Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου: «Ας ήταν λέξη, μόνο μία λέξη»

Καρκίνος, μία λέξη που δε μας αγγίζει μέχρι να μας ραγίσει την καρδιά. Είναι τόσο παράξενο που ενώ την ακούς καθημερινά, τίποτα δε σε ταρακουνά περισσότερο όσο το άκουσμά της από κάποιο κοντινό σου πρόσωπο. Το ρήμα «έχω» φτιάχνει ίσως και τη χειρότερη πρόταση της ελληνικής γλώσσας όταν στέκεται δίπλα σε αυτό το ουσιαστικό. Ας ήταν λέξη, μόνο μία λέξη και ας ανοίγαμε λεξικά για να μάθουμε τη σημασία της.

Αν δεν έχεις ακούσει, λοιπόν, χαμηλόφωνα τον δικό σου άνθρωπο να σου εξομολογείται ΑΥΤΟ το πράγμα δεν έχεις νιώσει τι είναι να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Το μυαλό σου δεν έχει κάνει ποτέ τόσα σενάρια μαζεμένα, το βλέμμα σου δεν έχει κοιτάξει το απόλυτο κενό, τα πάντα γύρω σου δεν έχουν μαυρίσει. Ναι, μιλάμε για το απόλυτο μαύρο. Πώς «πέφτει» το κανάλι στην τηλεόραση και ξαφνικά βλέπεις μία μαύρη οθόνη; Κάπως έτσι μοιάζουν όλα μπροστά σου ενώ εσύ ψάχνεις τη συχνότητά σου. Όσα παρόμοια περιστατικά και αν έχεις ακούσει, ξαφνικά ο κόσμος κλείνεται μέσα σε ένα κουτί, «σηκώνεις» τείχη και σφίγγεις δόντια. Θα αναρωτηθείς, γιατί σε αυτόν, γιατί σε εμάς, γιατί, γιατί, γιατί. Μάλλον ήταν ένα από τα «άτυχα» χαρτάκια της κλήρωσης. 

Διαβάστε περισσότερα