tsaousis_kostas

Μια λύση για την φοιτητική στέγη

Κώστας Τσαούσης

Τις τελευταίες μέρες στις πρώτες γραμμές της ατζέντας των οικογενειών που οι γιοί και οι κόρες τους «πέρασαν» σε σχολές και τμήματα μακριά από το σπίτι τους βρίσκεται το ζήτημα της φοιτητικής στέγης – η αναζήτηση μιας γκαρσονιέρας ή ενός μικρού διαμερίσματος με συγκάτοικο για όλους όσοι έχουν ακόμη την δυνατότητα να υποστηρίξουν το «άνοιγμα» ενός καινούργιου σπιτιού αλλά και μιας θέσης σε φοιτητικές εστίες, όπου και όπως υπάρχουν…

Στην όλη συζήτηση έχει παρέμβει και ένας καινούργιος παράγοντας – το AirBNB- που σύμφωνα με μια δημοφιλή εκδοχή περιορίζει τα διαθέσιμα διαμερίσματα στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη αλλά και στις άλλες πόλεις της Περιφέρειας όπου οι τουρίστες προτιμώνται από τους φοιτητές…

Δυστυχώς, η όλη συζήτηση έχει περάσει στα …ψιλά- αν και θα μπορούσε (και θα έπρεπε) να αποτελέσει αφορμή για ένα ευρύ διάλογο με ευθύνη των εμπλεκόμενων φορέων /παραγόντων για μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του ζητήματος της φοιτητικής στέγης. Και το ζήτημα της φοιτητικής στέγης δεν περιορίζεται στο στενό κύκλο των παλαιάς αντίληψης φοιτητικών εστιών.

Η φοιτητική στέγη στις μέρες μας αφορά όλους τους φοιτητές και έχει άμεση σχέση με τις δραστηριότητες των Πανεπιστημίων (κυρίως εκείνων στις πόλεις της Περιφέρειας). Στο πλαίσιο αυτό απευθύνθηκα σε καλούς φίλους που έχουν «φάει με το κουτάλι» τις δυσκολίες της περιβόητης φοιτητικής μέριμνας. Η άποψη τους ήταν ότι στις συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες τα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) ενταγμένα σε ένα γενικότερο σχεδιασμό των Πανεπιστημίων θα μπορούσε να ήταν η μοναδική λύση. Αρκεί, όπως λένε, τα συγκροτήματα της φοιτητικής στέγης να μην ήταν σε χώρο … ασύλου. Τότε, (δυστυχώς) finito la musica passato la festa!

Η πρωτοβουλία για τα ΣΔΙΤ θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται από τις διοικήσεις των Πανεπιστημίων και από τις θυγατρικές των Πανεπιστημίων εταιρείες αξιοποίησης της περιουσίας και θα ήταν μια πρωτοβουλία που θα ενίσχυε σε κάθε περίπτωση την οικονομική αυτονομία/ αυτοδυναμία τους. Και αυτό γιατί η κατασκευή δεν θα είχε εργολάβους με το τίμημα μπροστά από το έργο… Ο ανάδοχος των ΣΔΙΤ δεν θα αναλάβει απλώς να κατασκευάσει τα συγκροτήματα της φοιτητικής στέγης και να τα παραδώσει με το κλειδί στο χέρι αλλά θα έχει και την ευθύνη της διαχείρισης /συντήρησης σε βάθος χρόνου. Η πληρωμή του αναδόχου ανά έτος και εφόσον εκπληρώνει τα συμφωνηθέντα θα γίνεται από το Πανεπιστήμιο – το οποίο θα έχει πέραν όλων των άλλων και έσοδα από την διάθεση των ελεύθερων δωματίων ή διαμερισμάτων πέραν εκείνων που θα είναι δεσμευμένα με βάση κοινωνικά κριτήρια.

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία