Θιασώτες μιας αναπαράστασης

«Ως περφόρμερ/σκηνοθέτης ενδιαφέρομαι για τη δημιουργική διαδικασία που χρησιμοποιεί το τυχαίο, το άγνωστο και το παρορμητικό, για μια δραματουργία που διαμορφώνεται μέσα από παρτιτούρες σωματικότητας και για ένα θεατρικό προϊόν που λειτουργεί ως βίωμα σε παρόντα χρόνο», λέει η Άννα και σημειώνει ότι η δράση συνδέεται άμεσα με τη διδακτορική της έρευνα που ολοκληρώνεται αυτό τον καιρό. «Το τελευταίο διάστημα ολοκληρώνω τη συγγραφή της διδακτορικής μου έρευνας με θέμα μια παραστατική πρακτική σώματος και τοπίου. Εξετάζω δηλαδή το χώρο, φυσικό και αστικό, και τις ιστορίες του μέσα από την ψυχοσωματική εμπειρία».

Για να επανέλθουμε όμως στην «Αναπαράσταση», η ιδέα προέκυψε από «το κείμενο-μονόλογο στον “Θίασο” του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Ο μονόλογος είναι μια μαρτυρία του συγκεκριμένου συλλαλητηρίου όπου αστυνομικοί πυροβόλησαν κατά άοπλων διαδηλωτών. Η ιδέα αυτή ήρθε και διαμορφώθηκε ως περιπατητική περφόρμανς στην πόλη με αφορμή την Πλατφόρμα Νέων Δημιουργών “Θέμα Εμφύλιος” της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού. Η περφόρμανς Αναπάρασταση ειναι το “πάντρεμα” της παραστατικής μου έρευνας με το συμβάν του '44.

»Ξεκινάει από την οδό Πανεπιστημίου, στο ύψος του θεάτρου της Πειραματικής και καταλήγει στον Εθνικό Κήπο. Μέσα από μια σειρά έντεκα σταθμών, περφόρμερ και θεατές προσανατολίζονται στην πόλη ως ενιαίο σώμα. Αναπαριστώντας το δημόσιο τραυματικό γεγονός, η περφόρμανς σκοπεύει να υπερβεί ερμηνείες πόλωσης, συναισθηματισμού, ή κατηγορητηρίου και να διαμορφώσει μία εκ νέου μνήμη στο θυμικό υπόστρωμα της πόλης ως μια εμπειρία ονειρικής ενατένισης, της ύπαρξής της».