Ο συνιδρυτής της Gaia εξηγεί πώς μια φιάλη σαμπάνιας ξεχασμένη από τον χρόνο στον βυθό της Φινλανδίας οδήγησε στον περιζήτητο Θαλασσίτη, που ωριμάζει ατάραχα στα βαθιά νερά της Σαντορίνης
Το να απολαύσεις ένα κρασί που έχει ωριμάσει στον βυθό της θάλασσας επί τέσσερα χρόνια δεν είναι σίγουρα μια συνηθισμένη εμπειρία. Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος μαζί με τους Λέοντα Καράτσαλο και Χριστίνα Λεγάκη, που δημιουργούν υπέροχα κρασιά ως ιδιοκτήτες της Gaia Wines, κατάφεραν να μας την προσφέρουν κάνοντας το όνειρό τους πραγματικότητα. «Κάθε χρόνο 1.000 μπουκάλια από τον γνωστό Θαλασσίτη μας τα βυθίζουμε στα 25 μέτρα βάθος στα ιδιάζοντα, λόγω ηφαιστείου, νερά της Σαντορίνης. Στη συνέχεια τα αφήνουμε εκεί για τέσσερα χρόνια», μου εξηγεί καθώς απολαμβάνουμε ένα δροσερό ποτήρι κρασί στο οινοποιείο της Gaia Wines στη Σαντορίνη, εκεί όπου ο σεφ Χρύσανθος Καραμολέγκος στέγαζε παλιότερα το γνωστό εστιατόριο «Ντομάτα».
Ο βυθισμένος Θαλασσίτης έχει σίγουρα μια ασυναγώνιστα γοητευτική ιστορία
«Η ιδέα, που ακούγεται πρωτότυπη και ευρηματική, ομολογώ ότι δεν ήταν δική μου. Μπορεί να ήμασταν από τους πρώτους που εφάρμοσαν μια τέτοια μέθοδο στην Ελλάδα και στον κόσμο, όμως η ιδέα ανήκει στον Ντίνο Στεργίδη. Πρόκειται για έναν σημαντικό δημοσιογράφο του οίνου, ο οποίος διάβασε κάποτε ότι έπειτα από ένα ναυάγιο στη Φινλανδία εντόπισαν στον βυθό ένα μπουκάλι σαμπάνια Veuve Clicquot. Η σαμπάνια είχε παραμείνει μέσα στο νερό για περισσότερα από 150 χρόνια και όταν την ανέσυραν ανακάλυψαν ότι είχε υπέροχη γεύση.
Στον αμπελώνα της Gaia Wines στη Σαντορίνη
«Κάθε χρόνο βυθίζουμε 1.000 μπουκάλια Θαλασσίτη στα 25 μέτρα, στα ιδιάζοντα, λόγω ηφαιστείου, νερά της Σαντορίνης. Τα αφήνουμε εκεί για τέσσερα χρόνια»
Ακόμα θυμάμαι την ημέρα που με ρώτησε “μια και το κρασί σου ονομάζεται Θαλασσίτης και επομένως σχετίζεται με το υγρό στοιχείο, θα σκεφτόσουν μέρος της παραγωγής του να το παλαιώσεις στη θάλασσα;”». Πτυχιούχος Γεωπονικής και με την ακαδημαϊκή ιδιότητα του καθηγητή Οινολογίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ο Παρασκευόπουλος αντιλήφθηκε ότι όλο αυτό, πέρα από ένα δυνατό μαρκετινίστικο concept, είχε και ουσιαστική επιστημονική διάσταση. «Τοποθετώντας το κρασί μέσα στη θάλασσα προκαλούνται αντιδράσεις που δεν έχουν σχέση με εκείνες του οξυγόνου. Επειτα από τέσσερα χρόνια παλαίωσης η διαφορά στη γεύση μεταξύ του Θαλασσίτη που ωρίμασε στον βυθό της θάλασσας με εκείνον της ξηράς είναι τεράστια», λέει. Η συγκεκριμένη μέθοδος που εφαρμόζεται από την Gaia από το 2009 κατατάσσει την ελληνική εταιρεία ανάμεσα στα δέκα οινοποιεία σε όλο τον κόσμο που έχουν τολμήσει αυτό το εγχείρημα. «Ο βυθισμένος Θαλασσίτης, που μένει για τέσσερα χρόνια μέσα σε ειδικά υποβρύχια κλουβιά και βγαίνει στην επιφάνεια κάθε τέλη Αυγούστου, αφορά μόνο 1.000 μπουκάλια παραγωγής. Αυτά είναι ήδη προπωλημένα, αφού υπάρχει λίστα αναμονής. Μπορεί κάποιος να τα βρει σε καλά εστιατόρια ή κάβες, με το κόστος μιας φιάλης να ανέρχεται στα 700 ευρώ».
Ο Λέων Καράτσαλος και ο Γιάννης Παρασκευόπουλος είναι οι συνιδιοκτήτες, μαζί με τη Χριστίνα Λεγάκη, της Gaia Wines.
«Η διαφορά γεύσης μεταξύ του Θαλασσίτη που ωρίμασε στον βυθό της θάλασσας με εκείνον της ξηράς είναι τεράστια»
Η Gaia Wines κυκλοφορεί 21 ετικέτες σε λευκό, ροζέ και κόκκινο κρασί, παράγει πάνω από 700.000 φιάλες ετησίως και εξάγει το ελληνικό κρασί σε περισσότερες από 30 χώρες - και μάλιστα σε μακρινούς τόπους όπως η Γκάνα, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ. Τα διεθνή βραβεία που έλαβε για το Ασύρτικο και το Αγιωργίτικό της συνέβαλαν ώστε η εξαγωγική της δύναμη να αγγίξει το 60% της συνολικής παραγωγής της. Οσο για τον περίφημο Θαλασσίτη, «όταν πρωτοκυκλοφόρησε ήταν αιρετικός τόσο προς την ονομασία όσο και προς τη γεύση. Ηταν πολύ πιο όξινος από τα κρασιά που είχαν συνηθίσει να πίνουν τότε οι Ελληνες. Η αρχική έμπνευση ήταν από το εκκλησάκι του Αϊ Γιώργη του Θαλασσινού. Στη συνέχεια ανακαλύψαμε ότι στην Αρχαία Ελλάδα περιγράφεται ένα κρασί ως θαλασσίτης, καθώς υπήρχε πρόσμειξη λευκού κρασιού με θαλασσινό νερό. Ηταν ένα κρασί που είχε θεραπευτικές ιδιότητες και επομένως δεν ήταν και τόσο ευχάριστο. Υπάρχουν περιγραφές, μάλιστα, για το πώς έμπαιναν στη διαδικασία να βρουν το ιδανικό θαλασσινό νερό. Οσον αφορά στην ετικέτα μας τώρα, μπορεί κάποιοι να προτιμήσουν τον Θαλασσίτη της ξηράς ή της θάλασσας με μόνο κριτήριο τη γεύση. Δεν υπάρχει περίπτωση, όμως, να τους μιλήσεις για τη διαδικασία παλαίωσης μέσα στο νερό και να μη ζητήσουν το συγκεκριμένο. Ο βυθισμένος Θαλασσίτης έχει σίγουρα πολύ δυνατό story telling» ◆
Εκτός από τον περίφημο Θαλασσίτη, το οινοποιείο κυκλοφορεί 20 ετικέτες σε λευκό, ροζέ και κόκκινο ελληνικό κρασί που εξάγει σε περισσότερες από 30 χώρες
