Φυσικά το σκηνικό πάει πολύ πίσω. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930!
Δημιουργήθηκε εκείνη τηn περίοδο μια νέου είδους θεατρική διαφήμιση:
Δημιουργήθηκαν σε πολλές εφημερίδες στήλες μικροειδήσεων, που αφορούσαν τα ιδιαίτερα των παρασκηνίων, κυρίως του ελαφρού θεάτρου, και χρησίμευαν σαν ταχυδρομικό κουτί ανοιχτών επιστολών που αντάλλαζαν οι συγγραφείς των επιθεωρήσεων, οι ηθοποιοί που έπαιζαν τα διάφορα νούμερα και οι λογής-λογής ντιζέζ...
Επρόκειτο δηλαδή για τη δημιουργία μιας νέας μορφής κλάκας, που χρησιμοποιούσε σαν μεγάφωνο και σφυρίχτρα τον ημερήσιο Τύπο.
Είναι ωστόσο απίστευτο τι γραφόταν σε αυτές τις στήλες προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να κατορθώσουν να προσελκύσουν την προσοχή του αθώου αναγνώστη.
Όλα τα οικογενειακά τους, όλους τους καβγάδες τους, όλες τις μικροαντιζηλίες, τις οικονομικές τους μιζέριες, τις λογοκλοπές που έκαναν ο ένας του άλλου, ακόμα και το ξύλο που έπεφτε...
Κλείσιμο
Όλα αυτά τα εξέθεταν εκεί μέσα με το νι και με το σίγμα χωρίς συναίσθηση, προσχήματα, ντροπή!
Κάποιος μάλιστα έγραψε ότι παρουσίαζαν θέαμα αθηναϊκής γειτονιάς, όπου στις ταράτσες ανεμίζει ο σημαιοστολισμός της μπουγάδας με όλα τα πλυμένα και τα άπλυτα...
Φυσικά η κύρια ατραξιόν ήταν το μαλλιοτράβηγμα των επιθεωρησιακών αστέρων, που διεξαγόταν από τις στήλες των εφημερίδων. Μοναδική γραφικότητα στον παγκόσμιο Τύπο!
Πολλές φορές μάλιστα ο γυναικοκαβγάς προχωρούσε και πέραν της δημοσιογραφικής του μορφής. Οι ντίβες έρχονταν στα χέρια, ξεμαλλιάζονταν και δέρνονταν αγρίως στα παρασκήνια. Τρέχανε να τις μαζέψουν. Καμιά φορά πήγαιναν και στο τμήμα. Τελικά βέβαια κατέληγαν στη θεατρική στήλη. Από εκεί είχαν ξεκινήσει, εκεί κατέληγαν...
¨Όπου να πάει το σακί, στο μύλο θα γυρίσει¨.
***
Να σταματούσε εδώ το ρεζιλίκι καλά θα ήταν. Έλα όμως που το σκηνικό αναβαθμιζόταν με την παρεμβολή των φανατικών οπαδών!
Τότε γινόταν απλά ένας Τρωικός πόλεμος της κλάκας. Από εδώ οι Τρώες της Τιτίκας, από εκεί οι Μυρμιδόνες της Φιφίκας. Έβγαινε η μία, ουρλιάζανε από ενθουσιασμό οι Τρώες, χαλάγανε τον κόσμο με την πρόγκα τους οι Αχαιοί. Έβγαινε η άλλη την αποθέωναν οι Αχαιοί, την ξεθέωναν οι Τρώες. Έβγαιναν και οι δύο μαζί και τότε γινόταν του Κουτρούλη το πανηγύρι..
Θεατρώνες και συγγραφείς των επιθεωρήσεων έτριβαν, εννοείται, τα χέρια τους και ξεσήκωναν όσο μπορούν περισσότερο τον ενθουσιασμό των οπαδών.
-Απόψε η κοσμαγάπητη Τιτίκα θα τραγουδήσει το ρομαντικό ¨πνίξε με¨ έγραφε η μία στήλη.
Λίγο παρακάτω:
-Την ίδια βραδιά η πολυλατρεμένη του κοινού Φιφίκα θα τραγουδήσει το ρομαντικό ¨Σε παρακαλώ, ξεκοίλιασε με¨. Προμηνύεται κοσμοχαλασιά στο θέατρο της γάμπας...
Και γινόταν πράγματι κοσμοχαλασιά!
***
Αν αναρωτιέσαι αγαπητή αναγνώστρια και αναγνώστη πώς το κατόρθωναν οι φτωχοί μας συμπατριώτες να εξάπτονται σε τέτοιο βαθμό για δύο κραυγάζοντα θήλεα, νομίζω ότι το μυστικό εστιάζει στη σχέση του Ρωμιού με τα πολιτικά αυτού του τόπου...
Και με αυτή την σκέψη περνάμε στο σήμερα:
Ο Ρωμιός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να κάνει πολιτική διαδήλωση με τον πρέποντα φανατισμό, και την συνεπαγόμενη καρεκλομαχία. Διαφορετικά πεθαίνει από πλήξη.
Οι κάθε είδους θεατρώνες ανακάλυψαν τη λύση κάθε φορά που πάει να ηρεμίσει το πράμα:
Το βινυλικό δάπεδο της σειράς Style Click 55 από την Piccadilly συνδυάζει την πολυτέλεια της εμφάνισης και της υφής του ξύλου με την αντοχή και την ευκολία συντήρησης - Αποκλειστικά στα καταστήματα Λακιώτης