tsaousis_kostas

Σε ποιόν ανήκει η Ελλάδα;

Κώστας Τσαούσης

Σε ποιόν ανήκει η Ελλάδα; Το ερώτημα – το κρίσιμο αυτό διαχρονικό ερώτημα- το θέτει ο Παναγής Βουρλούμης στο καινούργιο του βιβλίο. Ο τίτλος του βιβλίου Η σημασία της σωστής διακυβέρνησης (εκδόσεις Ποταμός) έχει άμεση σχέση και με το ερώτημα αλλά και με τα δεδομένα που παράγουν τις απαντήσεις – και αυτό γιατί μια και μόνη απάντηση δεν υπάρχει!

Ο συγγραφέας δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Ένα δημόσιο πρόσωπο με πλούτο εμπειριών από την πραγματική ζωή στον κόσμο των επιχειρήσεων και της αγοράς αλλά και με ανεκτίμητης αξίας τεχνογνωσία για την σχέση της πολιτικής/πολιτικών με την οικονομία και τους μηχανισμούς της. Από αυτή την τεράστια δεξαμενή αντλεί τα δεδομένα βάσει των οποίων καταλήγει σε συμπεράσματα που μπορούν τους ενεργούς πολίτες του σήμερα να χαράξουν κατεύθυνση και πορεία…

Ο Παναγής Βουρλούμης ξεκίνησε την διαδρομή του στα ελληνικά δημόσια πράγματα αναλαμβάνοντας την διετία 1977-1979 καθήκοντα διευθύνοντος συμβούλου στην Εμπορική Τράπεζα, η οποία είχε περάσει στον έλεγχο του δημοσίου.

Στη σελίδα 148 του βιβλίου διαβάζω: «Κατά τα δύο χρόνια που έμεινα στην Τράπεζα, υπολογίζω ότι πάνω από το ένα τρίτο της ζωής μου σπαταλήθηκε στο να αντιστέκομαι σε αιτήματα πολιτικών και να συναντώ άτομα που παρέπεμπαν σε μένα. Τα αιτήματα ξεκινούσαν από τα πιο “κοινότυπα” που αφορούσαν προσλήψεις, μεταθέσεις, προαγωγές προστατευομένων και δάνεια, και έφταναν στα πιο “εξωτικά” όπως μεταθέσεις διευθυντών υποκαταστημάτων από και προς τις εκλογικές τους περιφέρειες. Μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα κατηγορία πιέσεων αφορούσε την παρέμβαση στα αποτελέσματα των διαγωνισμών για πρόσληψη στη τράπεζα. Καθώς αυτή δεν ήταν δυνατή , οι πολιτικοί που τη ζητούσαν θα συμβιβάζονταν με το να μαθαίνουν πρώτοι εκείνοι τα αποτελέσματα ώστε με τη σειρά τους να τα ανακοινώνουν πρώτοι στους επιτυχημένους υποψηφίους, αφήνοντας τους να εννοήσουν ότι είχαν παίξει κι οι ίδιοι ρόλο στην επιτυχία τους. Πολύ αρρωστημένο. Η ποικιλία των ρουσφετιών ήταν ατελείωτη , και το κοινό τους σημείο ήταν ότι η ικανοποίηση τους θα συνεπαγόταν την παράβαση κάποιου νόμου ή κανονισμού, δηλαδή την εξαπάτηση.

Το να αρνηθείς δεν ήταν εύκολη υπόθεση γιατί οι πολιτικοί διαθέτουν εξουσία και είναι σε θέση να βλάψουν όχι μόνο τον ίδιο τον άνθρωπο που αρνήθηκε αλλά και τον οργανισμό που αυτός διοικεί. Θυμάμαι μια παραλίγο ματαιωμένη καθέλκυση ενός πλοίου στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, με τις σημαίες να κυματίζουν , την ορχήστρα του δήμου να παιανίζει, κι έναν υπουργό να αρνείται να υπογράψει άδεια για την καθέλκυση εάν δεν προσλαμβάναμε τους παρατρεχάμενους του. Εκ των υστέρων ακούγεται αστείο, όμως τη στιγμή εκείνη δεν ήταν. Ένα ενδιαφέρον ερώτημα είναι, γιατί να πρέπει ο υπουργός να υπογράψει για μια καθέλκυση σε ναυπηγείο; Το πολιτικό σύστημα έχει δημιουργήσει χιλιάδες τρόπους για να εξασφαλίζουν όλοι όσοι βρίσκονται στην εξουσία ανταλλάγματα για την υπογραφή τους. Το νόμισμα της συναλλαγής αυτής είναι οι χάρες για εκείνους και τους φίλους τους, τις οποίες με τη σειρά τους εξαργυρώνουν σε ψήφους και χρηματοδότηση των πολιτικών εκστρατειών τους».

Ο κύκλος του κ. Βουρλούμη άρχισε από την διοίκηση της κρατικά ελεγχόμενης Εμπορικής Τράπεζας στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και ολοκληρώθηκε με την διοίκηση του ΟΤΕ στη δεκαετία του 2000, εν ω είχε μεσολαβήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με καθήκοντα υψηλής ευθύνης στον Όμιλο της Alpha Bank. Ένας πλήρης κύκλος που του παρέχει το δικαίωμα οι επισημάνσεις του και τα συμπεράσματα του να αποτελούν για όλους εμάς «σοφές κουβέντες». Μια από αυτές: «Η διοίκηση ενός κρατικά ελεγχόμενου ιδρύματος είχε λιγότερο να κάνει με τα αποτελέσματα και τις υπηρεσίες προς το κοινό και περισσότερο με την εξυπηρέτηση των πολιτικών και των κομμάτων».

Μισός αιώνας μετά από το πέρασμα του Παναγή Βουρλούμη από την Εμπορική Τράπεζα που τον έφερε σε άμεση επαφή με τους πολιτικούς και τα κόμματα του πρώτου καιρού της μεταπολίτευσης σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει… Οι πολιτικοί και τα κόμματα εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Ελλάδα (η χώρα) τους ανήκει κατά αποκλειστικότητα ή σχεδόν κατά αποκλειστικότητα. Μια αντίληψη που διαμορφώνει δημόσιες συμπεριφορές αλλά και ιδιαίτερα συμφέροντα σε αντίθεση με εκείνα της πλειοψηφίας των πολιτών και της κοινωνίας τους.

ΣΧΟΛΙΑ (11)

Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε?

Η ελλάδα ανήκει στη δυναστεία ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ και στην επιδοτούμενη με θαλασσοδάνεια ιδιωτική επιχειρηματικότητα.

Με τα μνημονια που ψηφιζουνε.....

.....στους τοκογλυφους. Οταν αποφασιζουν για μας, οταν δινουν ετοιμα τα νομοσχεδια στα πιονια της βουλης για να τα ψηφιζουν ... απο κει που θα επρεπε κανονικα η Ελλαδα να ανηκει στους Ελληνες δωσανε τα κλειδια στους ξενους και κανονιζουν αυτοι..... και την προδοσια τη βαφτισαν κανονικοτητα

Απαντηση

Είναι νομιζω ολοφάνερο, ότι η χώρα ανήκει σε Πακιστανο-Μπαγκλαντεσιανους, Αλβανούς και λοιπούς Βαλκάνιους, Αραβόφωνους, Ρομά, και φυσικά όπως λέει ο κ. Βουρλουμης στους ιθαγενείς βουλευτές. Οι υπόλοιποι είμαστε μόνο για να πληρώνουμε τους παραπάνω, συν τους παρατρεχάμενους των αναξιοτιμων βουλευτών. Υ.Γ. Δεν είμαι, ούτε έχω ψηφίσει ποτέ Χ.Α. Και φυσικά δεν αριστεριζω.

nionios

Ελλάδα = Οικος ανοχής.Ενας λαος που οι μισοι ανεχονται τους αλλους μισους.

H Ελλαδα ανηκει στο Πασοκ

Ολο το Κρατος ειναι γεματο πασοκτζιδες που εγιναν συριζαιοι που ειναι αντιθετοι σε οποια μορφη αξιολογησης. Μετα εχεις τους απατριδες μαρξιστες ανθελληνες στα πανεπιστημια και τελος τους ξενους που βλεπουνε οτι ειμαστε για τα σκουπιδια και κανουνε το κουμαντο τους, ετσι και αλλιως με λιγα λεφτα ολοι λαδονονται. Σε αυτο το σημειο δεν με νοιαζει ποιος κυβερνα την Ελλαδα αρκει να ειναι ο καλυτερος, δεν με νοιαζουνε οι εκλογες, η δημοκρατια μας εχει απετυχει, δεν γινετε τεμεπελιδες κρατικιοι υπαλληλοι με iq 70 να κουμανταρουνε την χωρα με τα λεφτα αυτων που εχουνε iq 140 και πανω. Μονη λυση να μπουνε οι καλυτεροι, οικονομολογοι, επιστημονες, γεωπολιτικοι μπας και εχουμε χωρα σε 20 χρονια, γιατι δεν βλεπω να υπαρχει χωρα ετσι οπως παμε.

Τα στρατηγικά φιλέτα στις ΗΠΑ

το Δημόσιο στα κόμματα και τα υπόλοιπα κερδοφόρα διαχειρίζονται μέσω Κορυδαλού.

Tour-co Gift-o Grand Kleftania

Ελλάδα ;;;;; ασύλληπτο όνειρο, μακρινή & άπιαστη ανάμνηση στα μυαλά μιας χούφτας αθεράπευτων ρομαντικών θυμάτων υπό αφανισμό, από ουκ έστιν αριθμόν & κορεσμό επελαυνόντων ορδών Tour-co Gift-o βαρβάρων.

Κώστας Τ

Δεν είναι παράξενο που βρίσκονται επί μισό αιώνα τα ίδια πρόσωπα σε διάφορες διευθυντικές θέσεις κρατικών επιχειρήσεων. Με τι κριτήριο επιλέχθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις; Το να εξιστορούμε την πραγματικότητα της κομματοκρατίας στον κρατικό μηχανισμό τα τελευταία 50 χρόνια δεν μας προσθέτει κάτι καινούργιο,είναι γνωστό το θέμα. Παραιτήθηκε ποτέ κανείς από τους διορισμένους διευθυντές,παραιτούμενος ταυτόχρονα από τις παχυλές απολαβές, καταγγέλοντας την συναλλαγή και την αδιαφάνεια σε όλες τις δραστηριότητες των δημοσίων επιχειρήσεων;

dfs

Πολύ καλό το άρθρο. Μήπως όμως, πέρα από το να καταδυκνείουμε τις "άτσαλες" συμπεριφορές και τα κακώς καμωμένα κείμενα της Ελληνικής ανεπάρκειας σε όλη της την έκταση, θα έπρεπε να αρχίσουμε την μεγάλη εκείνη κουβέντα για το πως θα αλλάξει επιτέλους όλο αυτό που ζούμε καθημερινά στην Ελλάδα; Κάπως πρέπει να γίνει μια αρχή. Το καταλαβαίνω ότι ακούγεται ουτοπικό κάτι τέτοιο...αλλά αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ...πρέπει να κάνουμε μια αρχή, κάπως...

Φάνης

Δυστυχώς αυτή είναι η νοοτροπία του λαού μας. Υπηρετώ σε έναν οργανισμό όπου αρκετοί θεωρούν τη θέση τους μαγαζί τούς. Από τα πιο μικρά πράγματα, όπως να σου δώσουν τη γραφική ύλη που αγοράστηκε με δημόσια χρήματα μέχρι να σου επισκευάσουν τον υπολογιστή που είναι η δουλειά για την οποία πληρώνονται, θεωρούν ότι σου κάνουν χάρη και χρειάζονται ανταλλάγματα. Με την ίδια νοοτροπία ζητάνε "εξυπηρέτηση" ακόμα και αν παραβιάζουν τους κανονισμούς και τους νόμους. Έχουμε τους πολιτικούς και το κράτος που μας αξίζει.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία