Πώς να προετοιμαστείς για το Συνέδριο: Διαχρονικές συμβουλές πιο επίκαιρες παρά ποτέ!
«Στα Συνέδρια δεν γίνεται μόνο ανταλλαγή ιδεών. Αυτό μάλιστα είναι και το λιγότερο...»
Θωμάς Σιταράς
Τον συνάντησα κοντά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.
-Που πηγαίνεις από εδώ;
-Στη σχολή πυγμαχίας.
-Και από πότε αποφάσισες να γίνεις πυγμάχος;
-Μόνο πυγμάχος; Δεν αρκεί δυστυχώς!
-Ώστε καλλιεργείς και άλλα σπορ;
Κλείσιμο
-Πολλά. Σχεδόν όλα τα γνωστά. Μόλις τελειώσω το μάθημα της πυγμαχίας, θα πάω σε άλλο γυμναστήριο για το μάθημα της σφαιροβολίας.
-Επιδίδεσαι λοιπόν και στη σφαιροβολία;
-Και στη σφαιροβολία, και στη δισκοβολία, και στον ακοντισμό. Όλα αυτά είναι συναφή. Αλλά, ούτε αυτά αρκούν. Ασκούμαι ταυτόχρονα και στο άλμα σε ύψος, και, δεν θα το πιστέψεις, στην ελληνορωμαϊκή πάλη!
-Και πυγμάχος λοιπόν, και δισκοβόλος, και ακοντιστής, και άλτης, και παλαιστής;
-Μάλιστα φίλε μου. Όλα αυτά μου είναι απαραίτητα και επειγόντως μάλιστα. Και νομίζω ότι εκτός όλων αυτών πρέπει να καταρτισθώ και στη σκοποβολή. Γι΄αυτό άλλωστε πηγαίνω καθημερινά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής...
Και όμως, ο άνθρωπος δεν είχε παραφρονήσει. Μιλούσε πολύ σοβαρά και νηφάλια, και σίγουρα φαινότανε να έχει σώας τας φρένας...
-Αλλά, τέλος πάντων, σε ποιού είδους αγώνες πρόκειται τρομερέ άνθρωπε να διεκδικήσεις τις πολλαπλές δάφνες;
Μειδίασε φιλάρεσκα.
-Δεν πρόκειται για αγώνες. Είσαι τόσο χονδροκέφαλος που δεν κατάλαβες περί τίνος πρόκειται; Ε, λοιπόν μετά από ένα μήνα...
Εν τω μεταξύ είχε υψώσει τη φωνή του στη διαπασών!
-Μα καλά, γιατί φωνάζεις έτσι;
-Διότι συν τοις άλλοις γυμνάζω και τα φωνητικά μου όργανα!
-Και αυτά ακόμη;
-Φυσικά μου είναι απαραίτητα!
-Εξηγήσου τέλος πάντων.
-Όπως σου είπα, μετά από ένα μήνα πρέπει να είμαι εντελώς έτοιμος. Μου μένουν μόνο τριάντα μέρες για να συμπληρώσω την προπόνησή μου! Αν δεν το κατορθώσω είμαι χαμένος άνθρωπος! Ακόμα λοιπόν να εννοήσεις ότι θα λάβω μέρος σε Συνέδριο;
-Μα αν δεν απατώμαι στα Συνέδρια οι άνθρωποι ανταλλάσουν τις ιδέες τους!
-Και όμως εδώ απατάσαι, διαφώνησε ο μέλλων Σύνεδρος. Στα Συνέδρια δεν γίνεται μόνο ανταλλαγή ιδεών. Αυτό μάλιστα είναι και το λιγότερο. Στα Συνέδρια, όπως και όλων των ειδών τις συνελεύσεις, ανταλλάσσονται μεταξύ των μελών καρέκλες, ποτήρια, κλωτσιές και μπουνιές επί σπουδαίων επίμαχων ζητημάτων. Και όταν τελειώσει η ανταλλαγή, επειδή η Αστυνομία φυλάει τις πόρτες της αίθουσας, οι επιζώντες σύνεδροι βγαίνουν από τα παράθυρα... Αντιλαμβάνεσαι τώρα γιατί, εκτός των άλλων, χρειάζονται και μαθήματα στο άλμα σε ύψος;
Τότε μόνο εγώ ο τελευταίος αθώος, και ο πιο απληροφόρητος επί τέλους κατάλαβα!
(βασισμένο σε ένα διαφορετικό χρονογράφημα του Παύλου Νιρβάνα για την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ του 1930)
