Πέθανε στα 49 του ο Βερν Τρόιερ, ο «Mini-Me» στις ταινίες «Austin Powers»
Ήταν από τους πιο κοντούς ανθρώπους στον κόσμο και ξεκίνησε την καριέρα του ντουμπλάροντας μωρά -Η οικογένειά του άφησε να εννοηθεί ότι τον νίκησε η κατάθλιψη
Ο Βερν Τρόιερ, ο μικρόσωμος ηθοποιός που έπαιξε ως «Mini-Me» στην κινηματογραφική σειρά κωμικών περιπετειών του «Austin Powers», πέθανε το Σάββατο, σε ηλικία 49 ετών. «Με μεγάλη μας θλίψη και με βαριά καρδιά σας γράφουμε ότι ο Βερν πέθανε σήμερα», έγραψαν συγγενείς του στον λογαριασμό του στο Instagram, μιλώντας για έναν άνθρωπο «εξαιρετικά καλοκάγαθο», που ήθελε πάντα «να κάνει όλον τον κόσμο να χαμογελάει» και να βοηθάει όσο περισσότερο μπορεί.
Οι αιτίες του θανάτου του δεν έχουν διευκρινιστεί, αλλά ο ηθοποιός υπέφερε από κατάθλιψη, σύμφωνα με το μήνυμα της οικογένειας. «Η κατάθλιψη και οι αυτοκτονικές τάσεις είναι προβλήματα πολύ σοβαρά. Δεν ξέρει κανείς τι μάχες δίνει ο καθένας με τον εαυτό του. Να είστε ευγενείς ο ένας με τον άλλο. Και να γνωρίζετε ότι δεν είναι ποτέ αργά για να βοηθήσετε κάποιον», λέει ακόμα η οικογένεια στην ανακοίνωση.
Ο Τρόιερ πρόσφατα νοσηλεύτηκε για άγνωστο λόγο. Εδώ και ένα χρόνο, είχε νοσηλευτεί ξανά για τα προβλήματα αλκοολισμού που αντιμετώπιζε. Ο ηθοποιός που είχε ύψος 81 εκατοστά και ήταν ένας από τους πιο μικρόσωμους ανθρώπους στον κόσμο, είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ενσαρκώνοντας το ρόλο του σατανικού «Mini Me», του κλώνου του Δρ. Κακού, τον οποίο ενσάρκωσε ο Μάικ Μάγιερς. Είχε ακόμα παίξει χαρακτηριστικούς ρόλους σε ταινίες όπως το «The Love Guru», το «Bubble Boy», το «Postal», ενώ είχε ακόμα και συμμετοχή σε ταινίες Χάρι Πότερ.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.