anthopoulos

Παράνομα αποδεικτικά μέσα

Χαράλαμπος Ανθόπουλος

Κατά κανόνα η αντισυνταγματικότητα ενός νόμου δεν προκύπτει δια γυμνού οφθαλμού. Και τούτο γιατί σπανίως μια συνταγματική διάταξη είναι τόσο σαφής ώστε να μην χρειάζεται ερμηνευτική «συγκεκριμενοποίηση» που θα επιτρέπει τη σύγκρισή της με την ύποπτη για αντισυνταγματικότητα νομοθετική διάταξη

Μια τέτοια συνταγματική διάταξη που δεν χρειάζεται περαιτέρω ερμηνεία για την κατανόησή της και την χρήση της ως παραμέτρου του ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων, είναι εκείνη του άρθρου 19 § 3 Συντ., την οποία εισήγαγε ο αναθεωρητικός νομοθέτης του 2001. Το άρθρο αυτό απαγορεύει κατηγορηματικά και ανεπιφύλακτα τη χρήση αποδεικτικών μέσων με οποιονδήποτε τρόπο σε κάθε είδους δίκη (ποινική, πολιτική ή διοικητική), εφόσον αυτά έχουν αποκτηθεί κατά παράβαση του δικαιώματος του απορρήτου των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο (άρθρο 19 Συντ.), του δικαιώματος του ασύλου της κατοικίας και του δικαιώματος ιδιωτικού βίου (άρθρο 9 Συντ.), και του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων (άρθρο 9Α Συντ.). Όπως προκύπτει από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του άρθρου 19 § 3 Συντ. και ιδίως από τις τοποθετήσεις των Ευ. Βενιζέλου, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Προκόπη Παυλόπουλου (βλ. Τζ. Ηλιοπούλου-Στράγγα, Χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων και δικαίωμα υπεράσπισης του κατηγορουμένου, 2003, σ. 61-62), η πρόθεση του αναθεωρητικού νομοθέτη ήταν να μην αφήσει καμία ρωγμή στην απόλυτη αυτή απαγόρευση, με σκοπό να καταστήσει δικονομικά ανώφελη οποιαδήποτε παράνομη συλλογή αποδεικτικών μέσων με προσβολή των προαναφερθέντων δικαιωμάτων, έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένα κίνητρο για την ενδεχόμενη παραβίασή τους. Με άσχετη τροπολογία στο νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης (άρθρο 65 ν. 4356/2015), η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτρεψε τη χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων στις περιπτώσεις πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα που υπάγονται στην αρμοδιότητα του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος ή του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς, υπό ορισμένες προϋποθέσεις: τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, μη δυνατότητα απόδειξης της αλήθειας με διαφορετικό τρόπο, μη προσβολή της ανθρώπινης αξίας. Το άρθρο 19 § 3 Συντ. είναι όμως απροϋπόθετο και δεν επιτρέπει δικαστικές σταθμίσεις κατά περίπτωση. Δύσκολα μπορεί να βρει κανείς στην ελληνική νομοθεσία μια άλλη τόσο προφανή περίπτωση αντισυνταγματικότητας, όπως εκείνη του άρθρου 65 του ν. 4356/2015. Η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και οι περισσότεροι εκπρόσωποι της συνταγματικής επιστήμης (βλ. Κ. Χρυσόγονου – Σπ. Βλαχόπουλου, Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, 2017, σ. 304 επ.), επεσήμαναν αυτήν την κραυγαλέα αντινομία, αλλά σε ώτα μη ακουόντων. Εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε η αντίληψη ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ανεξαρτήτως συνταγματικού κόστους.

Με τον νέο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που ψηφίστηκε λίγο πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου 2019, το άρθρο 65 του ν. 4356/2015 καταργήθηκε από 1.7.2019. Αν αυτό έγινε για δικαιοκρατικούς ή άλλους λόγους, παραμένει άγνωστο. Ωστόσο, με τον πρόσφατο ν. 4637/2019 που περιλαμβάνει τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η νέα Κυβέρνηση επανέφερε σε ισχύ αυτούσιο το άρθρο 65 του ν. 4356/2015 (βλ. άρθρο 14 του ν. 4637/2019), νομοθετώντας με τον ίδιο τρόπο όπως και η προηγούμενη: σαν να μην υπάρχει το άρθρο 19 § 3 Συντ.

ΣΧΟΛΙΑ (2)

Αντώνιος

Το βρώμικο 1989 ο Μητσοτάκης με νομο επέβαλε ποινή φοροδιαφυγής για υποθέσεις πριν το 89 κι ο αδέκαστος Αρειος Πάγος θεώρησε συνταγματικό το έκτρωμα αυτό που παραβίαζε το νομικό πολιτισμό από την εποχή των αρχαίων Ρωμαίων: Καμιά ποινή χωρίς προηγούμενο γραπτό νόμο. Γιατί ο γιος να πάρει άλλα μονοπάτια;

Δημοσθενης

Υπαρχουν και αλλα παραδειγματα καταλυσης της Δημοκρατιας απο τους βουλευτες και Υπουργους, κυριε Ανθοπουλε. Για παραδειγμα σας αναφερω τον ανεικουστο νομο του Βενιζελου γυρω στο 2002, αν θυμαμαι καλα που εδινε το δικαιωμα στο κρατος να παιρνει τις ιδιοκτησιες των πολιτων σε περιπτωση απαλλοτριωσεων με την εκδικαση του Εφετειου. Αυτο απο μονο του αντιβαινει στο Ελληνικο Συνταγμα που υποτιθεται οτι προστατευει την περιουσια των πολιτων. Φυσικα αυτος ο νομος εγινε για την διεκολυνση τοτε των απαλλοτριωσεων των ιδιοκτησιων γυρω απο το νεο μουσειο της Ακροπολεως κατα απαιτηση του διευθυντου του Μουσειου Παντερμαλη. Βεβαιως τα σπιτια των “ανεγνωρισιμων” καλλιτεχνων, οπως του Βαγγελη Παπαθανασιου, Ειρηνης Παπα, Μαριζας Κωχ, κλπ δεν απαλλοτριωθησαν, γιατι δεν μπορει ολοι να ειμαστε ισοι απεναντι στη Δημοκρατια.

Κύκνος (πτηνό)

Ευχαριστούμε για το σχόλιό σας. Στα παλαιά τούς υποδήματα έχουν το σύντηγμα, το ΕΔΑΔ. Και όχι μόνο το σύνταγμα- έχουν "ανακαλύψει το μαγικό φάρμακο"-την θεωρία περί "στάθμιση συμφερόντων", μέσω της οποίας προωθούν ανενόχλητοι ΟΠΟΊΟ παράνομο αποδεικτικό μέσο γουστάρουν. Και όταν ρητά τους απαγορεύεται η χρήση παρανόμως κτηθεν αποδεικτικά μέσα- άμεσα χυδαία ανακοινώνουν " θα εφαρμόσουμε την στάθμιση συμφερόντων" ( η οποία "στάθμιση" είναι θεωρία, ΚΑΙ ΌΧΙ ΓΡΑΠΤΟΣ ΝΟΜΟΣ)! Με την απόφαση "Μοδεστου κατά Ελλάδας", το ΕΔΑΔ υπενθύμισε στους εδώ δικαστές και εισαγγελείς, πως ο μόνος ισχύουν νόμος είναι Ο ΓΡΑΠΤΟΣ νόμος. Και όχι το κάθε ένα άρθρο σε νομικό περιοδικό, με το οποίο χυδαία προσαρμόζουν την ατζέντα τους, "ερμηνεύοντας" όποτε και όπως επιθυμούν. ΣΤΑ ΠΑΛΑΙΆ τους υποδήματα έγραψαν ΚΑΙ ΑΥΤΌ. Μετά ήρθε η επόμενη σφαλιάρα του ΕΔΑΔ με την απόφαση σταθμός "Λεοτσάκος κατά Ελλάδας". ΣΤΑ ΠΑΛΑΙΆ τους υποδήματα έγραψαν ΚΑΙ ΑΥΤΌ. Πρόσφατα, εξ αιτίας χρήσης απαγορευμένων αποδεικτικών μέσων, Ελβετικό δικαστήριο αρνήθηκε παράδοση δεδομένων σε Ελληνικές ανακριτικές αρχές (άνοιγμα λογαριασμών του περίφημου ζεύγος). ΣΤΑ ΠΑΛΑΙΆ τους υποδήματα έγραψαν ΚΑΙ ΑΥΤΌ. Είναι άραγε τυχαίες οι 770 καταδικαστικές αποφάσεις του ΕΔΑΔ; Για το έτος 2018, Η Ελλάδα είναι ΤΡΊΤΗ σε καταδικαστικές αποφάσεις από το ΕΔΑΔ- πίσω από την Ρουμανία και μια άλλη χώρα. Προσεξτε- οι περισσότερες από τις καταδικαστικες αποφάσεις του ΕΔΑΔ εις βάρος της Ελλάδας σχετίζονται με παραβιάσεις άρθρων περί τεκμήριο αθωότητας (ανύπαρκτο στην Ελλάδα), δίκαιας δίκης και δικαιώματα κατηγορουμένων. Και επ΄ουδενι έχουν να κάνουν με τοπικές "ιδιαιτερότητες " της ποινικής δικονομίας!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία