Κοροναϊός: Ύποπτο κρούσμα σε κρουαζιερόπλοιο με 6.000 επιβάτες έξω από τη Ρώμη
Πρόκειται για μία γυναίκα από το Χονγκ Κονγκ, που εμφάνισε υψηλό πυρετό κι αναπνευστικά προβλήματα - Στην καραντίνα και ο σύζυγός της λόγω της σχέσης τους - Έφτασαν στο Μιλάνο από την Κίνα στις 25 Ιανουαρίου - Επιστρέφουν 60 Ιταλοί από την Ουχάν
UPD:
Δύο ύποπτα περιστατικά κοροναϊού έχουν τεθεί ήδη σε απομόνωση στο θεραπευτήριο του κρουαζιερόπλοιου Costa Smeralda, το οποίο σταμάτησε την πορεία του στο λιμάνι της Τσιβιταβέκια, που βρίσκεται σε απόσταση 70 χιλιομέτρων βόρεια της Ρώμης.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το ιταλικό πρακτορείο Ansa, πρόκειται για ένα ζευγάρι Κινέζων από το Χονγκ Κονγκ. Η γυναίκα έχει εμφανίσει υψηλό πυρετό και αναπνευστικά προβλήματα, ενώ ο σύζυγός της μπήκε στην καραντίνα, λόγω της σχέσης. Και οι δύο θα μεταφερθούν σε ειδικό κέντρο ελέγχου λοιμώξεων της Ρώμης για να υποβληθούν στις απαραίτητες εξετάσεις.
Στο κρουαζιερόπλοιο βρίσκονται γύρω στους 6.000 επιβάτες, οι οποίοι δεν έχουν κατέβει από το πλοίο.
Σε ό,τι αφορά το ζευγάρι Κινέζων, οι αναφορές τους θέλουν να βρίσκονταν στην πόλη Σαβόνα πριν μερικές ημέρες, ενώ έφτασαν στο αεροδρόμιο του Μιλάνου από την Κίνα στις 25 Ιανουαρίου.
Επιστρέφουν 60 Ιταλοί από την Ουχάν
Κάποιοι απο τους Ιταλούς που διαμένουν στην Ουχάν θα επιστρέψουν με αεροσκάφος που διέθεσε η κυβέρνηση της Ρώμης. Πρόκειται για πτήση που οργάνωσε το ιταλικό υπουργείο Άμυνας και αναμένεται να αναχωρήσει σήμερα από την Κίνα, με εξήντα επιβάτες. Όταν φτάσουν στην ιταλική πρωτεύουσα πρόκειται να τεθούν σε καραντίνα, σε ειδικό κτήριο, για τουλάχιστον δύο εβδομάδες.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.