Νικόλαος Μανωλάκος

Ας υποθέσουμε ότι έχετε ένα πολύ ωραίο σπίτι, σε μια δύσκολη γειτονιά, με μεγαλύτερους αλλά και μικρότερους γείτονες

Το ότι μπλέξαν οι γραμμές μας, που έλεγαν και οι Φατμέ είναι σίγουρο. Εκεί που μπαίναμε στην τελική ευθεία των εκλογών και μάλιστα με φόρα, νάσου το απρόβλεπτο... Επισυνδέσεις, συνακροάσεις, υποκλοπές, χρησιμοποιείστε όποιον όρο  σας αρέσει…

Παρακολουθώντας τις τελευταίες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, παρατηρούμε ότι οι Τούρκοι προετοιμάζουν για το επόμενο χρονικό διάστημα, την έξοδο του ερευνητικού σκάφους “Γιουνούζ” στο Αιγαίο, άρα αναμένεται ένα ‘’θερμό’’ καλοκαίρι, στην εν δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ

Είναι κοινά αποδεκτό, ότι η πατρίδα μας, από το 2009 και μετά, βρίσκεται σε μια συνεχή οικονομική και κοινωνική κρίση, απότοκο της άφρονος πολιτικής, ενός χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος, το οποίο με την εκούσια ή ακούσια συμμετοχή του ελληνικού λαού, οδήγησε τη χώρα δέσμια, σε κατάσταση οιονεί δουλείας, στους δανειστές της, αλλά και την κατέστησε έρμαιο στις ορέξεις του νεωοθωμανού γείτονα.

Γράφεται και συζητείται ότι το στρίμωγμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας και η καθοδική πορεία στις δημοσκοπήσεις του συνασπισμού που τον στηρίζει, ίσως τον οδηγήσουν σε παράτολμη κίνηση εναντίον της Ελλάδος, προκειμένου να συσπειρώσει το εθνικιστικό κομμάτι των ψηφοφόρων και να ανατρέψει το πολιτικό του τέλος

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ο Ελληνισμός τιμά και πολύ ορθά, την επέτειο της εποποιίας του 1940, με εκδηλώσεις, πανηγυρικούς και παρελάσεις

Γελεμπουρδέζος: Ναύαρχος στην ταινία της Φίνος Φιλμ, ‘’Δεσποινίς Διευθυντής’’ της γνωστής ναυτικής οικογενείας των Γελεμπουρδέζων

Η πικρή ιστορία της Αμμοχώστου

Αν υπάρχει μία εποχή απόλυτα ταυτισμένη με την Πατρίδα μας, την αθωότητα των παιδικών μας χρόνων, την ξεγνοιασιά, το μέτρημα των παγωτών και των αστεριών, αυτή, σίγουρα, είναι το Καλοκαίρι. Το ελληνικό Καλοκαίρι είναι μαγικό… Μάς κάνει να ξανα-γεννιόμαστε και να ξανα-νιώνουμε. Συμβάλλουν σε αυτό, φυσικά, ‘’ο ήλιος ο ηλιάτορας, ο πετροπαιγνιδιάτορας’’ κι οι καταγάλανες θάλασσες της Πατρίδας μας.

Ένα θέμα το οποίο  ταλανίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις και συγκεκριμένα το Πολεμικό Ναυτικό, εδώ και πλέον μια δεκαετία είναι η ανανέωση του στόλου, δηλαδή, κύρια,  η προμήθεια των φρεγατών.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε διαπιστώσει κάποτε ότι «η πράγματι επικρατούσα θρησκεία είναι ο πλέον ακάθαρτος και κτηνώδης υλισμός. Μόνον κατά πρόσχημα είναι η χριστιανοσύνη».

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παρακολουθώ τις αντιδράσεις, επωνύμων και ανωνύμων, αναφορικά με τη στάση του ΥΠΕΞ Νίκου Δένδια, κατά την επίσκεψη του στην  Τουρκία.

Με ιδιαίτερες τιμές, οι απανταχού της Γης Έλληνες, εορτάζουμε φέτος τα 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821.

Την 8η Μαρτίου, εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η οποία καθιερώθηκε το 1910, ως ημέρα μνήμης, αφιερωμένη σε όλες εκείνες τις γενναίες και ασυμβίβαστες γυναίκες, που στον 19ο και 20ο αιώνα έδωσαν σκληρούς αγώνες διεκδικώντας αξιοπρεπείς, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και σε όλες εκείνες, που, έως τότε, είχαν χάσει τη ζωή τους δουλεύοντας, σαν σκλάβες, υπό άθλιες συνθήκες.

Στον Πειραιά, όπου μεγάλωσα, οι άνδρες παλαιάς κοπής, ήταν άνθρωποι με κοινωνικό βάρος, με παραδοσιακές αρχές και καθαρό κούτελο. Είχαν λόγο τιμής, το ναι τους, ήταν ναι και το όχι τους, όχι και αντίστοιχα αποδέχονταν τα ναι και τα όχι των άλλων.  Υπήρχε  ευγένεια  και  ιδιαίτερα σεβασμός  στο γυναικείο φύλο. Αυτά στον Πειραιά… κάποιες δεκαετίες πριν.

Στις 25 τρέχοντος, η χώρα μπαίνει στον 61ο γύρο των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία. Θα ήταν καλό να θυμηθούμε τι ζητούν οι Τούρκοι:

Τέτοιες μέρες, κάθε χρόνο, οι Χριστιανοί σε όλον τον κόσμο, ετοιμαζόμαστε για την Θεία Γέννηση του Χριστού μας σε μια φτωχική φάτνη στη Βηθλεέμ. ‘’Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί Γης Ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία’’….

Κηφισιά, 28η Οκτωβρίου 1940, ώρα 03.00.

Αθήνα, Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 1989, ώρα 07.58....  

Τις μέρες αυτές, οι Ένοπλες μας Δυνάμεις, επαγρυπνούν με το δάχτυλο στη σκανδάλη, από τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο, σε πλήρη ετοιμότητα αντιμετώπισης των τουρκικών προκλήσεων. Η αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων είναι σαφής, επαναλαμβανόμενη και στη πράξη.

Διαβάζω τους διαλόγους ανάμεσα σε επιχειρηματίες και πολιτικούς αλλά και μη πολιτικούς, για υπουργούς, δημοσιογράφους, δικηγόρους, πρωθυπουργούς, συζύγους, εισαγγελείς, μυστικές υπηρεσίες, παρακολουθήσεις, τον Φαλσιανί, τις ελβετικές τράπεζες, τα μαγαζιά, τα παραμάγαζα, τα άουτ σόρσινγκ… 

Κάθε φορά που μια κρίση χτυπά την πόρτα της Ευρώπης, οι ηγέτες της ισχυρίζονται ότι η Ένωση θα τα καταφέρει και θα ανακύψει, πιο ισχυρή. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα έχουν επανειλημμένα διαψευστεί.

Το 2020, έτος δίσεκτο για όσους δίνουν σημασία σε αυτές τις λεπτομέρειες, δεν μπήκε καλά, τόσο για την πατρίδα μας αλλά, και για την παγκόσμια κοινότητα.

Από τον περασμένο Δεκέμβριο έχουμε γίνει μάρτυρες  σε ένα ακόμα επεισόδιο στο πεδίο μαχών του πολύπαθου ποδοσφαίρου μας