Ο δρόμος για το Ρίο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όσον αφορά την Εθνική ομάδα μπάσκετ ανδρών περνά από το Τορίνο, εκεί όπου από αύριο ξεκινούν οι μάχες του προ-Ολυμπιακού τουρνουά.
Έξι ομάδες, χωρισμένες σε δύο γκρουπ (Ελλάδα, Ιράν, Μεξικό το Α’, Ιταλία, Κροατία, Τυνησία το Β’) θα διεκδικήσουν το ένα και μοναδικό εισιτήριο που οδηγεί στην Βραζιλία τον ερχόμενο Αύγουστο.
Έχοντας αποχαιρετίσει διαδοχικά τα τελευταία χρόνια σχεδόν όλες τις μεγάλες παλιοσειρές (Διαμαντίδης, Σπανούλης, Ζήσης) που μας χάρισαν απίστευτες στιγμές, η (νέα) ομάδα του Φώτη Κατσικάρη έχει μπροστά της μια μεγάλη πρόκληση, αλλά και μια αρνητική παράδοση.
Στις 10 προηγούμενες προσπάθειες μας σε προ-Ολυμπιακά τουρνουά, μόλις μία φορά καταφέραμε να πανηγυρίσουμε (2008 στο ΟΑΚΑ), ενώ αντιθέτως έχουμε δεχθεί πολλές φορές αναπάντεχα χαστούκια με αποκορύφωμα αυτό του 2012 όταν στο Καράκας της Βενεζουέλας μας απέκλεισε η Νιγηρία.
Σ’ αυτό το νέο ξεκίνημα της Εθνικής ο Φώτης Κατσικάρης δυστυχώς δεν θα έχει όλα τα… υλικά που θα ήθελε. Σλούκας, Πρίντεζης, Παπανικολάου και Γιάνκοβιτς τέθηκαν νοκ άουτ με προβλήματα τραυματισμών. Κι όμως παρόλα αυτά η εμπειρία (Μπουρούσης, Περπέρογλου, Καλάθης, Κουφός) και το ταλέντο (αδελφοί Αντετοκούνμπο, Χαραλαμπόπουλος) δεν λείπει από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα που λογικά κινείται στον αστερισμό του Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Ο άσος των Μιλγκουόκι Μπακς κατάφερε και πήρε το πράσινο φως από την ομάδα του για να βοηθήσει την Εθνική, αναλαμβάνοντας πλέον τον ρόλο του ηγέτη κι ελπίζοντας ότι θα μας οδηγήσει στην πρώτη μεγάλη του στιγμή με την γαλανόλευκη.