μεγαλώσω. Φορούσα υπερβολικό μακιγιάζ, ξεκίνησα ανθυγιεινές συνήθειες όπως το κάπνισμα για να προσποιηθώ ότι είμαι μεγαλύτερη και πιο σοφιστικέ απ’ ό,τι ήμουν στην πραγματικότητα. Θεωρούσα τη νιότη μου δεδομένη. Oταν είσαι νέος, σημασία έχει μόνο το τώρα, δεν σκέφτεσαι το μετά. Ωστόσο, δεν θα επέλεγα ποτέ να γυρίσω πίσω.
Με τον θίασο της παράστασης «Jerome Robbins’ Broadway» (1990)
G.: Πώς θα περιγράφατε το προσωπικό σας στυλ τότε και τώρα;
Κ.Τ.: Δεν είμαι άνθρωπος που θέλει να τραβά την προσοχή. Μου αρέσει να «χάνομαι» στο σύνολο. Το στυλ μου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί διαχρονικό ή, για να είμαι ειλικρινής, κάπως χαλαρό.
G.: Ποιος ήταν ο πρώτος που σας έκανε να πιστέψετε στη δύναμή σας;
K.T.: Eχω μάθει ότι πρέπει να χτίζεις την προσωπικότητά σου και να εξελίσσεσαι μέχρι να βρεις τη φωνή σου. Αυτά τα μαθήματα τα διδάχτηκα μόνη μου, μέσα από δοκιμές και λάθη. Oσο περισσότερο επένδυα στον εαυτό μου τόσο μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση αποκτούσα. Η πορεία μου με δίδαξε ότι η αισιοδοξία δεν είναι απλή ελπίδα, αλλά η έμπρακτη δύναμη να ξεπερνάς τις δυσκολίες.
«Vogue», Ιούλιος 1991: Γκέιλ Ελιοτ, Γιασμίν Λε Μπον, Κρίστι Τέρλινγκτον, Λίντα Εβαντζελίστα
Στη λαχαναγορά της Νέας Ορλεάνης με τη Ναόμι Κάμπελ (1992)
G.: Eχετε πει ότι θαυμάζετε τις γυναίκες που μεγαλώνουν φυσικά και ότι η ομορφιά είναι «ένα συναίσθημα, μια αίσθηση ευεξίας και αποδοχής». Τι σας έδωσε την αυτοπεποίθηση να χαράξετε τον δικό σας δρόμο;
K.T.: Η μητέρα μου είναι μια φυσική καλλονή που ποτέ δεν αφιέρωνε πολύ χρόνο στο να ανησυχεί ή να φροντίζει την εμφάνισή της. Iσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο που μου έχει προσφέρει. Hταν δραστήρια, είχε πολλά ενδιαφέροντα και ταλέντα και αποτελούσε ένα υγιές παράδειγμα ισορροπημένης ζωής χωρίς την ανάγκη να επιδιώκει την τελειότητα.
G.: Κάνετε γιόγκα εδώ και δεκαετίες. Τι έχετε μάθει για τη σχέση μεταξύ σωματικής και ψυχικής υγείας;
Κ.Τ.: Ξεκίνησα τη γιόγκα στα 18 μου και δεν μπορώ πλέον να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτήν. Η τεχνική μου έχει εξελιχθεί πολύ από τότε και πιθανότατα θα συνεχίσει να εξελίσσεται. Eχω βιώσει τα οφέλη της και πιστεύω ότι η σύνδεση ανάμεσα στη σωματική, στην ψυχική και την πνευματική μου υγεία είναι αυτό που με κάνει να λατρεύω τη γιόγκα τόσα χρόνια. Σε κάθε πρόκληση, έχω μάθει να στρέφομαι στον εαυτό μου και να εμπιστεύομαι την εσωτερική μου δύναμη.
Στο «Hôtel de Grillon» στο Παρίσι με Yves Saint Laurent (1990)
G.: Πώς σας στηρίζει σε άλλες πτυχές της ζωής σας και στον τρόπο που συνδέεστε με τους άλλους;
Κ.Τ.: Η γιόγκα έχει επηρεάσει κάθε πτυχή της ύπαρξής μου. Μου δίνει προοπτική σε έναν κόσμο που συχνά μοιάζει χαοτικός, ενισχύει την αίσθηση της αυτοαξίας μου και καθορίζει τη σχέση μου με καθετί γύρω μου.
G.: Ιδρύσατε το Every Mother Counts το 2010. Πείτε μας για το έργο σας στην υγεία των μητέρων. Τι σας οδήγησε σε αυτό;
Κ.Τ.: Μετά τον πρώτο τοκετό μου, το 2003, αντιμετώπισα μια επιπλοκή η οποία αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες μητρικής θνησιμότητας παγκοσμίως. Αυτή η εμπειρία με οδήγησε να επιστρέψω στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσω Δημόσια Υγεία και να γυρίσω το πρώτο μου ντοκιμαντέρ, το «No Woman, No Cry» το 2010, καταγράφοντας τις ελλείψεις σε μητρική φροντίδα στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Η αποστολή μας στο Every Mother Counts είναι να διασφαλίσουμε ότι η διαδρομή της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας είναι ασφαλής, αξιοπρεπής και δίκαιη για κάθε μητέρα πάνω στη Γη. Από το 2010 έχουμε επενδύσει σχεδόν 50 εκατ. δολάρια σε 13 χώρες χρηματοδοτώντας τοπικές δομές και ειδικούς, όπως μαίες και γιατρούς.
Επανένωση των supermodels το 2023 στο Λονδίνο: Ναόμι, Σίντι, Κρίστι, Λίντα
G.: Ανάμεσα στον ακτιβισμό, στη διοίκηση ενός οργανισμού, στη γιόγκα και τον νέο σας ρόλο στη Lancôme, πώς ορίζετε την ισορροπία;
K.T.: Δεν επιδιώκω την ισορροπία γιατί έχω συνειδητοποιήσει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Κάποιες μέρες όλα λειτουργούν αρμονικά, άλλες μέρες μετά βίας ή και καθόλου. Κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία να προσπαθήσεις ξανά. Οταν όλα τελικά συνδυάζονται και λειτουργούν, είναι υπέροχο και αξίζει να το γιορτάζεις. Το ότι επέλεξα να ακολουθήσω πανεπιστημιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, αφού είχα ήδη γνωρίσει επιτυχία στο μόντελινγκ, με βοήθησε να νιώσω πιο συνδεδεμένη με τον κόσμο και πιο υπεύθυνη για τη ζωή μου. Κάθε βήμα μού έμαθε να βρίσκω τη φωνή μου.
G.: Πώς έχει εξελιχθεί η σχέση σας με τη δική σας εικόνα;
Κ.Τ.: Λόγω καριέρας, έχτισα μια περίεργη σχέση με την εικόνα μου. Δημιούργησα μια απόσταση ανάμεσα σε αυτό που έβλεπε ο κόσμος και σε αυτό που είμαι εγώ. Μόνο όταν απομακρυνόμουν από την καριέρα που ήταν εστιασμένη αποκλειστικά στην εμφάνιση, μπορούσα να με δω με άλλο μάτι. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσω σε όλες τις φωτογραφίες και διαλέγω πάντα την καλύτερη και όχι μια τυχαία για να μοιραστώ με τον κόσμο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αρνούμαι να βάλω φίλτρα στον εαυτό μου. Είμαι αυτή που είμαι, χωρίς απολογίες. Η αληθινή λάμψη δεν είναι μια εμφάνιση, αλλά ένα αίσθημα σκοπού και αυθεντικότητας.
G.: Τι σκεφτήκατε όταν σας προσέγγισε η Lancôme;
K.T.: Ενιωσα πολύ κολακευμένη και πραγματικά ενθουσιάστηκα με την ιδέα να συνεργαστούμε σε αυτή τη φάση της ζωής μου. Μεγάλωσα θαυμάζοντας αυτό το brand και είμαι ευτυχισμένη που μπορώ πλέον να είμαι κι εγώ μέρος της ιστορίας του.
Επιστροφή στις πασαρέλες με το σόου Ralph Lauren SS25
G.: Πώς ορίζετε την ομορφιά;
K.T.: Εξαρτάται από την ημέρα. Είναι δύσκολο να την ορίσεις με μία μόνο φράση. Μου αρέσει να τη σκέφτομαι ως ένα συναίσθημα: να νιώθεις υγιής, σίγουρη για τον εαυτό σου, με αυτοπεποίθηση. Η αληθινή ομορφιά είναι να αποδέχεσαι το ταξίδι της ζωής σου.
G.: Ποιες είναι οι αδιαπραγμάτευτες συνήθειες ομορφιάς σας, αυτά που κάνετε για τον εαυτό σας, όχι για τον φακό;
K.T.: Ο ύπνος είναι απαραίτητος και για μένα και για τον φακό. Η γυμναστική, το γέλιο, ο χρόνος με αυτούς που εμπιστεύομαι και αγαπώ. Δεν συνηθίζω το πολύ μακιγιάζ, οπότε μια καλή ενυδατική κρέμα είναι σημαντική. Για μένα έχει σημασία να έχω πρόσωπο φρέσκο, ενυδατωμένο και λαμπερό και η Lancôme έχει εξαιρετικές επιλογές για κάθε τύπο δέρματος. Τελευταία δοκιμάζω τη νέα φόρμουλα της Rénergie.
G.: Η βιομηχανία της ομορφιάς έχει κάνει σημαντικά βήματα προς τη συμπερίληψη και την ειλικρίνεια. Ποιες αλλαγές σάς ενθουσιάζουν και τι χρειάζεται ακόμα δουλειά;
K.T.: Πάντα μπορούμε να τα πάμε καλύτερα και οφείλουμε να συμβαδίζουμε με την εποχή μας. Είμαι μια απαιτητική καταναλώτρια που ζητά πολλά από τα brands που αγαπά. Πιστεύω στην τιμιότητα και τη συνέπεια και νομίζω ότι οι περισσότερες γυναίκες κάνουν το ίδιο. Αυτό είναι καλό για όλες μας - ειδικά για τις κόρες μας.
G.: H Lancôme πρεσβεύει μια φιλοσοφία αισιοδοξίας για τη γυναίκα. Εσείς από πού αντλείτε την αισιοδοξία σας σήμερα;
Κ.Τ.: Πιστεύω πως η αισιοδοξία πηγάζει από το να ζεις με ειλικρίνεια, να μένεις πιστή στις αξίες σου και να καλλιεργείς την αυτοπεποίθησή σου. Στις μέρες μας, βέβαια, χρειάζεται λίγη παραπάνω προσπάθεια και πίστη για να τη διατηρήσεις. Προσωπικά, αντλώ δύναμη από την καθημερινότητά μου: από τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι και για τους οποίους παλεύω. Την αισιοδοξία τη βλέπω στις γυναίκες και τους επαγγελματίες υγείας που δίνονται ολοκληρωτικά στις κοινότητές τους. Αυτοί είναι οι αφανείς ήρωες που έχω την τύχη να γνωρίζω και να στηρίζω μέσα από το Every Mother Counts.
G.: Ως νέα πρέσβειρα της Lancôme, πώς ελπίζετε να συμβάλετε με τη δική σας φωνή στην αποστολή του brand;
Κ.Τ.: Ελπίζω η φωνή μου να συμπληρώσει τη δέσμευση του brand προς τις γυναίκες και την ικανότητά τους να ζουν την καλύτερη δυνατή ζωή.
G.: Τι απολαμβάνετε περισσότερο σε αυτή τη δεκαετία της ζωής σας, τώρα που βρίσκεστε στα πενήντα;
T.K.: Τα παιδιά μου είναι πια νεαροί ενήλικες και αρχίζουν να πραγματοποιούν τα όνειρά τους, ενώ η μητέρα μου είναι ακόμη εδώ για να το βλέπει. Το να τους παρακολουθώ να συνδέονται κι εκείνα να εκτιμούν τη γιαγιά τους είναι ένα πολύτιμο δώρο.
G.: Για ποιο πράγμα απ’ όσα έχετε πετύχει νιώθετε περισσότερο περήφανη;
K.T.: Για την οικογένειά μου, για την προσωπική και επαγγελματική μου εξέλιξη και για το έργο του Every Mother Counts.